บทที่ 1590 อาวุธประจำการ

หลังจากที่ ฉีปู้อวี่ จัดการทุกอย่างอย่างเหมาะสมแล้ว เขาก็เริ่มติดต่อกับสำนักวาติกัน

แน่นอนว่าทั้งเจ่จือและหัวหน้าผู้ศรัทธาไม่ได้ปรากฏตัว ไม่เช่นนั้นฉีปู้อวี่จะกลายเป็นคนนอกรีตแล้ว

ครั้งนี้ ฉีปู้อวี่มาที่ยุโรปเพื่อมาเป็นอันธพาลให้กับสำนักวาติกันแน่นอนว่าเขาจะไม่กลับไปโดยมือเปล่าได้ เป้าหมายของเขาคือ น้ำมนต์สำนักวาติกัน

ในทางกลับกัน ฉีเติ่งเสียนลงมือบนเส้นทางการทำลายหมู่บ้านนินจาขอสมาคมงูดำ และกลับมารวมตัวกับองค์กรหมาป่าอีกครั้งได้สำเร็จ

แน่นอนว่า เสวี่ยหลางและหงหลางต่างรู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่งเมื่อได้เห็นหมาป่าโลภเจ้านายของพวกเขา ในที่สุดพวกเขาก็มีโอกาสได้ทำงานใหญ่ภายใต้พี่ใหญ่ของพวกเขา

“อย่ามองฉัน ทุกอย่างขึ้นอยู่กับการจัดเตรียมของรองหัวหน้าใหญ่!” หมาป่าโลภรีบโบกมือแล้วพูด

เขาไม่กล้าโอ้อวดต่อหน้าฉีเติ่งเสียน เกรงว่าจะถูกทุบตีเอาได้

เสวี่ยหลางมองไปที่ฉีเติ่งเสียนด้วยดวงตาที่ลุกเป็นไฟและถามว่า: "รองหัวหน้าใหญ่ เราควรทำอย่างไร? หมู่บ้านนินจาแห่งสมาคมงูดำแห่งนี้มีก็ไม่ธรรมดานะ มีคนที่มีฝีมือหลายคนได้รับการฝึกฝนในนั้น

ฉีเติ่งเสียนกล่าวอย่างใจเย็นว่า: "ไปกัน ไปทดสอบอาวุธกับฉัน!"

หงหลางพูดด้วยความประหลาดใจ: "รองหัวหน้าใหญ่ได้เตรียมอาวุธครบแล้ว?"

หมาป่าโลภโอ้อวด: "รองหัวหน้าใหญ่ของเราเป็นใคร? มีอะไรที่ทำไม่ได้กัน? ครั้งนี้เรามีอาวุธระดับสูงมากมาย ซึ่งทั้งหมดมาจากชาวอเมริกัน!”

หงหลางพึมพำ: “มันเจ๋งมากเลยที่ใช้อาวุธของชาวอเมริกันมาสู้กับคนเจียเผิง…”

ว่าชาวอเมริกันคือพ่อของ ประเทศเจียเผิง ฉีเติ่งเสียนใช้อาวุธของชาวอเมริกากวาดล้างหมู่บ้านนินจา แม้ว่าเจ้าหน้าที่ประเทศเจียเผิงจะเข้ามาแทรกแซงการสอบสวน พวกเขาก็ไม่กล้าที่จะพูดอะไร

เป็นเรื่องจริงที่ชายหนวดยาวเป็นผู้ก่อการร้าย อีกทั้งเขายังเป็นผู้ก่อการร้ายที่มีอำนาจมากด้วย แต่เขาสามารถได้รับอาวุธของอเมริกาจำนวนหนึ่งมาได้ ซึ่งนี่ทำให้คนรู้สึกน่าสนใจมาก

คนมาจากองค์กรหมาป่ามีทั้งหมดสี่สิบคน และพวกเขาล้วนเป็นหัวกะทิในองค์กรนี้

“ไอ้สัตว์!”

พวกเขาเป็นคนที่เคยเห็นโลกกว้างมาก่อน แต่หลังจากเห็นอาวุธของอเมริกันแบบนั้น พวกเขาก็อดไม่ได้ที่จะอุทานออกมา

ปืนกลเบาถูกจัดเรียงอย่างประณีต ยังมีปืนใหญ่ เครื่องยิงลูกระเบิด และปืนครกขนาดเล็ก

อาวุธทุกชนิดมีครบแล้ว

“ฉันคิดว่ามีเพียงปืนไรเฟิลและระเบิดเท่านั้น… ไม่คิดว่าแม้แต่ปืนใหญ่และปืนครกก็นำออกมาด้วยแล้ว” หลังจากเห็นอาวุธเหล่านี้ ดวงตาของเสวี่ยหลางก็เปล่งประกาย พูดอย่างตื่นเต้น

“รองหัวหน้าใหญ่ไม่เคยทำเรื่องเล็กๆ เลยจริงๆ” หมาป่าโลภพูดไม่ออกหลังจากเห็นมัน

ด้วยอำนาจการยิงที่หนักหน่วงมาก มันก็เพียงพอที่จะกวาดล้างกลุ่มหมู่บ้านนินจาสามหรือห้าครั้ง!

หงหลางเห็นโดรนลำเล็กแล้วพูดขึ้นว่า "โอ้โห มีโดรนด้วย สุดยอดไปเลย!"

ในขณะนี้ เธอเลื่อมใสฉีเติ่งเสียนมากจนแทบกราบแบบเบญจางคประดิษฐ์ เธอคิดว่าเขายอดเยี่ยมมาก แม้แต่อาวุธเทคโนโลยีล้ำสมัยทุกประเภทนี้ก็นำออกมาได้

โดรนลำนั้นสามารถบรรทุกระเบิดได้ แล้วบินข้ามหมู่บ้านนินจาแล้วทิ้งลงได้โดยตรง ซึ่งเทียบเท่ากับเครื่องบินทิ้งระเบิด...

“ฉันไม่เข้าใจการทำสงครามยุคใหม่ พวกคุณมาคิดกันดูว่าจะจัดสรรอำนาจการยิงอย่างไรให้สามารถทำลายหมู่บ้านนินจาแห่งนี้ได้ อย่าปล่อยไปแม้แต่คนเดียว!” ฉีเติ่งเสียนเลือกขีปนาวุธขนาดเล็กลูกหนึ่ง นั่งลงบนนั้นโดยตรง พูดขึ้นอย่างใจเย็น

มีขีปนาวุธขนาดเล็กไม่มากนัก มีเพียงสามลูกเท่านั้น ซึ่งทั้งหมดมีพลังมหาศาลมากพอที่จะระเบิดอาคารได้

หมาป่าโลภเห็นฉีเติ่งเสียนนั่งอยู่บนขีปนาวุธ เขาก็อดไม่ได้ที่จะคิดว่า เขาสามารถตบเขาลงจากขีปนาวุธได้หรือไม่? ในตอนนั้น เขาก็ถูกเขาตบลงมาเช่นนี้...