บทที่ 1091 แก่นแท้ของลัทธิเต๋า

เมื่อหงเซิงซือนั้นรู้ว่าฉีเติ่งเสียนพยายามบังคับให้เขาตาย เมื่อเผชิญหน้ากับฉีเติ่งเสียนก็ต่อยไปที่ประตูอย่างดุเดือด เขาขมวดคิ้วและหันศีรษะไปด้านเพื่อหลบ

แต่อีกมือของฉีเติ่งเสียนก็ก้มลงเข้าไปทันที แล้วกดไปที่ข้อศอกและเคลื่อนที่ไปยังแก้มของหงเซิงซือ

นี่เป็นหนึ่งในกระบวนท่ามวยแปดสุดยอดนั่นคือ " หมัดเสือปีนเขา" ไม่เพียงแต่หงเซิงซือไม่ได้รับหมัดแรก ครั้งที่สองก็ไม่จำเป็นต้อง "ปีน" แค่ปล่อยให้เป็นไปตามธรรมชาติและปล่อยให้ศอกจรดหน้าโดยตรง

ดูเหมือนว่าหงเซิงซือจะรอช่วงเวลานี้อยู่ เขาค่อยๆพยุงเท้าของเขาลุกขึ้นยืน แล้วใช้มือขวาของเขาวาดเป็นวงกลมและใช้แรงผลักเพื่อปิดกั้นแก้มเอาไว้

ทันทีที่มีแรงสั่นสะเทือน หงเซิงซือก็หันกลับมา

ในการต่อสู้ระดับระหว่างปรมาจารย์นี้ การหันหลังกลับถือเป็นกฎต้องห้ามและทำให้สามารถถูกไล่ล่า อีกทั้งยังทำให้ถูกทุบตีจนตายได้อย่างง่ายดาย

แต่หงเซิงซือนั้นดูเหมือนจะมีมาตรการตอบโต้ เมื่อเขาหันร่างกายของเขากลับ ทันใดนั้นที่ปลายนิ้วเท้าที่รองขึ้นมาแกะอย่างแรง และเกิดเสียงดังปัง พื้นรองเท้าของเขาก็ระเบิดและเขาก็ถูกดีดตัวออกไป

ฉีเติ่งเสียนขยับเท้าทั้งสองของเขาและร่างกายของเขาดูงุ่มง่าม แล้วไล่ตามเขาไปเหมือนเป็ด

หงเซิงซือใช้ประโยชน์จากข้อศอกของฉีเติ่งเสียน แล้วใช้แรงผลักดันเพื่อออมแรง อีกทั้งยังให้หันหลัง หลังจากนั้นจึงวิ่งไปข้างหน้า มันเป็นเรื่องที่น่าจะต้องพูดคุยกันยาว แท้ที่จริงแล้วอยู่ระหว่างหินเหล็กไฟทั้งหมดนี้ทำได้ในพริบตาเดียวและความเร็วนั้นไม่น่าเชื่อเลย

การไล่ตามของฉีเติ่งเสียนนั้นก็น่ากลัวไม่แพ้กัน เขาค่อยๆก้าวไปทีละก้าว แม้ว่ามันจะน่าเกลียด แต่ก็เร็วมากและไม่สามารถตามหลังหงเซิงซือได้

หงเซิงซือเดินมาถึงที่ขอบกำแพงในลานบ้านทันที เขาเห็นแต่การใช้มือทั้งสองข้างของเขาผลักเข้าที่กำแพงอย่างรุนแรง จากนั้นก็มีเสียงปรากฏดังตู๊ม! กำแพงผนังที่เสริมด้วยเหล็กคอนกรีตมันอ่อนนุ่มเหมือนก้อนเต้าหู้ จากนั้นมันก็พังทลายลงทันที

เขาใช้แรงผลักนี้เพื่อหันหลังกลับและเดินกลับเข้ามา จากนั้นก็ยืดเหยียดแขนและหลังออก แล้วรีบวิ่งไปเคาะที่ประตูห้องของฉีเติ่งเสียน!

การเคลื่อนไหวข้อมือนี้ราวกับปากกาที่สีฉูดฉาดและเขาก็รีบวิ่งไปที่กำแพง เพื่อที่จะเขย่ามันลง เขาใช้ความแข็งแกร่งเพื่อให้หลังกลับและใช้กระบวนท่า"มังกรม้วนเมฆ"

ในตอนที่ฉีเติ่งเสียนกำลังจะใช้มือของเขาเพื่อปิดกั้นเขา แขนของเขาก็สั่นทาและสั่นไหว และนิ้วของเขาก็ดูเหมือนจะจับไปที่หูของฉีเติ่งเสียน

การโจมตีอันทรงพลังนี้ทำให้ใบหน้าของหงเซิงซือนั้นดูน่าเกลียดมาก บนใบหน้ามีสีแดงสดราวกับเลือด เช่นเดียวกับกลอุบาย!

เส้นเลือดและกล้ามเนื้อสีเขียวปูดบนแขนของเขาเต้นราวกับฟ้าร้อง และกล้ามเนื้อก็บิดเป็นปมเหล็ก ยากที่จะทำลายได้!

เมื่อมองเห็นได้ว่าการโจมตีหลายครั้งของฉีเติ่งเสียน ซึ่งบังคับให้เขาตกอยู่ในสถานการณ์ที่ทำให้เขาไม่ลังเลเลยที่จะใช้กำลังภายนอกในการตอบโต้

การโจมตีแบบนี้อาจมีความหมายถึงความพ่ายแพ้และชัยชนะอยู่บ้างแล้ว!

เมื่อฉีเติ่งเสียนจับไปที่นิ้วมือของเขาจับมัน หูทั้งสองของเขาก็เก็บเข้าไปข้างในทันทีและติดให้แนบชิดกันเพื่อปิดกั้นรูหูทั้งหมด

การเคลื่อนไหวนี้ทำให้เขาพลาดอย่างธรรมชาติแล้วไปจับที่นิ้ว

แต่ไหล่ของหงเซิงซือกลับทรุดลงกับพื้นในทันทีและบริเวณเท้าหน้าของเขาสั่นเทาเอนเอียงแล้วล้มลงไปกับพื้น และด้วยแรงเกลียวที่แปรเปลี่ยนเป็นหมัด จึงทำให้กระแทกเข้าไปที่ไหล่ของฉีเติ่งเสียนอย่างแรง!

หมัดที่รุนแรงแบบนี้สามารถทำลายทองและหินให้แตกได้!

อานุภาพของขาของเขาทําให้หัวหน้าเรย์และเหลยเทียนที่อยู่ในบ้านรู้สึกถึงแรงสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงราวกับว่ามีแผ่นดินไหวครั้งใหญ่เกิดขึ้นจริง ๆ

พลังการสั่นเทาที่ขาของเขาทำให้ผู้จัดการเหล่ยและเหลยเทียนซื่อที่อยู่ภายในบ้านนั้นรู้สึกถึงแรงสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ราวกับว่ามีแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ที่เกิดขึ้นจริงๆ

"เผชิญหน้า!"

ดวงตาทั้งสองข้างของฉีเติ่งเสียนนั้นเบิกกว้าง ทันใดนั้นลิ้นของเขาก็บานสะพรั่งจนฟ้าร้องระเบิดเสียงกึกก้อง

ความลับของลัทธิเต๋าทั้งเก้าและได้อ่านความจริงนี้ เพื่อรวบรวมพลังแห่งสวรรค์และโลก โดยมีพลังอันยิ่งใหญ่ในการปราบและกำจัดปีศาจ! ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของความไม่หวั่นไหวต่อเหตุการณ์ เมื่อเผชิญกับความทุกข์ยาก การรักษาความตั้งใจปณิธานอันแน่วแน่นั้นได้แสดงร่างกายที่แข็งแกร่ง

ในขณะที่เขาดื่มเขาก็ยกไหล่ขึ้นพร้อมๆกัน รูปร่างของเขาเหมือนกับนกนางแอ่น โดยมีกระดูกหัวไหล่และกล้ามเนื้อส่วนส่วนปีกนกนั้นเหมือนกระบวนท่าของกังฟู! นี่คือ "ปีนรูปนกนางแอ่น" ในการต่อสู้กังฟู มันคล้ายกับกระบวนท่าที่หลิวจงเหยียนซุ่ยเคยใช้มาก่อน!

แต่หง เชนซ์ก็ชกต่อย แต่ชี่ ปิงเซียนก็รีบหันไหล่ของเขาเป็นหอกเพื่อรับหมัด พลังมาจากล่างขึ้นบน ในขณะที่คู่ต่อสู้ไล่จากบนลงล่าง อันไหนดีกว่าและอันไหนแย่กว่ากัน กำหนดได้เพียงแวบเดียวก็มองเห็นได้ชัดเจน

ถึงแม้ว่าเขาจะพูดความจริงออกจากปาก แต่ทั้งสองนั้นยังฝึกวรยุทธ์ที่ยิ่งใหญ่และใช้กำลังอย่างเต็มที่ แต่เขาก็ยังรู้สึกด้อยค่าเป็นอย่างมาก!