บทที่ 1561 ความโกรธแค้นจากหลายฝ่าย

ฉีเติ่งเสียนเดิมนึกว่าตัวเองจะถูกโจมตีแค่ทางวาจาและปลายปากกาจึงช่างมัน แต่ไม่คาดคิดจะเกิดเรื่องนี้ขึ้น โดยคนที่มีแรงจูงใจซ่อนเร้นและจงใจสร้างความขัดแย้งครั้งนี้

นอกจากนี้จั่วเฉินก็มีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ ความนิยมของประชาชนต่างลดลงและรู้สึกว่าแนวคิดของเขาไม่ควรได้รับการสนับสนุน

แม้ว่าจะเกินความคาดหมาย แต่ฉีเติ่งเสียนก็ไม่หวาดใจ แม้จะไม่เกิดเรื่องนี้ขึ้น ผู้ทะเยอทะยานเหล่านั้นก็จะหาเหตุผลและข้ออ้างต่างๆ เพื่อป้องกันไม่ให้จั่วเฉินขึ้นสู่อํานาจ

วิกฤตการณ์เช่นนี้ปะทุขึ้นก่อนกําหนด แต่มันกลับเป็นเรื่องที่ดี อย่างไรก็ตามการเลือกตั้งทั่วไปยังไม่เข้าสู่ช่วงเวลาสําคัญโค้งสุดท้าย

ฉีเติ่งเสียนโทรกลับหาคุณนายกลุ่มธุรกิจ และด่าคนปลายสายทันทีที่โทรติด

“แอ็กซี่บาร์ คุณกำลังทำอะไรอยู่ อย่าบอกฉันนะว่าเงินหลายร้อยล้านดอลลาร์ที่ฉันเทลงไปนั้นมันสูญเปล่าแล้ว!” ซุนอิ่งซูพูดออกมาอย่างหงุดหงิด

เมื่อเห็นว่าเธอช่วยจั่วเฉินกล่าวปราศรัยใหญ่และเดินทางหาเสียง เพื่อเปลี่ยนแปลงกระแสนิยมของประชาชน แต่ท้ายที่สุดแล้ว ฉีเติ่งเสียนก็ก่อเรื่องวุ่นวาย เพราะเรื่องเล็กๆน้อยๆ ที่เขาไปช่วยเหลือแฟนสาวออกหน้า จะไม่ทำให้เธอโกรธได้อย่างไร?

ยิ่งไปกว่านั้น เธอยังคงมีความสัมพันธ์ที่ละเอียดอ่อนกับฉีเติ่งเสียนอีกด้วย

ฉีเติ่งเสียนพูดอย่างใจเย็น: "ไม่ต้องกังวล ฉันจะแก้ปัญหานี้เอง"

ซุนอิ่งซูโกรธมากจนเธอเริ่มพูดจาโวยวายเป็นภาษาจีนท้องถิ่นของเธอ ว่า: "คุณต้องจัดการให้ฉัน ไม่อย่างนั้นฉันจะต้องเสียเงินไปเยอะมาก คุณมาชดใช้ฉันสิ!"

หลังจากพูดแบบนี้ คุณนายกลุ่มธุรกิจก็วางสายด้วยความโกรธเคือง เธออดไม่ได้ที่จะโกรธ ยังไงก็ตามนี่คือสิ่งที่ ฉีเติ่งเสียนทำเพื่อปกป้องผู้หญิงอีกคน

ฉีเติ่งเสียนยิ้มอย่างจนใจ เขายักไหล่และพูดอย่างใจเย็นว่า : "เกาเม่ย เป็นหลานสาวของซุนกั๋วฉวิน! หลี่เหยารังแกหลานสาวของซุนกั๋วฉวิน เขาไม่สมควรที่จะถูกลงโทษเหรอ?"

เขาใจเย็นมาก เพราะมีครอบครัวซุนกับเจียงชิงเย่ว์เกี่ยวข้องกันอย่างนี้ เมื่อถึงเวลาข่าวถูกปล่อยออกไป เรื่องนี้ก็เกือบจะสงบลงได้

สำหรับผึ่งไหลแล้ว ตระกูลซุนเปรียบเสมือนบิดาของประเทศที่มีศักดิ์ศรีที่ไม่มีใครเทียบได้ ใครก็ตามที่รังแกตระกูลซุนจะถูกประชาชนลงโทษ

“เฮ้ โทรหาอวี้เสี่ยวหลงก่อนเลย เธอไม่ถูกยั่วยุง่ายๆหรอก!” ฉีเติ่งเสียนคิดอยู่พักหนึ่ง และในที่สุดก็ตัดสินใจโทรกลับไปหาอวี้เสี่ยวหลง

หลังจากที่อวี้เสี่ยวหลงรับสาย ทันใดนั้นเขาก็พูดด้วยน้ำเสียงทำอะไรไม่ถูกและพูดว่า "คุณกำลังทำอะไรอยู่ พี่ชายของผม! ในที่สุดก็ดีขึ้นแล้ว แต่คุณจะมาทำเช่นนี้อีกครั้งเหรอ?"

ฉีเติ่งเสียนพูดอย่างสบายๆ: "อาจารย์อวี้ เกิดอะไรขึ้นกับของคุณเหรอครับ!"

อวี้เสี่ยวหลงโกรธมากจนหัวของเขาเต็มไปด้วยเส้นเลือด เขากัดฟันแล้วพูดว่า: "นายยังจะแกล้งทำเป็นอยู่ที่นี่กับฉันใช่ไหม? นายไม่รู้เหรอว่าเกิดอะไรขึ้น? นายดูในโซเชียวไม่เป็นเหรอ?"

ฉีเติ่งเสียนหัวเราะและพูดกลับว่า "ผมเห็นหมดแล้ว ไม่มีอะไรมากไปกว่าบุคคลที่สามที่ค่อยยุยงความสัมพันธ์ปองมุ่งร้ายและพยายามใส่ความเรื่องนี้ให้แพร่ออกไป"

อวี้เสี่ยวหลงพูดอย่างเย็นชา: "แต่เรื่องนี้มันได้ก่อให้เกิดผลกระทบรุนแรงมากแล้ว นายจะแก้ไขมันอย่างไร? ตอนนี้ชื่อเสียงของนาย ต่อยคนในเทศกาลภาพยนตร์ มันน่าประทับใจมากสิ!"

ฉีเติ่งเสียน พูดอย่างใจเย็น: "ถึงแม้ผมไม่ทำสิ่งนี้ก็ตาม ชื่อเสียงของผมก็ไปทางไม่น่าประทับใจเหรอ!"

"..." อวี้เสี่ยวหลงโกรธมากจนตัวสั่นไปทั้งตัว เขาพูดไม่ออกอยู่นาน รู้สึกราวกับว่าเขาเกลียดอย่างมาก

อย่างไรก็ตาม ฉีเติ่งเสียนไม่กล้าหยอกล้ออวี้เสี่ยวหลงมากเกินไป เกรงว่าเธอจะหยิบปืนกลออกมาจริงๆ และให้โอกาสเขาได้ลองก่อน

ดังนั้น เขาจึงรวบรวมความคิดของเขาและพูดว่า: "อย่ากังวลมากเกินไปเกี่ยวกับเรื่องนี้ ผมจะแก้ไขให้ชัดเจน เจียงชิงเย่ว์เป็นหลานสาวของซุนกั๋วฉวิน ในเวลานั้น ซุนกั๋วฉวินก็ออกมาพูดและทุกอย่างก็สงบลงแล้ว!”

อวี้เสี่ยวหลงตกใจและพูดว่า "ยังมีความสัมพันธ์แบบนี้อีกเหรอ?"

ฉีเติ่งเสียนพูดอย่างสบายๆ: "ดูสิว่าผมใหญ่ขนาดไหน จนซุนกั๋วฉวินไม่กล้าปฏิเสธผมเลย!"