บทที่ 1546 สถานะของเกาเย่

เมื่อเกาเย่ยืนขึ้นและพูดออกมา ลี่เฟยหลงก็ไม่กล้าที่จะต่อต้านฉีเติ่งเสียนอีกต่อไป

เมื่อก่อนเขาเป็นลูกของคนในแผ่นดินใหญ่ แต่ตอนนี้เขาเป็นนายน้อยคนที่สองแล้ว เขามีความเคารพ สุภาพ และประพฤติตนดีเหมือนหลานชาย

ในใจของฉีเติ่งเสียนั้นรู้สึกว่าค่อนข้างโอเค บวกกับก่อนหน้านี้ก็เก็บกวาดการต่อสู้นี้แล้ว และรู้สึกว่าไม่จําเป็นต้องคว่ำบาตรแล้ว นี่จึงทําให้ลี่เฟยหลงรู้สึกซาบซึ้งและแทบอยากจะคุกเข่าลงทันที

"นายน้อยคนที่สอง แน่นอนว่าผมก็อยากตอบแทนบุญคุณของท่าน แต่ผมออกจากแก๊งสี่ไห่มาหลายปีแล้ว ถึงแม้ว่าชื่อของผมยังอยู่ในตำแหน่งผู้นํา แต่ผมก็ไม่มีอํานาจอีกต่อที่แท้จริงแล้ว" ลี่เฟยหลงบ่นให้ฉีเติ่งเสียนฟัง พร้อมกับทําท่าทางที่แทบไม่รู้จักพ่อ ของเขาได้ แต่ในขณะเดียวกันยังแสดงให้เห็นถึงความจนใจของตัวเองกับสถานการณ์ในปัจจุบัน

ชี่ดังเซียนอดไม่ได้ที่จะรู้สึกยิ้มอย่างมีความสุขและพูดว่า "นี่ผมขอให้คุณช่วยหรือคุณขอให้ผมช่วยกันแน่?"

ลี่เฟยหลงยิ้มอย่างขมขื่นและพูดว่า "ถึงแม้ว่าซือถู่หนานจะเป็นน้องชายของผม แต่ผู้ชายคนนี้ก็ยังมีฝีมืออยู่บ้าง ตอนนี้ถึงผมจะกลับไปที่แก๊งสี่ไห่ อย่างมากผมก็คงต้องยอจำนน และไม่มีอํานาจที่แท้จริงอยู่ในมือมากนัก"

เกาเย่ที่ยืนอยู่ด้านข้างพูดว่า"เรื่องนี้ไม่จำเป็นต้องให้นายน้อยคนที่สองลงมือจัดการ ตอนนี้คนที่นี่ที่สามารถช่วยคุณสร้างชื่อเสียงของคุณใหม่ภายในแก๊งสีไห่ อีกอย่างผมออกมาเพื่อสนับสนุนคุณ และคุณยังกังวลว่าจะไม่ได้รับอำนาจอีกเหรอ?! "

คําพูดของเกาเย่นั้นะแสดงให้เห็นถึงความมั่นใจในสถานะและความแข็งแกร่งของเขาอย่างเต็มที่

ครอบครัวคนอื่นที่อยู่ในผึ่งไหล ทั้งฉีเติ่งเสียนและฉีปู้อวี่เขาทั้งสองมีสถานะทางสังคมที่สูงมากกว่า

"อืม? คุณมีความสามารถนั่นมันดีที่สุดแล้ว ผมจะได้ไม่ต้องลงมือทำอะไรแล้ว" ฉีเติ่งเสียนพูดด้วยน้ำเสียงอย่างร่าเริง เขารูสึกเริ่มขี้เกียจที่จะจัดการเรื่องแบบนี้ ใคร ๆ ก็เต็มใจมากลงมือทำแทนเป็นอย่างมาก

หลังจากนั้นภายใต้การจัดการของเกาเย่ให้ฉีเติ่งเสียนไปพบกับบผู้อาวุโสสองคนของแก๊งชงจู่

ผู้อาวุโสทั้งสองมีอายุหกสิบปีแล้ว ทั้งสองถูกจองจําไว้กว่ายี่สิบปีแล้ว และต้องรับโทษจําคุกตลอดชีวิต ชีวิตนี้จะเป็นไปไม่ได้ที่จะได้รับอิสรภาพอีกอีกแล้ว

ผู้อาวุโสทั้งสองคนก็เหมือนกับลี่เฟยหลง หลังจากเห็นที่เกาเย่ราวกับเห็นหนูเห็นแมว ไม่กล้าแกล้งบังคับเลย พวกเขาไม่กล้าอวดตัวเลย และไม่มีท่าทีของการเป็นเจ้านายใหญ่เลย

"ท่านนี้คือคุณฉีเติ่งเสียน พวกคุณสามารถเรียกเขาว่านายน้อยคนที่สองได้โดยตรง ผมเคยศึกษาวิชาเรียนในเรือนจำคุกของเขา เขาจัดการคุกที่บีบบังคับมากกว่าเรือนจำเกาะสวรรค์!" เกาเย่พูดอย่างตรงไปตรงมา เกรงว่าผู้อาวุโสสองคนนี้จะทําผิดศีลธรรม

ก่อนอื่นเกาเย่ได้บอกเล่าความเก่งกาจของฉีเติ่งเสียนนั้นมีพลังมากแค่ไหน ด้วยวิธีแบบนี้จะทําให้พวกเขาเชื่อฟังมากขึ้น

เมื่อผู้อาวุโสทั้งสองคนได้ฟังแล้วอดไม่ได้ที่จะตกใจหละงจากได้ยินคำพูดของพวกเขา เรือนจําเกาะสวรรค์เป็นเรือนจําที่น่ากลัวที่สุดในโลกแล้ว ข้างในมีบุคคลสําคัญมากเกินไป แต่เกาเย่บอกว่าการจัดการเรือนจำโยวตูของฉีเติ่งเสียนที่บังคับมากกว่าเรือนจําเกาะสวรรค์และเขาเคยไปเรียนด้วย ทําให้คนรู้สึกเหลือเชื่อจริง ๆ!

"สวัสดีนายน้อยคนที่สอง ไม่รู้ว่าท่านจะมาหาพวกเราทั้งสองคนมีอะไรกันล่ะ" ผู้อาวุโสหมายเลข หนึ่งถาม

"นายน้อยคนที่สอง พวกเราสองคนพี่น้องจะเสียสละไปตลอดชีวิต นอกจากเหลือชื่อเสียงนิดหน่อยแล้ว ก็คงไม่มีประโยชน์อะไรแล้ว" ผู้อาวุโสคนที่สองพูดเสริมขยายความ

ฉีเติ่งเสียนขี้เกียจถามชื่อของผู้อาวุโสทั้งสองคนนี้ เมื่อมองดูท่าทางแล้วราวกับทหารผ่านศึกหมายเลขหนึ่งและหมายเลขสอง

ฉีเติ่งเสียนพูดอย่างใจเย็นว่า "ตอนนี้พวกคุณรู้จักแก๊งชิงจู่และหัวหน้าคนปัจจุบันของแก๊งใช่ไหม"

ผู้อาวุโสหมายเลขหนึ่งพูดว่า: "ผู้เฒ่าติง... ในตอนแรกสถานะทางสังคมของเขาต่ำกว่าของพวกเราเล็กน้อย แต่หลังจากที่พี่ชายสองคนของเราเข้ามา เขาก็กลายเป็นผู้อาวุโสที่สุดในแก๊งชิงจู่! แน่นอนว่าพวกเรารู้จักเขา!"

ผู้อาวุโสหมายเลขสองพูดว่า "ถึงแม้ว่าผู้เฒ่าติงจะแก่กว่าเรา แต่ในตอนแรกสถานะทางสังคมของเขานั้นต่ำกว่าพวกเราเล็กน้อย แล้วทําไมเขากล้ารุกรานคุณ

ฉีเติ่งเสียนพูดว่า"เขาเป็นศัตรูกับแผ่นดินใหญ่มาก อีกทั้งเขาไม่พอใจกับหลิวปิงเว่ยที่ดำรงตำแหน่งผู้นําคนปัจจุบัน และเตรียมพร้อมที่จะเปลี่ยนคน แต่หลิวปิงเว่ยเป็นเพื่อนของผม เขาสนิทกับแผ่นดินใหญ่ พวกคุณว่าผมควะจะทําอย่างไรดีนะ"

เมื่อผู้อาวุโสทั้งสองท่านฟังแล้ว จึงแสดงความเต็มใจที่จะออกมาโน้มน้าวติงหยงคัง ไม่เพียงแต่พวกเขาถูกจำคกลุกมานานหลายปีแล้ว และมันอาจไม่ได้ผลหากพวกเขาแค่ไปหาคนที่จะสื่อสารด้วย