บทที่ 1588 หมัดมวยซ่างเหมินสิงอี้

สำหรับ “ความบริสุทธิ์ผุดผ่อง” ของฉีเติ่งเสียน ซุนอิ่งซูนั้รู้สึกดูหมิ่น ไม่เคยเห็นคนไร้ยางอายคุยโวโอ้อวดตัวเองเช่นนี้มาก่อน

ตอนนี้เธอยังสงสัยว่า ไม่ใช่คนในเรือนจำได้นำพาฉีเติ่งเสียนไม่เป็นคนไม่ดี แต่เป็นฉีเติ่งเสียนที่นำคนเหล่านี้ไปเป็นคนเลวยิ่งกว่าอีก...

ฉีเติ่งเสียนโทรเพื่อเตรียมการอีกครั้ง หลังจากแน่ใจว่าไม่มีการตกหล่น จึงวางใจลง

ในเวลานี้ โทโจร็อคและโยสุเกะ ยามาโมโตะ พร้อมคนอื่นๆ ยังได้ทราบข่าวว่านักฆ่านินจาที่พวกเขาส่งไปนั้นทำงานล้มเหลว นินจาเหล่านี้ ถูกฉีเติ่งเสียนฆ่าหมดแล้ว

“แน่นอน พละกำลังของชายคนนี้สูงเกินไป ยากที่จะประสบความสำเร็จ” โทโจร็อคมีสีหน้าสงบมาก ราวกับว่าผู้ที่เสียชีวิตไม่ใช่ลูกน้องของเขา

“ส่งคนจากหมู่บ้านนินจาออกไปอีกครั้งเถอะ คราวนี้ มุ่งไปที่ครอบครัวและเพื่อนพ้องของมันเต็มกำลัง! แน่นอนว่า ถ้าฆ่ามันได้ นั่นคงจะดีที่สุด” โยสุเกะ ยามาโมโตะพูดอย่างสุขุม

โทโจร็อคพยักหน้าและพูดว่า: “มีนินจามากกว่าสองร้อยคนในหมู่บ้านนินจา ซึ่งเพียงพอที่จะทำสิ่งเหล่านี้”

ดวงตาของโยสุเกะ ยามาโมโตะเป็นประกายอย่างเย็นชาและพูดว่า: “ฉีปู้อวี่คนนั้นแทงมหาปุโรหิตตาย อีกทั้งยังทิ้งที่อยู่ไว้ หรือไม่เราไปทำลายคุกนั้นก่อนไหม?”

โทโจร็อคตกใจ แต่เขาส่ายหัวแล้วพูดว่า “ยามาโมโตะคุง ศัตรูหมายเลขหนึ่งของเราในตอนนี้คือพระอัครสังฆราชฉี ไม่ใช่ฉีปู้อวี่คนนั่น พอหลังจากฆ่ามันแล้ว ค่อยทำลายคุกนั้นก็ย่อมได้!”

สมาคมงูดำมีความหยิ่งยโสในตัว ท้ายที่สุดแล้ว มีนินจามากกว่าสองร้อยคนในหมู่บ้านนินจาที่พวกเขาก่อตั้งขึ้น

อีกทั้ง นินจาที่ถูกส่งไปสังหารฉีเติ่งเสียนในครั้งนี้ ไม่ใช่ผู้ที่เก่งที่สุด!

คนเจียเผิงสองคนเริ่มพิจารณารายละเอียด โดยคิดวางแผนว่าจะเริ่มจากมุมไหน สังหารใครก่อนดี...

แต่พวกเขาไม่รู้ว่าสมาชิกของกลุ่มหมาป่ากำลังเคลื่อนตัวไปยังประเทศเจียเผิงอาวุธที่ภายใต้องค์กรก่อการร้ายของชายหนวดยาว ก็ถูกส่งไปยังประเทศเจียเผิงเป็นล็อตๆ...

การสร้างหมู่บ้านนินจาแห่งนี้ สมาคมงูดำทุ้มสุดตัวใช้เงินจำนวนมาก ผู้ที่ได้รับเลือกให้เป็นนักฆ่านินจาล้วนเป็นลูกหลานของผู้บุกรุก พวกเขาถูกล้างสมอง โดยเชื่อว่าบรรพบุรุษเป็นผู้ยิ่งใหญ่และเที่ยงธรรม ซึ่งไม่ควรได้รับความเสื่อมเสียทางชื่อเสียง

หลังจากที่นินจาเหล่านี้ได้รับการฝึกฝน พวกเขาได้ทำสิ่งที่ยอดเยี่ยมมากมายให้กับสมาคมงูดำ พวกเขาแอบกำจัดคู่แข่งมากมาย ทำให้พวกเขาได้รับความราบรื่นมากขึ้น เพื่อเพิ่มทรัพยากรทางการเงินและฝึกฝนนักฆ่านินจาให้ดีขึ้น

โชคดีที่โทโจร็อคเป็นคนใจเย็น หากพวกเขาไปทำลายเรือนจำโยวตูโดยตรงดังที่โยสุเกะ ยามาโมโตะพูด เกรงว่าฉีเติ่งเสียนไม่จำเป็นต้องออกโรง พวกเขาคงจะไปเยือนยมโลกด้วยตัวเอง

คุณนายซุนเชื่อฟังเหมือนลูกแมว โดยพิงแขนของพระอัครสังฆราชฉี พูดเบาๆ ว่า: “ด้วยปฏิบัติการเช่นนี้ ไม่กลัวที่จะถูกผู้ก่อการร้ายโจมตีอีกหรือ? คุณใช้อาวุธทำลายล้างสูงมากมาย เท่ากับเป็นการกระทำของผู้ก่อการร้าย”

ฉีเติ่งเสียนเยาะเย้ยและพูดว่า “เป็นการก่อการร้ายอะไรกัน? เห็นได้ชัดว่าฉันกำลังถอนรากถอนโคน! นักฆ่าที่ได้รับการฝึกฝนจากหมู่บ้านนินจาแห่งนี้ไม่ใช่ดอกบัวขาว และทุกคนก็มือเปื้อนเลือดด้วย แม้ฉันจะล้างผลาญพวกเขา สมาคมงูดำทำได้เพียงอดกลั้นกลืนความไม่เป็นธรรมเข้าไป”

ซุนอิ่งซูคิดอยู่ครู่หนึ่งและรู้สึกว่านี่ก็นับว่าสมเหตุสมผล หมู่บ้านนินจาลึกลับนี้ สมาคมงูดำจะไม่ออกมายอมรับว่าเป็นผู้สร้างขึ้นอย่างแน่นอน

แม้ว่าฉีเติ่งเสียนจะใช้วิธีสุดโต่งเพื่อทำลายพวกเขา แต่สมาคมงูดำก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องทนกลืนความไม่เป็นธรรมของพวกเขาลงในท้อง แม้แต่อาจไม่กล้าประณามด้วยซ้ำ ท้ายที่สุด เมื่อเรื่องนี้ถูกเปิดเผย มันจะส่งผลเสียต่อพวกเขามาก

“คุณนี่นะ กล้าบังอาจจริงๆ” ซุนอิ่งซูอดหัวเราะไม่ได้

“ถ้าฉันไม่กล้าขนาดนั้น ฉันจะสามารถอยู่ในวิลล่าของคุณแชโบลได้งั้นหรือ!” ฉีเติ่งเสียนกล่าวอย่างภาคภูมิใจ

ซุนอิ่งซูพลิกตัว เปลี่ยนเป็นซุนอิ่งซู เริ่มขี่พระอัครสังฆราช

คุณนายแชโบลเป็นคนโลภมาก และเธอก็เป็นนายทุนที่ขูดเลือดเอากับปู อย่างไรก็ตาม โชคดีที่พระอัครสังฆราชฉีมีเสบียงอยู่ในมือ จึงไม่ตื่นตระหนก