บทที่ 1548 กลายเป็นแกะอ้วนตัวใหญ่

สิ่งนี้ไม่ใช่เหตุผลที่ทำให้หลิวปิงเว่ยไม่รีบร้อน ในที่สุดแล้วท่านรองประธานกําลังเข้ามา อีกทั้งเขายังได้เข้าร่วมแก๊งสี่ไห่และยังดึงซือถูหนานเข้ามาช่วย และต้วนเทียนชงของพันธมิตรเทียนเต้าเหมิงมาประคับประคองฉากให้เขาและยิ่งญาติตระกูลซุนจูเจิ้งเต๋อออกมาปรากฏตัว

เมื่อใกล้จะถึงวันเกิดของติงหย่งคังเข้ามาเรื่อย ๆ ภายในของแก๊งชิงจู่ก็วุ่นวายมากขึ้นเรื่อย ๆ แม้กระทั่งพี่น้องบางคนที่ติดตามหลิวปิงเว่ยมานานหลายปี พลันมาเปลี่ยนไปสนับสนุนรองประธานในเวลานี้

พวกเขาทั้งหมดต่างรู้สึกว่าสถาการณ์ของหลิวปิงเว่ยได้นั้นได้จบลงไปแล้ว สู้เปลี่ยนขาใหม่จะดีกว่า ในช่วงเวลานี้การแปรพักตร์เพื่อไปสนับสนุนรองประธานนี่สามารถช่วยเหลือให้บรรลุผลได้

ถ้าหากรองประธานถูกก่อตั้งและนำชื่อเสนอขึ้นได้สําเร็จ พวกเขาจะไปเข้าร่วมอีกครั้ง อย่างมากก็ถือได้ว่าเป็นน้ำตาลไอซ์ซิ่งบนเค้กเท่านั้น!

น้ำตาลไอซ์ซิ่งบนเค้ก ที่ไหนจะมีหิมะน่าจะมีอะไรจะให้น่าประทับใจไปกว่าการให้ความช่วยเหลือในยามจำเป็น?

"พี่ชาย คุณเชื่อคําโกหกของผู้ชายสกุลฉีนี้จริง ๆเหรอ เขามาจากแผ่นดินใหญ่ แล้วจะมีความสัมพันธ์เกี่ยวข้องกับตระกูลซุนได้อย่างไร ผมคิดว่าคุณถูกหลอกแล้ว กำลังจะจบแล้ว!"เถียนชิ่งโหย่วก็ร้อนใจเช่นกัน!”

เขาคิดแทนหลิวปิงเว่ยด้วยความจริงใจ ไม่อย่างนั้นเขาจะไม่จงใจวางแผนให้หลิวปิงเว่ยอับอายมาก่อน เพื่อให้เขาถอยกลับ

ถึงแม้จะมีความยากลำบากก็ตาม

แต่ว่าใกล้จะประสบความสําเร็จแล้วและสุดท้ายผลลัพธ์หลิวปิงเว่ยก็ถูกฉีเติ่งเสียนหลอกอีกครั้ง นี่ทําให้เขาโมโหและเกาหู

ถึงแม้ว่าในใจของหลิวปิงเว่ยจะอึดอัดราวไฟไหม้สุมทรวง แต่ใบหน้าของเขานั้นก็ยังฝืนใจที่จะสงบและพูดว่า "ในเมื่อคุณฉีสัญญากับผมแล้ว เขาก็คงจะทําได้อย่างนั้นแน่นอน น้องเขยของผมมองคนไม่ผิดหรอก!"

เขาเชื่อในสายตาของน้องสาวของเขา และเชื่อในความสามารถของน้องเขยของเขาเช่นกัน ชายร่างใหญ่ที่สามารถทําให้พี่เขยยกย่องเช่นนี้ได้ แม้แต่จากแผ่นดินใหญ่ก็สามารถมีบทบาทสําคัญได้อย่างแน่นอน!

เถียนชิ่งโหย่วอดไม่ได้ที่จะพูดจาโผงผางว่า "ถ้าคุณยอมแพ้จั่วเฉินตั้งแต่ก่อนหน้านี้ ก็คงจะไม่มีเรื่องมากมายขนาดนี้แล้ว คุณปู่จะไม่ได้เป็นรองประธานแน่นอน! เมื่อคืนวานนี้ยังมีพี่น้องอีกสองคนที่อยู่กับเรามาแปดปีแล้วแปรพักตร์ไปสนับสนุนให้เป็นรองประธาน..."

หลิวปิงเว่ยพูดอย่างใจเย็นว่า "พี่น้อง ผมจะไม่เปรพักตร์ ไม่เปลี่ยนครอบครัว ถ้าหากเปลี่ยนครอบครัวแล้วก็ไม่ต้องเรียกว่าพี่น้องแล้ว ผมนับถือคุณเป็นพี่น้องมาตลอด ก็เพิ่งรู้ว่าไม่ว่ายามเผชิญอันตรายแค่ไหน คุณก็จะไม่มีทางทอดทิ้งผม"

เถียนชิ่งโหย่วพูดไม่ออกและเคลื่อนไหวไปพร้อมๆ กัน เขาอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจและพูดอย่างช่วยไม่ได้ว่า "พี่ชาย นี่ไม่ใช่เวลาหุนหันพลันแล่น! ทำไมคุณไม่ไปหาคุณปู่แล้วบอกเขาให้ยอมแพ้จั่วเฉินละอีกทั้งยังให้ยอมรับความผิดพลาดของเขาเช่นเดียวกับจักรพรรดิโบราณ ถ้าหากคุณทำแบบเดียวกันคุณอาจพลิกสถานการณ์ได้”

“ ผมคิดว่าถ้าคุณเชื่อใจคนที่สกุลว่าฉีi ก็ควรพึ่งพาตัวเองซะยังดีกว่า!”

“ถ้ายังทำแบบนี้อีกต่อไป ผมเกรงว่าคุณจะตายจริงๆ!”

"ก่อนที่รองประธานจะถูกคุณทําให้ว่างเปล่า ถ้าหากเขาได้รับอํานาจจะไม่มีทางปล่อยคุณไปอย่างแน่นอน"

แน่นอนว่าหลิวปิงเว่ยทราบถึงสถานการณ์ปัจจุบันของเขาเป็นอย่างไร เขาบังคับตัวเองให้สงบสติอารมณ์และพูดว่า "อย่าใจร้อน หลังจากคืนนี้ผ่านไปทุกอย่างจะได้ข้อสรุป!"

เถียนชิ่งโหย่วโกรธมากจนกระโดดลุกขึ้นแล้วพูดว่า "คุณฉีบอกว่าจะช่วยเหลือคุณ แต่จอนถึงตอนนี้เขายังไม่ปรากฏตัเลยว นี่หมายความว่าอะไร ผมคิดว่าเขาแค่พยายามหลอกให้คุณเป็นเถ้าปืนใหญ่ เพื่อยั่วยุจั่วฉิน!”

แต่ในช่วงเวลานี้ฉีเตื่งเสียนเปิดประตูแล้วเดินเข้าไปและพูดอย่างใจเย็นว่า "ใครพูดว่าผมหลอกลวงเขา ผมไม่เคยหลอกลวงคนอื่น ถ้าหากคุณไม่เชื่อผม คุณสามารถไปที่มหาวิหารเทียนจู่กั๋วเพื่อสอบถาม เหล่าพี่ชายของพระอัครสังฆราชผู้มีชื่อเสียง!"

เถียนชิ่งโหย่วโจ้องมองไปที่ฉีเติ่งเสียนด้วยความโกรธ และพูดว่า "คุณมาที่นี่แล้ว ละคนนั้นอยู่ที่ไหน? คนที่คุณตกลงที่จะเชิญผมมาช่วยอยู่ที่ไหนนะ"

ฉีเติ่งเสียนยักไหล่ แล้วเดินจากไปและพูดว่า "ผมจะโทรไปเดี๋ยวนี้"

เถียนชิ่งโหย่วพูดไม่ออก เขารู้สึกว่าผู้ชายคนนี้ไม่สนใจเรื่องสำคัญนี้เลย หลิวปิงเว่ยถูกเขาหลอกอย่างสิ้นเชิง!

แต่ฉีเติ่งเสียน ก็ยังไม่รีบร้อน จึงโทรหาซุนเจี้ยนเฉินและพูดว่า "หวังเจี้ยนเฉิงมาทำจัดการเรื่องบางอย่างให้กับผมหน่อย"