บทที่ 1190 เป็นฝั่งเป็นฝาแล้ว

ในเวลาที่การฆ่าฟันถูกปกคลุมไว้ด้วยดอกไม้ไฟที่งดงามอย่างเจิดจ้า

หยางกวนกวนสวมชุดเดรสสุดเซ็กซี่ ถือแก้วแชมเปญอยู่ในมือ พลางมองดอกไม้ไฟพร้อมกับถอนหายใจว่า "โรแมนติกจังเลยนะ!"

และสิ่งที่ทำให้เธอรู้สึกดีมากขึ้นก็คือ ในช่วงเวลาโรแมนติกนี้ฉีเติ่งเสียนได้อยู่เคียงข้างเธอ

ในฐานะนักลอบสังหารเวลาที่มากฝีมือ แน่นอนว่าฉีเติ่งเสียนจะไม่ยอมให้หยางกวนกวนปรากฏตัวในงานเลี้ยงนี้ เขาไม่ได้ส่งบัตรเชิญให้เธอ

“ฉันพบว่ารสนิยมการแต่งตัวของคุณดีขึ้นมากในช่วงนี้เลยนะ ใครสอนคุณเหรอ?” หยางกวนกวนถามด้วยรอยยิ้ม

ด้วยความที่เข้าใจอารมณ์ของผู้อื่นได้ดี แน่นอนว่าฉีเติ่งเสียนสามารถรับรู้ถึงความตั้งใจที่ซ่อนอยู่ในคำพูดนี้ ดังนั้น เขาจึงแสดงตัวอย่างสงบ

“มีใครสอนฉันหรอ? ฉันศึกษาเองนั่นแหละ อย่างไรก็ตาม ตอนนี้ฉันมีตำแหน่งเป็นอัครสังฆราชใหญ่ของศาสนา ฉันไม่สามารถทำให้ศาสนาเสียหน้าได้” ฉีเติ่งเสียนตอบอย่างเรียบง่าย

คำตอบนี้สามารถพูดได้ว่าไม่มีที่ติ หยางกวนกวนจึงไม่ได้คิดอะไรมาก

ท่าทางของหยางกวนกวนที่ก้มตัวลงครึ่งหนึ่งและพิงราว แสดงให้เห็นถึงรูปร่างของร่างกาย เมื่อฉีเติ่งเสียนสังเกตเห็นว่ามีสายตาของบุรุษหลายคนมองมาทางนี้

เขาจึงวางมือไว้บนไหล่ของหยางกวนกวน ทำให้สายตาเหล่านั้นจากการชื่นชมกลายเป็นความอิจฉา

อย่างไรก็ตาม เมื่อเฉินหยูหันกลับมา ฉีเติ่งเสียนก็ละมือออกทันทีและเปลี่ยนมือที่ถือแชมเปญไปอีกข้างหนึ่ง

“หึ!”

เฉินหยูพ่นลมหายใจออกมาเบาๆ พร้อมกับทำท่าไม่สนใจ แล้วหันไปคุยกับผู้บริหารสายธุรกิจเครื่องประดับและทองคำในเขตเซียงชาน

ฉีเติ่งเสียนหัวเราะและพูดว่า "คุณมั่นใจในตัวเองมากขึ้นนะ ในอดีตคุณไม่กล้าใส่เสื้อผ้าแบบนี้"

หยางกวนกวนตอบว่า "มันเป็นแค่รอยแผลเล็กน้อย ถูกมองเห็นก็เป็นเรื่องปกติ คนเรายิ่งมีพลังมาก ก็ยิ่งไม่สนใจรายละเอียดเหล่านี้"

ฉีเติ่งเสียนรู้สึกพอใจ เขาชอบเห็นหยางกวนกวนเติบโตขึ้นทีละขั้นตอนจากคนอ่อนแอกลายเป็นผู้นำที่แข็งแกร่ง

"คุณเรียกคุณชายหวงมาทางนี้สักครู่ ฉันมีเรื่องอยากคุยกับเขา!" หยางกวนกวนชี้ไปทางหวงฉีบินที่กำลังคุยกับเลยซวี่เจียวอย่างสนุกสนาน แล้วบอกว่า

“อาปิน มาทางนี้หน่อย มีเรื่องจะคุยกับคุณ!" ฉีเติ่งเสียนเรียกหวงฉีปินมา

หวงฉีปินยิ้มให้เหลยเสวี่ยเจียวและพูดว่า "คุณหนูเหลย ขออภัยครับ ผมจะไปคุยกับพระอัครสังฆราชฉีสักครู่"

เหลยเสวี่ยเจียวตอบด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า "อย่าคบหากับคนไม่ดีนัก เพื่อไม่ให้ตัวคุณเองถูกทำให้สกปรก!"

หวงฉีปินรู้สึกตื้นตันใจจนน้ำตาแทบไหลออกมา สุดท้ายแล้วยังมีคนกังวลว่าเขาจะถูกฉีเติ่งเสียนลากลงไปด้วย

ถ้าไม่ใช่เพราะภารกิจทางการเมืองที่พ่อมอบหมายมา เขาคงไม่อยากแต่งงานกับเธอเลย ดีกว่าให้เธอกลับบ้านไปเป็นน้องสาวให้เขา แทนที่จะเป็นหวงฉิงเกอนั่นแหละ

หวงฉีปินเดินมาหาพร้อมกับรู้สึกไม่พอใจแล้วพูดกับฉีเติ่งเสียนว่า "พูดมาเถอะ เป็นอีกครั้งที่คุณต้องการให้ฉันจัดใครสักคนไปที่ออนเซ็นใช่หรือไม่?!"

คำพูดนี้ทำให้ฉีเติ่งเสียนเปลี่ยนสีหน้าทันที เขาโกรธและพูดว่า "คุณพูดให้ดีๆ ฉันเป็นพระอัครสังฆราชของศาสนา ไม่เคยไปที่แห่งนั้นเลย คุณอยากเป็นผู้ละเมิดศาสนาหรือ?"

จี้ข่ายที่อยู่ข้างๆ หลังจากได้ยินเสียงโวยวายของฉีเติ่งเสียนแล้วก็ถือจานแตงโมเดินห่างออกไปอย่างเงียบๆ เพื่อไม่ให้ตัวเองถูกดึงเข้าไปในเรื่องนี้อีก

หวงฉีปินไม่ได้ตอบกลับ แต่หันไปเห็นหยางกวนกวนเดินเข้ามา ทันใดนั้นเขาก็รู้สึกตัวและหันมามองฉีเติ่งเสียนด้วยความเหยียดหยาม คิดว่าฉีเติ่งเสียนเป็นคนขี้ขลาดที่กล้าทำแต่ไม่กล้ารับผิดชอบ แม้กระทั่งไหลฟูก็ดีกว่าเขา!