บทที่ 1445 คืนก่อนวันเปิดไพ่

ที่เขี่ยบุหรี่ที่อยู่ด้านหน้าโต๊ะของเย่จีสงในตอนนี้ ได้เต็มไปด้วยก้นบุหรี่เป็นที่เรียบร้อย

ถึงแม้ว่าเขาจะสวมด้วยชุดสูทสีขาวที่สง่างาม แต่รังสีที่แผ่ออกมารอบๆตัวนั้นกลับเต็มไปด้วยความกระวนวายอย่างทรมาน ดวงตาทั้งสองข้างเริ่มเปลี่ยนเป็นสีแดง

ที่เขามีอารมณืเช่นนี้ เป็นเพราะใกล้ถึงเวลาที่จะต้องเปิดไพ่ใบสุดท้ายแล้ว ซึ่งผลแพ้ชนะนั้นแน่นอนว่าขึ้นอยู่กับไพ่ใบนี้

ดังนั้นช่วงเวลาก่อนที่จะปิดไพ่ใบสุดท้ายอย่างตอนนี้ ทำให้จิตใจของเขาไม่สงบเป็นอย่างมาก

และเป็นเพราะว่าไพ่ใบสุดท้ายของฮิลด์นี้จะสามารถแฉตระกูลเย่ได้อย่างหมดเปลือก และคงต้องโดนฉีเติ่งเสียนใช้กำลังของศาสนาศักดิ์สิทธิ์เล่นงานเอาเป็นแน่

ซึ่งแม้ว่าจะไม่รู้ถึงสาเหตุที่ฮิลด์และหลานอวี่มีปัญหากัน และถึงแม้เขาจะเริ่มลงมือกับหลานอวี่ แต่หลานอวี่เองก็ยังไม่เข้าใจว่ามันเกิดจากสาเหตุใดกันแน่

อีกทั้งในช่วงเวลาที่สำคัญเช่นนี้ แต่เจสันต์ก็ยังไม่พบร่องรอยใดๆ

เมื่อลองมาคิดไปคิดมาแล้ว ก็ทำให้ทุกคนต่างรู้สึกประหลาดใจและหดหู่เป็นอย่างมาก

เดิมทีตัวเขาเคยแพ้ให้กับฉีเติ่งเสียนมาแล้วถึงสองครั้ง จึงยากที่จะหลีกเลี่ยงความกลัวในใจ

เย่จีกั๋วที่มาอยู่ในห้องนี้เช่นกัน แน่นอนว่าเขาสามารถรับรู้ได้ถึงความกังวลใจของน้องชาย

“ดูไม่เหมือนตัวนายเลยนะ เวลาที่พนันกับคนอื่นไว้น่ะจะเป็นแบบนี้ไม่ได้นะ นายจะต้องมั่นใจเข้าไว้” เย่จีกั๋วปลอบโยนน้องชายอย่างอบอุ่น สายตานั้นก็พรางมองไปบนที่เขี่ยบุหรี่

“เพราะผมมักจะรู้สึกถึงความผิดปกติน่ะสิ” ดวงตาทั้งสองข้างของเขาแดงก่ำ ขาข้างขวาของเขาสั่นอย่างที่ไม่สามารถควบคุมได้

เย่จีกั๋วถอนหายใจออกมา และตอบกลับ “เขามีความมั่นใจอย่างเต็มเปี่ยม อย่างน้อยที่สุดนั้น ตอนที่เขาติดต่อกับฉัน เขาไม่เคยให้ฉันหักหลังและขายข้อมูลใดๆของตระกูลเย่เลย และไม่เคยให้ฉันทำอะไรไม่ดีในคาสิโนด้วย”

เย่จีสงอึ้งไปและถามขึ้น “จริงเหรอ？”

เย่จีกั๋วหยิบบุหรี่จากในกล่องที่วางอยู่บนโต๊ะขึ้นมาจุด และตอบกลับอย่างใจเย็น “ที่ฉันบอกนาย ก็เพราะฉันคิดว่ายังไงผลแพ้ชนะก็จะออกมาคืนนี้”

“ห๊ะ？” เย่จีสงส่งเสียงออกมาด้วยความสงสัย

“การแข่งขันราชาการพนันโลกมีผลอย่างไร และมีขนาดใหญ่ขนาดนั้นไหนล่ะ แน่นอนว่าเหล่าปรมาจารย์การพนันทั้งหลายต้องมาเข้าร่วม แต่ในช่วงเวลานี้ มีปรมาจารย์การพนันที่มีชื่อเสียงคนหนึ่งมาที่โรงแรมหงเย่ของเราไม่ใช่เหรอ”

เย่จีสงชะงักไปอย่างช่วยไม่ได้

โรงแรมหงเย่นั้น ถือเป็นคาสิโนที่ใหญ่ที่สุดของตระกูลเย่ และยังเป็นสถานที่จัดการแข่งขันราชาการพนันโลกในครั้งนี้อีกด้วย

เย่จีกั๋วนั่งลงที่ด้านหน้าของน้องชาย ยกขาขึ้นไคว่ห้างพร้อมกับพ่นควันบุหรี่ออกมา และกล่าวอย่างจริงจัง “ไม่รู้ว่านายได้สนใจงานที่โรงแรมหงเย่แห่งนี้หรือเปล่า ถึงไม่ได้คอยดูว่าทอมราชาแห่งยาเสพติดได้มาถึงที่จิงเต่าแล้ว และเมื่อเขามาถึง ก็ตรงไปที่เรือสำราญเทียนซื่อของตระกูลเฮ่อทันที”

เรือสำราญเทียนซื่อเป็นเรือสำราญที่หลิวต้าฟู่ทุ่มเงินซื้อมากว่าหมื่นล้าน โดยในปัจจุบันนี้มีเจ้าของร่วมกันอยู่หลายฝ่าย และมีตระกูลเฮ่อ

“ทอม ราชายาเสพติด？！” เย่จีสงที่ได้ยินชื่อนี้ ก็อดไม่ได้ที่จะตกตะลึงไป

“ใช่ คู่แข่งเก่าของนาย ผู้ชนะการแข่งโป๊กเกอร์แกรนด์สแลมที่อายุน้อยที่สุดที่แพ้ให้นายคราวที่แล้วที่ประเทศมี่” เย่จีกั๋วพูดพร้อมกับพ่นควันบุหรี่อออกมา

เย่จีสงที่ได้ฟังมาถึงตรงนี้นั้น ก็มือไม้สั่นขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้ เขาหยิบบุหรี่ขึ้นมาคาบไว้ในปาก จุดไฟอยู่หลายรอบกว่าจะจุดติด

หลังจากที่พ่นควันออกมาสองสามครั้งนั้น เย่จีสงจึงถามขึ้นด้วยน้ำเสียงที่เคร่งครึม “นายแน่ใจว่าทอมไปที่เรือสำราญนั่นจริงๆใช่ไหม？！”

เย่จีกั๋วมองไปที่เย่จีส่งด้วยใบหน้าที่ไร้ซึ่งอารมณ์ใดๆ ซึ่งความหมายนั้นง่ายมากๆ ฉันจะหลอกนายไปทำไม？

เมื่อเย่จีสงแน่ใจถึงความคิดของพี่ชายแล้ว บุหรี่ส่วนหนึ่งก็หลุดออกมาจากปากอย่างช่วยไม่ได้ จากนั้นจึงทำให้เขาสำลักควันบุหรี่ไปชั่วครู่

“ฮ่า ฮ่าฮ่าฮ่า.....”