บทที่1446 ไม่มีทางยอมแพ้

เย่จีกั๋วกำลังสูบบุหรี่

เขาไม่รู้ความสามารถและแผนของฉีเติ่งเสียน แต่เขารู้ว่าครั้งนี้เย่จีสงจะแพ้อีกแล้ว!

การแข่งขันราชาการพนันโลกที่มีผู้ชมนับหมื่น ไม่มีทางตกหล่นไปที่ตระกูลเย่ เย่จีสงและหลานอวี่ถูกพวกเขาทั้งหมดล้อเล่น

“ช่างเถอะ!”

เย่จีสงหัวเราะอย่างไร้อารมณ์ ถูใบหน้าของตัวเองอย่างแรงๆ

หลานอวี่รู้สึกหดหู่ใจ

เย่จีกั๋วพูดขึ้น: “ถ้าฉันท้ายไม่ผิด ต่อมาพายุฝนถล่มมาอย่างแน่นอน คาสิโนนี้ก็จะล้มลงเหมือนต้นไม้!”

ห้าร้อยล้านดอลลาร์นั้นถูกกำหนดไว้แล้วว่าไม่สามารถถ่วงคืนมาได้แล้ว มีอีกก็คือ เพื่อการแข่งขันราชาการพนันโลกตระกูลเย่ทำการลงทุนทั้งหมด กำลังจะสูญเปล่า!

นักลงทุนที่ลงทุนในตระกูลเย่ในช่วงเวลานี้ไม่สนใจว่าตระกูลเย่กำลังจะเป็นเจ้าภาพการแข่งขันราชาการพนันโลก?

หลังจากที่พวกเขารู้ว่าตระกูลเย่เสียสิทธิ์นี้ไป ก็จะไม่รู้สึกว่าตัวเองนั้นถูกหลอก ก็เลยมาหาปัญหากับตระกูลเย่ จะเอาเงินชยเชย?

รอดู พายุฝนถล่มขนาดใหญ่กำลังจะมาถึง!

“คุณหลานอวี่ อย่ากังวลเรื่องนี้อีกเลย พักผ่อนเถอะ ฉันก็จะเงียบสักพัก”เย่จีสงถอนหายใจแล้วพูด

หลานอวี่รู้ดีว่าสถานการณ์จบลงแล้ว พูดอะไรมากมายไปก็เสียเปล่า หันตัวแล้วจากไป

เย่จีสงหันตัวไปแล้วมองเย่จีกั๋วอย่างลึกๆพูดขึ้น: “ครั้งนี้คุณน่าจะชนะแล้วพี่ชาย!”

เย่จีกั๋วถอนหายใจแล้วพูด: “คุณอยากชนะมากเกิน ดังนั้นจึงรีบร้อนเกิน!”

เย่จีสงกลับพูด: “ใครก็อยากชนะ ไม่มีใครอยากจะแพ้ ใช่ไหม?”

สงจีกั๋วหัวเราะแล้วพูดขึ้น: “ฉันขอยอมแพ้ครั้งนี้ดีกว่า!”

เย่สงสงทำสีหน้าเย็นชาแล้วพูดขึ้น: “มีเหตุผล”

เย่จีกั๋วยื่นบุหรี่หนึ่งม้วนไว้ตรงมือของเย่จีสง แล้วค่อยๆพูดขึ้น: “อยากจะปกป้องตระกูลเย่ ไม่ง่ายเลย แน่นอนว่าต้องเสียสินทรัพย์ไม่น้อย แต่ว่าขอเพียงแค่ตระกูลไม่ล้มลง ใจคนยังเป็นหนึ่ง อย่างนั้นโอกาสที่จะฟื้นขึ้นก็ย่อมมี!”

เย่จีสงสูบบุหรี่อย่างเงียบๆ แม้ว่าคอจะถูกกระตุ้นด้วยสารแสบร้อนต่างๆจนทำให้เจ็บได้ แต่เขาก็ยังสูบอย่างต่อเนื่อง

“ใช่แล้ว คุณถูก ฉันผิด”สงจีสงพูดขึ้น

“อยากจะปกป้องตระกูลเย่ให้อยู่ต่อ อย่างนั้นคุณต้องตาย”เย่สงกั๋วมองดูน้องชายของเขาอย่างลึกซึ้งซึ่งมีความโดดเด่นมาตั้งแต่เด็ก พูดขึ้น

เย่จีสงได้ยินคำพูดนี้ สีหน้าไม่มีความตื่นเต้นอะไรเลย

เย่จีกั๋วพูด: “คุณอย่าโทษว่าพี่ใจร้าย ถ้าคุณไม่ตาย ตระกูลเย่ของเราไม่ช้าก็จะเดินไปในทางเดิมอีก ถึงเวลานั้นแพ้อีกหนึ่งครั้ง ฉันเอานิ้วทั้งเก้าออกก้ไร้ประโยชน์แล้ว!”

แน่นอนว่าพี่ชายเข้าใจน้องชาย

แม้ว่าเย่จีกั๋วจะไม่พูดกับเย่จีสงว่า“เจ้าโง่”

แต่เย่จีสงนิสัยเป็นยังไงเขารู้ดี

เย่จีสงก็รู้ว่าตัวเองนิสัยเป็นยังไง เขาแพ้น้อยมากๆ แน่นอนว่าเขานั้นไม่มีทางยอมแพ้ง่ายๆ!

คนเป็นคนที่ชนะมาตลอดตั้งแต่เด็ก จะยอมเห็นตัวเองแพ้ได้อย่างไร?แล้วจะยอมรับความพ่ายแพ้ได้อย่างไร?

พ่อของเย่จีสงสอนเขาแต่วิธีเอาชนะ แต่ไม่ได้สอนให้เขาไปเผชิญหน้ากับความพ่ายแพ้ยังไง

เพียงแค่เย่จีสงไม่ตาย อย่างนั้นเขาก็ไม่มีทางยอมรับความพ่ายแพ้ เขาก็ต้องหาวิธีไปสู้กับฉีเติ่งเสียนอีก!

ฉีเติ่งเสียนไม่ใช่คนที่มีความอดทนสูง เขาจะไม่เป็นเหมือนจูกัดเหลียงในนิยาย เขาเป็นคนที่ใช้ประโยชน์ตราบเท่าที่เขาคว้าโอกาสนั้นไว้

ครั้งหน้า ฉีเติ่งเสียนอาจไม่ใจดีแบบนี้อีก ไม่รู้ว่าจะสามารถปกป้องตระกูลเย่ได้อยู่หรือเปล่า

“ฮ่าๆๆ.....”เย่จีสงสูบบุหรี่ หัวเราะขึ้น