บทที่ 1596 หมากรุกกับฝ่ายศัตรู

ฉีเติ่งเสียนที่อยู่นครรัฐวาติกันยังมีการค้าสมาคมที่แหง่นี้ ดังนั้นพวกนอกรีตบุกเข้ามาทําลายโบสถ์ศักดิ์สิทธิ์และน้ํามนต์ศักดิ์สิทธิ์ถูกขโมยไป ในช่วงเวลานั้นเขาได้รู้ทันทีเกี่ยวกับเรื่องนี้

หลังจากที่ได้ทราบข่าว เขาก็ตกตะลึงพูดอะไรไม่ออกตามที่ท่านพ่อได้คาดการไว้ การลงมือในครั้งนี้ทําให้สะเทือนตั้งแต่โลกถึงไปฟ้า ทำให้เขาเอาน้ำมนตร์ไปหมดแล้ว คาดไม่ถึงว่าจะปล้นเอาน้ํามนต์ไปทั้งหมดเลยเหรอ

ก่อนหน้านี้เขาเพียงแค่คิดว่าฉีปู้อวี่กำลังพยายามหลอกลวงให้เขาให้ไปรับน้ํามนตร์ศักดิ์สิทธิ์จากสมเด็จพระสันตะปาปา

ที่ไหนใครจะไปรู้ได้ไงว่าจะปล้นแล้วเอาน้ำมนตร์ศักดิ์สิทธิไปทั้งหมดเลย!

ฉีเติ่งเสียนยังคงสงสัยว่าถ้ามีเวลาเหลือเฟือ เขาจะศึกษาว่าน้ํามนตร์ศักดิ์สิทธิ์นี้สามารถย้ายออกไปได้หรือไม่ และแม้แต่รากก็ให้สมเด็จพระสันตะปาปาขุดออกไป...

"เขาไม่ใช่คนดีอะไรขนาดนี้! สมเด็จพระสันตะปาปาให้เขาไปเป็นอันธพาล ไม่ใช่ก่อกวนเหรอ" ฉีเติ่งเสียนอดไม่ได้ที่หัวเราะในใจ

ในขณะเดียวกันฉีปู้อวี่ได้รับการยกย่องอย่างสูงสุดอย่างเป็นเอกฉันท์ในศาสนาลัทธิศักดิ์สิทธิ์ ทุกคนต่างยกย่องเขาว่ามีทักษะศิลปะการต่อสู้ที่สูง พฤกติกรรมของเขาที่แสดงอย่างเข้มแข็งและเฉียบขาด และการวางตัวอยู่เหมือนแรงงานจริงๆ

ไม่เพียงแต่พวกเขาจะรู้ว่าคนงานที่ดูเหมือนซื่อตรงคนนี้จะปล้นน้ํามนต์ศักดิ์สิทธิ์ไปจนหมด！

แต่นอกจากนั้นยังมีสิ่งที่น่าทำให้หัวเราะคือในวันนั้นที่ทวีปยุโรปได้มีคนนอกรีตปรากฏตัวขึ้นเรียกว่าลัทธิอาบา

เห็นได้ชัดว่ามีคนกําลังทําเรื่องอะไรบางอย่างและรู้รายละเอียดบางอย่าง หลังจากพวกนอกรีตเหล่านั้นบุกเข้าไปในโบสถ์ศักดิ์สิทธิ์แล้ว แล้วหลังจากนั้นอาบาอาบาทีละคน ดังนั้นจึงมีคนจงใจสร้างลัทธิอาบา เพื่อรังเกียจสมเด็จพระสันตะปาปา

ฉีเติ่งเสียนใช้เวลาว่างไปพบกับจิ่วเฮิง

สองสามวันมานี้จิ่วเฮิงดูสงบมาก ค่อยๆ ปรับสภาพร่างกาย

ฉีเติ่งเสียนรู้สึกว่าจิตใจและสมรรถภาพทางกายของเขากลับสมบูณ์เต็มที่แล้ว และเข้าถึงภาวะอิ่มตัวเรียบร้อยแล้ว อีกทั้งยากที่จะพัฒนาขึ้นไป

“ปรมาจารย์จิ่วเฮิง ท่าทางคุณดูดีมาก! พรุ่งนี้จะเป็นการต่อสู้ครั้งใหญ่แล้ว เตรียมตัวร้อมหรือยัง?” ฉีเติ่งเสียนถามด้วยรอยยิ้ม

"ยังต้องพูดอีกเหรอ" จิ่วเฮิงหัวเราะออกมาด้วยความมั่นใจมาก ทําให้คนรู้สึกไม่เสียเปรียบ

ฉีเติ่งเสียนพยักหน้าอย่างพอใจและโยนน้ํามนต์ศักดิ์สิทธิ์ให้จิ่วเฮิงโดยตรงและพูดว่า "ก่อนไป จําไว้ว่าดื่มอันนี้ไป จะได้ผลลัพธ์เล็กน้อย"

จิ่วเฮิงรับน้ํามนตร์ศักดิ์สิทธิ์มาและพูดว่า "สิ่งนี้ดี สามารถเพิ่มพลังการต่อสู้ได้จริง ๆ ไม่เพียงแต่สิ่งสําคัญคือขึ้นอยู่กับประสิทธิภาพณตอนนั้นของคุณ"

ฉีเติ่งเสียนไม่รบกวนจิ่วเฮิงอีกต่อไป หลังจากที่ส่งน้ํามนตร์ศักดิ์สิทธิ์ให้แล้วก็เดินจากไป พรุ่งนี้ก่อนเวลาหกโมงที่สวนสาธารณะชิงหู่และดูการต่อสู้ของเขากับคลาร์ก

ถึงแม้ว่าคลาร์กจะเป็นคนขาวประเทศหมี่ แต่ทักษะศิลปะการต่อสู้ของเขาได้รับการฝึกฝนที่แข็งแกร่งกว่าปรมาจารย์ประเทศหัวหลายคนออย่างไม่น่าเชื่อ

มีบางคนที่มาพร้อมกับพรสวรรค์ที่เกิดมาอย่างเหมาะสมเพื่อจะฝึกศิลปะการต่อสู้ แม้ว่าจะเป็นคนผีก็ตาม

ในเวลาเดียวกันคลาร์กกําลังนั่งสมาธิขัดสมาธและฝึกลมปราณ การหายใจของเขาหายใจถี่ๆ ซึ่งสอดคล้องกับการเคลื่อนไหวของพลังหยินและพลังหยางของวิชารำมวยไทเก็ก เมื่อเคลื่อนไหวหัวใจก็เหมือนไฟและเมื่อเงียบน้ำในไตก็พลุ่งพล่าน

ในฐานะที่คลาร์กเป็นศัตรูของฉีเติ่งเสียน สําหรับข้อมูลข่าวกรองเกี่ยวกับฉีเติ่งเสียนนั้นชัดเจนอย่างธรรมชาติ ถึงแม้ว่าจิ่วเฮิงจะปรากฏในอากาศ แต่เขาก็เข้าใจภูมิหลังของบุคคลนี้อย่างชัดเจนและรู้ว่านี่เป็นศัตรูที่แข็งแกร่งที่ไม่สามารถสบประมาทได้