บทที่ 134 จุดสนใจภายในเมือง

ผู้เฒ่าเฉียวมีพลังชั่วร้ายเข้าสู่ร่างกาย ฉีเติ่งเสียนอธิบายสั้น ๆ ให้ซุนซิงเสวียนจากนั้นก็มองดูชุดที่ผู้เฒ่าเฉียวสวมอยู่และถอดสายลูกปัดออกจากข้อมือของเขา

“ลูกปัดนี้ทำมาจากกะโหลกศีรษะมนุษย์ขัดเงา คิดว่าเป็นลูกประคำทางศาสนา ลูกปัดนี้มีวิญญาณชั่วร้ายหนักหน่วง การสวมใส่มันทุกวันก็ดึงพลังเข้าร่างกายอย่างที่เห็น” ฉีเติ่งเสียนกล่าวก่อนจะลูกปัดถูกโยนทิ้งไป

ซุนชิงเสวียนอดไม่ได้ที่จะถาม: “เราจะทราบได้อย่างไรว่านี่คือพลังงานชั่วร้ายที่เข้าสู่ร่างกาย”

“ง่ายมาก สังเกตจากเรื่องของความโกรธ” ฉีเติ่งเสียนกล่าวอย่างสงบ

ตามที่เขาอธิบาย เขาได้นวดหลังของผู้เฒ่าเฉียวในเวลาไม่ถึงสิบนาที คุณเฉียว ก็อาเจียนออกมาเป็นเลือดสีดำเต็มปากแล้วฟื้นได้สติขึ้นมา

ขณะที่คนดูมองเหตุการณ์ พวกเขาต่างชื่นชมทักษะของฉีเติ่งเสียนอย่างมาก

แต่ถึงอย่างนั้นการแสดงออกของทุกคนในตระกูลเฉียว นั้นกระอักกระอ่วนใจ พวกเขาเงียบไปตลอดการรักษา เมื่อชายชราตื่นขึ้นมา ก็รีบขอบคุณพวกเขาแล้วจากไป

มีเพียงเฉียวชิวเมิ่งเท่านั้นที่ยังอยู่

“ฉันขอโทษ ฉันเคยเข้าใจนายผิดมาก่อนและไม่เชื่อนายเลย” เฉียวชิวเมิ่งมองดูฉีเติ่งเสียนก่อนจะถอนหายใจและขอโทษอย่างจริงใจ

“มันไม่สำคัญหรอก มันไม่ใช่แค่ครั้งหรือสองครั้งอยู่แล้ว” ฉีเติ่งเสียนตอบอย่างไม่ใส่ใจ

เฉียวชิวเมิ่งอยากให้ฉีเติ่งเสียนพูดแบบนี้แต่ก็ยังตะลึง อดที่จะโกรธไม่ได้ก่อนจะพูดด้วยความโกรธ: “ฉีเติ่งเสียนนายมีทักษะอยู่บ้าง แต่อย่าคิดว่านายจะหยิ่งยังไงก็ได้!”

“สังคมนี้ต้องมีเงินและอำนาจถึงจะยืนหยัดได้!”

“ทักษะเหล่านี้มีไว้เพื่อช่วยคนรอบข้างเท่านั้น ไม่ได้รับการยอมรับนักหรอก!”

“ถ้านายคิดว่าสิ่งนี้สามารถทำให้ฉันเปลี่ยนใจได้ แสดงว่านายกำลังดูถูกฉัน เฉียวชิวเมิ่งใช่หรือเปล่า?”

หลังจากพูดแบบนี้เธอก็หันหลังกลับอย่างดุเดือด ใบหน้าของเธอแดงก่ำด้วยความโกรธ

ฉีเต่งเสียนอดยิ้มและพูดว่า: “เอาล่ะ ไม่ต้องโกรธ ผมรู้ว่าคุณไม่ชอบผม แต่อย่างน้อยก็เห็นแก่ความเป็นเพื่อนที่ดีในวัยเด็กของเรา!”

“ทัศนคติของคุณที่มีต่อผมตอนนี้เป็นเพราะอาเฉียวขอให้แต่งงานกับผมโดยไม่ถามความเห็นของคุณเลย”

“ผมยังค่อยๆ เห็นชัดเจนว่าผมต้องการอะไรและอยากที่จะทำอะไร ผมจะหาโอกาสที่เหมาะสมบอกเรื่องนี้ให้อาเฉียวทราบ”

“หวังว่าทุกคนจะยังเป็นเพื่อนกันได้ในตอนนั้น”

เมื่อฟังคำพูดของฉีเติ่งเสียนแล้วเฉียวชิวเมิ่งก็รู้สึกเจ็บและอึดอัด โดยไม่ทราบสาเหตุ และรู้สึกถึงการสูญเสีย

“ฉันจะหย่า!” เฉียวชิวเมิ่ง ตะคอกอย่างเย็นชา แล้วจากไปอย่างสมศักดิ์ศรี

ฉีเติ่งเสียน มองไปที่แผ่นหลังของเธอ และยิ้มออกมา

เขาร่วมทานอาหารกับซุนชิงเสวียน, หวงเหวินหลั่ง และคนอื่น ๆ สักพักได้รับโทรศัพท์จากเซี่ยงตงฉิง

เซี่ยงตงฉิงกล่าวว่า: “พรุ่งนี้ฉันจะยืมวิลล่าของนายเพื่อจัดงานปาร์ตี้หน่อยนะ”

“ตกลง ผมสัญญากับคุณแล้ว ผมไม่มีข้อโต้แย้งใดๆ คุณจะทำอะไรก็ได้ แต่คุณต้องทำความสะอาดให้เรียบร้อย” ฉีเติ่งเสียนกล่าว

“แน่นอน” เซี่ยงตงฉิงยิ้ม

ไม่ต้องสงสัยเลยว่า “วิมานอวิ๋นติ่ง” ในอวิ๋นติ่งวิลล่าเป็นเครื่องมือในการอวดอ้าง มันเป็นวิลล่าที่ยอดเยี่ยมที่สุดในเมืองจงไห่และเกี่ยวข้องกับฉู่อู๋เต้า

การยืมวิลล่าของตงฉิงนั้น เพื่อจัดงานปาร์ตี้จะทำให้วังหู่และสวีเอ้าเสวี่ยมความสงสัยในความสัมพันธ์ โดยเฉพาะสวีเอ้าเสวี่ยที่รู้จากปากของหลงย่าหนานว่าวิลล่านี้เป็นของฉู่อู๋เต้า

เมื่อถึงเวลาจะสงสัยเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างเซี่ยงตงฉิงและฉู่อู๋เต้า คนมาทีหลังจะเข้ามาแทรกแซงการต่อสู้ทางธุรกิจหรือไม่?

เซี่ยงตงฉิงต้องการเชิญผู้ประกอบการและคนดังทุกคนจากโพ้นทะเลเข้าร่วมงานปาร์ตี้นี้ เมื่ออาวุธอย่าง “วิมานอวิ๋นติ่ง” เปิดตัวจะต้องได้รับประโยชน์สูงสุด!

เซี่ยงกรุ๊ปไม่ได้มองโลกในแง่ดี

หู่เหมินกรุ๊ปเป็นกองกำลังที่ได้รับการสนับสนุนจากองค์กรหลงเหมินและมีความแข็งแกร่งมาก สวีกรุ๊ปมีภูมิหลังในเมืองหลวง และคราวนี้สวีเอ้าเสวี่ย “เผชิญทุกอย่างด้วยตนเอง”