บทที่ 1597 ลูกชายต้องการขุดหลุมด้วยตัวเอง

คลาร์กและจิ่วเฮิงทั้งหมดต่างก็เตรียมตัวพร้อมที่จะออกเดินทางตั้งแต่ในตอนเช้าตรู่แล้ว และใขช่วงเวลานี้ฉีเติ่งเสียนก็ลุกขึ้นมาพอดี

ไม่เพีบงเพียงเขาลุกขึ้นมาจากบนเตียงขนาดใหญ่ ซึ่งทำจากยางพาราที่นุ่มสบายของคุณนายซุน

ถึงแม้ว่าน้ํามนตร์ศักดิ์สิทธิ์จะไม่ดีเท่าน้ําบริสุทธิ์ แต่ฉีเติ่งเสียนยังคงมีพละกำลังและสภาพร่างกายที่ดีมาก

นอกจากนี้เมื่อรู้ว่าฉีปู้อวี่ได้ทำลายบ่อตาน้ําพุของศาสนาศักดิ์สิทธิ์ แต่หลังจากนั้นเขาใช้น้ํามนตร์ศักดิ์สิทธิ์อย่างไร้ยางอายมากขึ้น

เขาคนนี้ถึงจะเรียกว่ามีอาหารอยู่ในมือ แต่ในในใจไม่ลุกลี้ลุกลนหรือยังไง

หลังจากครั้งนี้ภายในคาสนาศักดิ์สิทธิ์จะต้องได้รับการปรับปรุงใหม่อย่างแน่นอน หลังจากนั้นทางน้ําพุจะต้องเพิ่มการป้องกันอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ เพื่อป้องกันเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นอีก ในอนาคตภายหน้ามันเป็นไปไม่ได้ที่จะได้รับน้ํามนตร์ศักดิ์สิทธิ์ผ่านช่องทางด้วยวิธีการนำออกไปที่คล้ายกัน

"เช้าขนาดนี้เหรอ" ซุนอิ่งซูเห็นฉีเติ่งเสียนลุกขึ้นด้วยความงัวเงีย และอดไม่ได้ที่จะถามด้วยความประหลาดใจว่า "อยากออกกําลังกายตอนเช้าไหม?"

ฉีเติ่งเสียนอดไม่ได้ที่จะรู้สึกว่าตัวสั่น ถึงแม้ว่าจะดื่มน้ํามนตร์ศักดิ์สิทธิ์แล้ว แต่การนัวเนียแนบชิดของคุณนายซุนค่อนข้าง

ไร้สาระ...

"ผมจะไปดูการต่อสู้ของจิ่วเฮิงกับคลาร์ก" ฉีเติ่งเสียนพูด

ซุนอิ่งซูไม่ได้สนใจเกี่ยวกับเรื่องนี้ หลังจากโบกมือเล็ก ๆ อย่างอ่อนแรงแล้ว ก็นอนหลับต่อไป

ฉีเติ่งเสียนกำลังรีบไปที่สวนสาธารณะชิงหู่ พลางหยิบโทรศัพท์ออกมาส่งข้อความถึงพ่อของตัวเองและพูดว่า "พ่อครับ ที่นี่ผมขาดแคลนน้ํามนตร์ศักดิ์สิทธิ์แล้ว เอาน้ํามนตร์ศักดิ์สิทธิ์มาให้ผมสักยี่สิบหรือสามสิบหลอดทีครับ!"

ในใจเขารู้สึกโล่งใจ เมื่อรู้ว่ายี่สิบหรือสามสิบหลอดที่อยู่ในหลุมฝังของสมเด็จพระสันตะปาปาเก่าจะต้องขายได้ยี่สิบหรือสามสิบพันล้าน

ฉีปู้อวี่ตอบกลับข้อความอย่างรวดเร็วว่า" ไม่มีปัญหา แต่คุณต้องหาเงินมาให้ฉันก่อน

ฉีเติ่งเสียนตกตะลึงอยู่สักครู่หนึ่งและถามว่า "คุณต้องการขอเงินจากผมเหรอ คุณกำลังขอเงินจากลูกชายแท้ๆ ของคุณเหรอ"

ฉีปู้อวี่ตอบกลับว่า "ฉันสัญญากับอาจารย์จางเทียนว่าจะมอบเงินให้เขาหนึ่งล้านที่ทํางานอย่างหนัก ผมไม่มีเงินในมือ คุณสามารถโอนเงินมาที่บัตรของฉัน จากนั้นฉันก็จะโอนให้เขา"

ฉีเติ่งเสียนรู้สึกรําคาญและตอบกลับว่า "คุณสัญญากับคนอื่นว่าค่าเหนื่อยแพงขนาดนี้ แล้วเงินนี้ให้ผมเป็นคนออก เหตุผลคืออะไรล่ะ"

ฉีปู้อวี่ไม่พูดสั้นๆ ว่า "พ่อจะชดใช้ให้เอง"

หลังจากฉีเติ่งเสียนส่งเครื่องหมายยุทธศาสตร์เป็นชุด ๆ เขาก็ถอนหายใจอย่างรุนแรง แม่งเอ้ย ชีวิตเต็มไปด้วยกับดักจริง ๆ แม้แต่พ่อแท้ก็ต้องหลอกตัวเอง แล้วจะทํายังไงดี

ดังนั้นฉีเติ่งเสียนจึงโทรหาฉีปู้อวี่เพื่อมอบทุนให้หนึ่งล้านเหรียญ ฉีปู้อวี่กลับพูดว่าหลังจากเขากลับไปที่เรือนจําโหยวตูอย่างปลอดภัยแล้ว เขาจะส่งน้ํามนตร์ศักดิ์สิทธิ์ของให้ฉีเติ่งเสียนถึงบ้าน

"เหล่าจาง ปรึกษากับคุณหน่อยสิ ในมือไม่มีเงินสดมากขนาดนี้ ส่งน้ํามนตร์สิบหลอดมาก่อนได้ไหมแล้วค่อยหักเงิน" แขนขาที่ต่อขึ้นตามความหมายของฉีปู้อวี่หันไปแปลให้อาจารย์จางเทียนฟัง

อาจารย์จางเทียนลูบที่เคราของตัวเองพร้อมกับยิ้มและพูดว่า "ทองคําจำนวนหนึ่งร้อยล้านมันมากเกินไป เทียบเท่ากับสกุลเงินของประเทศหัวมากกว่า 700 ล้านสกุลเงิน คุณสามารถสร้างรูปปั้นทองคําบริสุทธิ์ให้กับปรมาจารย์ลัทธิเต๋าได้โดยตรงแล้ว จู่ๆคุณไม่มีเงินมากขนาดนี้ ใช้น้ํามนต์ศักดิ์สิทธิ์มาหักล้างก็ได้"

แม้ว่าเขาจะเป็นปรมาจารย์ลัทธิเต๋า แต่เขาก็ไม่เคยเห็นเงินจํานวนมากมาก่อน ในท้ายที่สุดเขาเสวียนหวู่ก็ไม่ได้ส่วนร่วมทําอสังหาริมทรัพย์

แม้กระทั่งเขายังมีชีวิตที่ยากจนมาก สำนักลัทธิเต๋าหลายแห่งอยู่ในสภาพทรุดโทรมเป็นเวลานานและไม่มีเงินสำหรับการซื้อธูป

"ถ้าอย่างนั้นแล้วให้เงินคุณก่อนสักสามสิบล้านก่อนจะเป็นยังไง" เจ่จือแปลภาษาอีกครั้ง

"เงินจำนวนสามสิบพันล้านก็ได้แล้ว" อาจารย์จางเทียนพอใจแล้ว

ครั้งนี้เขามาที่ทวีปยุโรปเพื่อช่วยเหลือ แต่ก็ไม่ได้ทำอะไรมากนัก เขาแค่ใช้เพื่อวาดยันต์ จากนั้นซ่อนตัวในความมืดและเสกคาถา

ทองคําสามสิมล้าน ซึ่งเป็นสกุลเงินประจําชาติของประเทศหัวมากกว่า ก็เพียงพอสําหรับเขาที่จะปรับปรุงภูเขาเสวียนอวู่ให้ดีแล้ว

ดังนั้นฉีปู้อวี่โอนทองคำสาบสิบล้านให้กับอาจารย์จางเทียนi และส่วนที่เหลืออีกเจ็ดสิบล้านไว้ตัวเขาเอง

เจ่จืออดไม่ได้ที่จะถามว่า "นี่... ให้นายน้อยคนที่สองรู้แล้ว ไม่ดีเหรอ? ในท้ายที่สุดอาจารย์จางเทียนก็มีความเกี่ยวข้องกับนายน้อยคนที่สองเช่นกัน"

ฉีปู้อวี่จ้องมองและเตะเข้าไปขาข้างหนึ่ง

"ฉันเป็นพ่อก็ต้องช่วยลูกชายตัวเองดูแลทองไว้ให้สิถ้าหากเกิดอะไรขึ้น หลังจากผมตายแล้วก็ยังเป็นของเขาทั้งหมดไม่ใช่เหรอ" แขนขาทั้งสองข้างของฉีปู้อวี่พูดไม่ออกทันที