บทที่ 139 ตัวเต็มไปด้วยระเบิด

มีเจตนาฆ่าอย่างรุนแรงออกมาจากชายคนนี้ ซึ่งทำให้ผู้คนรู้สึกเย็นวาบเพียงแค่มองเขา

ฉีเติ่งเสียนมองไปที่คนที่สวีเอ้าเสวี่ยร้องออกมาด้วยสีหน้าสงบมาก

“ฉีเติ่งเสียน ถ้านายไม่ขอโทษคุณฉู่อย่างจริงใจ แล้วสิ่งที่เกิดขึ้นต่อจากวันนี้ก็คงไม่น้อยไปกว่านี้!” สวีเอ้าเสวี่ยพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง

ครั้งนี้ เธอตั้งใจแน่วแน่ที่จะฉีกหน้าของฉีเติ่งเสียนและของตงฉิง!

เธอไม่ได้รับความได้เปรียบใด ๆ ในการเผชิญหน้าสองครั้งแรก เธอผู้หยิ่งผยองจะรู้สึกสบายใจได้อย่างไร?

ชายคนนั้นจ้องมองไปที่ฉีเติ่งเสียนราวกับว่าเขากำลังขยายขนาดมดและสามารถบดขยี้ฉีเติ่งเสียนให้ตายได้อย่างง่ายดาย

“ผู้ชายคนนี้เป็นใคร? เขาดูน่ากลัวมาก....”

“น่ากลัวจริงๆ...... ฉันรู้สึกว่าดวงตาของเขาคล้ายกับพวกตาของฆาตกรต่อเนื่อง”

“คุณสวีไม่รู้ว่าจ้างคนแบบนี้มาจากไหน มันน่ากลัวเกินไป!”

ทุกคนรู้สึกว่าชายที่สวีเอ้าเสวี่ยร้องออกมานั้นน่ากลัวมาก ทุกคนสัมผัสได้ พวกเขาสัมผัสได้ถึงกลิ่นเลือดของชายผู้นี้!

เซี่ยงตงฉิงพูดด้วยใบหน้าที่มืดลง: “คุณสวี คุณกำลังสร้างปัญหาที่นี่ คุณไม่ไว้หน้าประธานลึกลับของเทียนไล่แคปปิตอลบ้างหรือไง!”

ทุกคนเห็นว่าชุดของเทียนหลังเต็มไปด้วยระเบิด

เมื่อเขายกเสื้อขึ้น ระเบิดก็ส่งเสียงกระทบกันทำให้ผู้คนหวาดกลัวการระเบิด

“โอ้พระเจ้า ผู้ชายคนนี้เป็นคนบ้าหรือไง เขามีระเบิดอยู่บนตัวเขาด้วย...”

“ให้ตายเถอะ ไม่กลัวว่ามันจะระเบิดแล้วฆ่าพวกเราเหรอ!”

“เบื้องหลังของผู้ชายคนนี้คืออะไร? ระเบิดจำนวนมากที่ห้อยอยู่บนตัว เขาไม่กลัวจะทำให้ตัวเองตายหรือไง”

ทุกคนถอยกลับไปทีละคน ห่างไปเกือบสิบเมตร

เซี่ยงตงฉิงก็ล่าถอยเช่นกัน ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความกลัว เธอไม่คาดคิดว่าสวีเอ้าเสวี่ยจะเชิญคนบ้าเช่นนี้มาจัดการกับฉีเติ่งเสียนจริงๆ!

“ท่านฉี วีรบุรุษไม่กินหากเกิดการสูญเสีย*!” หลี่อวิ๋นหว่าน คว้าแขนของเฉียวชิวเมิ่ง และตะโกนเสียงดัง (เมื่อตกอยู่ในที่นั่งลำบากต้องสามารถยอมถอยเพื่อที่จะไม่ได้เป็นเบี้ยล่างในขณะนั้น)

“ฉีเติ่งเสียน อย่าไปเผชิญหน้ากับคนบ้าคนนี้ หากเรายอมก้มหัวคงไม่แย่เท่าไหร่!” เฉียวชิวเมิ่งก็กังวลเช่นกัน

แม้ว่าเธอจะไม่ชอบฉีเติ่งเสียนมากนัก แต่เธอก็ยังรู้สึกกังวลทุกครั้งที่ฉีเติ่งเสียนตกอยู่ในอันตราย

สวีเอ้าเสวี่ยและวังหู่ก็ถอยกลับไปที่โต๊ะเช่นกัน ฉู่ปิงติดตามพวกเขาด้วยดวงตาที่เต็มไปด้วยความสุข

“คุณฉู่ ฉันไม่คิดว่าคุณจะเชิญคนแบบนี้มา ไม่ว่าฉีเติ่งเสียนจะเจ๋งแค่ไหน เขาก็ต้องก้มหัวลง!” ฉู่ปิงรู้สึกมีความสุขมาก

“เทียนหลังเป็นทหารรับจ้างจากตะวันออกกลาง เป็นที่รู้กันว่าเขาเอาชีวิตไปเสี่ยงมาโดยตลอด ฉันยังใช้เงินจำนวนมากเพื่อเชิญเขามา”

“เดิมทีฉันวางแผนที่จะใช้เขาเพื่อคุกคามเซี่ยงตงฉิงในช่วงเวลาวิกฤติ แต่วันนี้ ฉันต้องใช้เขา”

“ไม่รู้ว่าเราจะบังคับให้เจ้าของวิลล่านี้ออกมาได้ไหม?”

สวีเอ้าเสวี่ยมีรอยยิ้มเย็นชาบนใบหน้าของเธอ พยักหน้าเล็กน้อย และมองไปที่ เทียนหลังและฉีเติ่งเสียนจากระยะไกล

ฉีเติ่งเสียนโบกมือให้หลี่อวิ๋นหว่านโดยให้เธอพาเฉียวชิวเมิ่งออกไปเพื่อหลีกเลี่ยงการได้รับผลกระทบ