บทที่ 1585 พวกนินจา

หยางกวนกวนและเห่อตั๋วเหลียนและคนอื่น ๆ ก็ได้ยินมาข่าวมาว่าจิ่วเฮิงได้ท้าต่อสู้กับคลาร์ก พวกเขาทั้งหมดต่างก็อยากมาที่เมืองผึ่งไหลเพื่อดูการต่อสู้

แต่ฉีเติ่งเสียนนบอกพวกเขาว่าไม่ควรมาแล้ว ตอนนี้สถานการณ์ในเมืองผึ่งไหลค่อนข้างจะวุ่นวายและอาจจะทำให้ตกเป็นเป้าหมายได้ง่าย

เมื่อคำพูดมาถึงขั้นนี้แล้ว ถ้าอย่างนั้นคุณก็ทำได้แค่ฟังเท่านั้นแล้ว

พระอัครสังฆราชไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับสนามประลองหรอก เขาเป็นคนอบอุ่น และแต่ก่อนไม่เคยจะต้องกังวลเกี่ยวกับเรื่องดังกล่าวเลย เขากังวลเรื่องภัยอันตรายของผู้อื่น

ผลกระทบของการต่อสู้ครั้งนี้ยิ่งใหญ่มาก แม้แต่ซุนกั๋วเสวียนก็อดไม่ได้ที่จะถามฉีเติ่งเสียนว่าเกิดอะไรขึ้น

ยิ่งกว่านั้นเขาพูดตรงๆ ว่าถ้าจิ่วเฮิงตายด้วยฝีมือของคลาร์ก มันคงจะเป็นเรื่องที่น่าเสียหายเล็กน้อย

ฉีเติ่งเสียนก็ไม่ได้รบกวนจิ่วเฮิง และปล่อยให้ผู้ยิ่งใหญ่มุ่งความสนใจไปที่การปรับระดับของเขา เพื่อที่ได้จะเผชิญหน้าต่อสู้กับศัตรูที่ทรงพลังเช่นคลาร์ก แล้วยังมอบคฤหาสน์ให้เขาโดยตรง

ซุนอิ่งซูไม่ได้ต่อต้านนเรื่องนี้ เธอรู้ดีว่าเรื่องนี้สำคัญมากและไม่อาจจะทำให้ล่าช้าได้ มันเป็นเพียงแค่คฤหาสน์หลังหนึ่ง แค่โบกมือก็สามารถซื้อคฤหาสน์หลังใหม่ได้...

ไม่มีทางเลยที่คุณนายกลุ่มธุรกิจจะร่ำรวยมาก จนพวกเขาซื้อคฤหาสน์ใหม่ซึ่งพวกเขาสามารถย้ายเข้าไปอยู่ได้ในวันเดียวกันและพวกเขาก็หยิ่งผยองจองหองมาก

“เป็นเรื่องจริงที่น่าปวดหัวมากกับการขายที่ดินของพ่อ และใช้ทรัพย์สินที่ได้มาอย่างฟุ่มเฟือยและไร้ประโยชน์!” ฉีเติ่งเสียนก็ไม่ได้ที่จะแอบคิดภายในใจตัวเอง

ไม่เพียงแต่เขาไม่ได้ไตร่ตรองถึงตัวเอง เขายังเป็นดุร้ายคนโหดเหี้ยมที่จ้องเอาเปรียบผู้อื่น หลังจากที่แสดงฝีมือออกมาการกระทำของเขามีน้ำใจน้อยกว่าคุณนายซุน

แต่ถ้าใช้ลานซินหลัวใช้ในการต่อสู้ ถ้าอย่างนั้นเขาก็ยังน่าประทับใจมาก

คุณนายซุนโบกมือและยังมอบเงินทุนให้อีกแปดสิบล้าน เพื่อให้จั่วเฉินกล่าวสุนทรพจน์บนเวทีและเดินสวนสนาม

เธอยังได้พาฉีเติ่งเสียนมาเข้าร่วมด้วย ตั้งแต่การสังเกตการณ์ในที่เวทีเกิดการซาวน์เสียงคะแนนของจั่วเฉินนั้นก็ดังมากขึ้น

เพราะเหตุการณ์ความคิดเห็นของประชาชนที่เชียงเทิงเดือนครั้งที่แล้ว จั่วเฉินหดหู่ก่อนแล้วก็พลุ่งพล่านอีกครั้งชาวโป่งไหลที่เคยถูกหลอกมาแล้วครั้งหนึ่งเริ่มให้การสนับสนุนเขา

เนื่องจากเหตุการณ์ครั้งที่แล้วที่ความคิดเห็นประชาชนวิจารณ์เจียงชิงเย่ว์ ในตอนแรกจั่วเฉินรู้สึกหดหู่ใจ หลังจากนั้นก็บ้าคลั่งราวกับหมาบ้าอีกครั้งและต่อมาก็กลายเป็นคนหัวรุนแรง ชาวเมืองผึ่งไหลที่เคยถูกหลอกให้สนับสนุนเขาตั้งแต่ครั้งแรก

เนื้อหาของสุนทรพจน์ยังคงเป็นคำพูดที่แสนน่าเบื่อทื่เกี่ยวข้องกับการปกป้องชีวิตความเป็นอยู่ของผู้คน ไม่เพียงแต่จั่วเฉินให้สัญญาที่น่าเชื่อถือมาก ซึ่งสร้างเสียงเชียร์ขึ้นมา

เมื่อกล่าวสุนทรพจนน์จบลงก็เป็นเวลาเย็นแล้ว

"ฝ่ายโหย่วซินนั้นก็กําลังจัดขบวนพาเหรดหาเสียงอยู่ แต่น่าเสียดายที่คะแนนเสียงของเธอไม่ดีเท่าจั่วเฉิน ครั้งที่แล้วเรื่องนี้ทําให้เขาเสียหายไม่น้อย ในท้ายที่สุดเขาได้ใกล้ชิดกับชาวประเทศหมี่และชาวประเทศเจียเผิง กองกําลังทั้งสองนี้ได้สร้างความไม่พอใจให้กับชาวเมืองผึ่งไหลยแล้ว" ซุนอิ่งซูรับโทรศัพท์ แล้วพูดกับฉีเติ่งเสียนด้วยสีหน้าที่ผ่อนคลายและสบายใจ

เห็นได้ชัดว่าคุณนายซุนรู้สึกว่าตอนนี้สถานการณ์จะมีเสถียรภาพมากขึ้นเรื่อยๆ และคงเป็นเรื่องยากสำหรับเด็กผู้หญิงอย่างหลี่เสวียนเจินที่จะสร้างปัญหาต่อหน้าเธอในอนาคต

เมื่อทั้งสองคนมาถึงด้านในของลานจอดรถและเพิ่งจะเตรียมตัวขึ้นรถเมื่อ ทันใดนั้นฉีเติ่งเสียนก็รู้สึกหนาวเหน็บจนสะท้านไปถึงบนแขนของเขา และทำให้เกิดอาการขนลุกราวกับมีเข็มจะพุ่งเข้ามาบนร่างกายของเขา

ทันใดนั้นจู่ๆ ก็มีร่างหนึ่งก็พุ่งออกมาจากด้านหลังของรถแลนด์โรเวอร์ พร้อมกับแสงเย็นๆ ในมือของเขา ซึ่งตัดเข้าดวงตาของฉีเติ่งเสียนโดยตรง!

"นินจาที่ใช้วิธีพรางตาเหรอ ดูเหมือนว่าเป็นสิ่งของชิ้นเล็ก ๆ ที่เป็นมุกของชาวเจียเผิง แต่ผมก็ไม่ได้สนใจ ทันใดนั้นก็กลับไม่พบว่าเขาซ่อนอยู่แถวบริเวณนี้แล้ว" ความคิดแวบเข้ามาในจของฉีเติ่งเสียน แต่ท่าทางทีเขาดูสงบผิดปกติอย่างชัดเจน

เมื่อเผชิญกับแสงเย็นที่ปะทะเข้ากับใบหน้า ฉีเติ่งเสียนเพียงแค่ถอยหลังออกไปเล็กน้อย ในขณะเดียวกันเท้าของเขาก็ลุกขึ้นอย่างเงียบ ๆ และวิ่งไปที่เป้าหมายของบุคคลภายนอกคนนี้