บทที่ 129 สร้างบารมี

จ้าวเฉียงมั่นใจว่าฉีเติ่งเสียนไม่กล้าลงมือกับเขา แต่สิ่งที่เขาคิดไม่ถึงก็คือ คนที่ลงมือกับเขากลับเป็นจ้าวเทียนลู่ผู้เป็นพ่อ!

หลังจากที่จ้าวเทียนลู่เตะเขาด้วยใบหน้าอึมครึมแล้ว ก็กัดฟันพูดขึ้นมาว่า:"แกมันสารเลว อาศัยบารมีฉัน ก่อเรื่องไปทั่วใช่ไหม? !"

เมื่อทุกคนได้ยินคำพูดนี้ของจ้าวเทียนลู่ต่างตกตะลึง ไม่เข้าใจว่านี่มันเกิดอะไรขึ้น?

เมื่อสักครู่นี้จ้าวเทียนลู่แสดงให้เห็นชัดเจนว่าเขามาที่นี่เพื่อช่วยจ้าวเฉียง แต่ในตอนนี้ กลับกลายเป็นมาจัดการจ้าวเฉียง

ใบหน้าของจ้าวเฉียงก็เต็มไปด้วยความประหลาดใจและความน้อยใจ พูดขึ้นมาว่า:" พ่อ นี่มัน............"

จ้าวเทียนลู่รีบเดินไปตรงหน้าของฉีเติ่งเสียน จับมือของฉีเติ่งเสียนเขย่า แล้วพูดยิ้ม ๆ ว่า:"คุณชายฉี ต้องขอโทษด้วยจริง ๆ คิดไม่ถึงเลยว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น!"

ฉีเติ่งเสียนพูดด้วยความสงบนิ่งว่า:"ลูกชายของน่าเกรงขามจริง ๆ ผู้บัญชาการจ้าว ถือเงินมาต้องการจะซื้อที่ดินบริษัทของเรา ไม่ขายให้ก็ทุบบริษัทผมเลย!"

มีเหงื่อซึมออกมาหน้าผากของจ้าวเทียนลู่ ความสัมพันธ์ระหว่างฉีเติ่งเสียนกับตระกูลหวงเขาเองก็รู้เป็นอย่างดี

ถ้าฉีเติ่งเสียนบอกเรื่องนี้กับหวงเหวินหลั่ง ตำแหน่งผู้บัญชาการนี้ของตนคงต้องสิ้นสุดลงเป็นแน่

จ้าวเทียนลู่รู้นิสัยของจ้าวเฉียงดี เป็นประเภทโอหังอวดดีและกำเริบเสิบสาน หลังจากเปิดบริษัท เขามักจะใช้อำนาจของตนเพื่อรังแกผู้ชายและเอาเปรียบผู้หญิง

"จ้าวเฉียง แกนี่มันสารเลว กล้าบังคับซื้อขาย? ไม่ใช่บอกว่าจะตั้งใจทำธุรกิจเหรอ?" จ้าวเทียนลู่เตะจ้าวเฉียงที่เพิ่งลุกขึ้นมาอีกครั้ง

เพิ่งได้รับการทุบตีอย่างโหดเหี้ยมจากฉีเติ่งเสียน ตอนนี้กลับถูกจ้าวเทียนลู่ทุบตีด้วยความรุนแรงอีก จ้าวเฉียงเริ่มมีความคิดอยากตายขึ้นมาแล้ว

ถ้ารู้ว่าจะเป็นแบบนี้ตั้งแต่แรก เมื่อกี้พูดอะไรก็ตามหวังเป้าไป ต้องทนทุกข์ทรมานกับสิ่งนี้ที่ไหนกัน?

ฉีเติ่งเสียนส่ายหน้าแล้วพูดว่า:"บริษัทถูกเขาทำลายกลายเป็นแบบนี้ จะต้องชดใช้ความเสียหาย"

"ตกลงกันได้ ๆ ห้าสิบล้านนี้ ถือเป็นค่าชดใช้บริษัทของคุณแล้วกัน!" จ้าวเทียนลู่ตัดสินใจแทนจ้าวเฉียง

สีหน้าของจ้าวเฉียงเปลี่ยนไปทันที ปากเต็มไปด้วยความขมขื่น ไม่ได้ประโยชน์อะไรแล้ว แถมยังต้องโดนทำร้ายอีกตั้งสองครั้ง และยังต้องชดใช้อีกห้าสิบล้าน?

ฉีเติ่งเสียนพยักหน้าแล้วพูดว่า:"แต่บริษัทของผมโดนทำลายไปแล้วนะ!"

จ้าวเทียนลู่ยิ้มเจื่อนแล้วพูดว่า:"คุณชายฉีคุณลองบอกแนวทาง?"

"คนที่ทำลายบริษัทของผมเมื่อกี้ ทุกคนห้ามขาดไปแม้แต่คนเดียว หักมือของตัวเองข้างหนึ่งแล้วไสหัวไปซะ เรื่องนี้ผมจะไม่สนใจอีกต่อไป!"

"ไม่เช่นั้นละก็ ผมคงต้องไปถามนายกหวงแล้ว ว่ามันเกิดอะไรขึ้นกับการรักษาความปลอดภัยในจงไห่"

"บริษัทเพิ่งจะเปิดกิจการ ก็มีคนกลุ่มหนึ่งมาทุบและปล้น"

ฉีเติ่งเสียนมองจ้าวเทียนลู่ด้วยใบหน้าที่ยิ้มแต่ไม่ยิ้ม กวาดสายตามองพวกลูกน้องของจ้าวเฉียง แล้วพูดขึ้นด้วยความราบเรียบ

สีหน้าของจ้าวเทียนลู่อึมครึมขึ้นทันที แล้วถามจ้าวเฉียงว่า:"แกได้ลงมือด้วยไหม?"

"เปล่า ๆ............." จ้าวเฉียงรีบส่ายหน้า เขาแค่เอาบุหรี่จี้โซฟาจนเป็นรูเท่านั้นเอง การทุบทำลายบริษัทล้วนเป็นฝีมือลูกน้องของเขา

จ้าวเทียนลู่โล่งอก หลังจากนั้นก็หันไปออกคำสั่งกับลูกน้องของจ้าวเฉียงว่า:"คำพูดของคุณชายฉี พวกแกฟังเข้าใจแล้วยัง?"

"ตอนนี้ เดี๋ยวนี้ หักมือของตัวเอง แล้วไสหัวไปซะ!"

"ไม่เช่นนั้นละก็ ไปสถานีตำรวจให้หมด จะขังพวกแกสักแปดปีสิบปี!"

จ้าวเทียนลู่รู้ดีว่าฉีเติ่งเสียนต้องหารใช้คนเหล่านี้สร้างบารมี ไม่อย่างนั้น ต่อไปจะมีคนมาหาเรื่องที่บริษัทไม่เว้นวัน เช่นนั้นธุรกิจจะได้ทำอีกไหม?

ลูกน้องของจ้าวเฉียงต่างสบตากัน แต่ละคนสีหน้าขาวซีด สุดท้ายมีคนไม่สามารถแบกรับภาระหนักไว้ได้ เริ่มหักแขนตัวเองด้วยใบหน้าร้องไห้ด้วยความโศกเศร้า

"อ๊า................"

"อ๊า................"

"แกร็ก............"