บทที่ 1617 งานชุมนุมสัมพันธ์

แน่นอนว่าทักษะการหลอกลวงผู้คนของฟู่เฟิงหยุนนั้นอยู่ในอันดับต้นๆ เพราะยิ่งอายุมากก็ยิ่งมากประสบการณ์ ทั้งยังอยู่ในตำแหน่งที่สูงเช่นนี้ก็ย่อมต้องเป็นจิ้งจอกเฒ่า

ยิ่งไปกว่านั้นการมีส่วนช่วยในกิจการของผึ่งไหลก็เป็นเรื่องที่ดี ใครก็ตามที่เก็บความรู้สึกเกี่ยวกับประเทศบ้านเกิดเอาไว้ก็อาจจะช่วยได้บ้างไม่มากก็น้อย

นอกจากนี้ฟู่เฟิงหยุนยังให้คำสัญญาที่สำคัญขนาดนี้แล้ว คำที่เขาพูดไปไม่กี่คำนั้น ทำให้แม้แต่คนที่รู้สึกขัดข้องใจก็เต็มใจที่จะช่วยเหลือ

ฉีเติ่งเสียนสบถออกมาอย่างไม่สบอารมณ์เอามากๆ ถึงอย่างไรเรื่องแบบนี้ก็มีแต่จะต้องเสียเงิน!

“เอาละๆ คุณอย่าบ่นเลย มันเป็นสิ่งที่คุณหลี่อยากจะช่วย ยิ่งไปกว่านั้นเธอยังเป็นฝ่ายไปติดต่อนักธุรกิจที่รักชาติหลายๆ คนด้วย” ฟู่เฟิงหยุนกล่าวพลางยิ้มเล็กน้อย

เขาไม่ใส่ใจคำพูดที่ไม่น่าฟังของฉีเติ่งเสียนเลยแม้แต่น้อย เขาใช้ชีวิตมาจนอายุป่านนี้แล้ว เป็นเรื่องง่ายมากที่จะเลือกฟังจะเฉพาะสิ่งที่ตัวเองอยากได้ยิน สิ่งที่ไม่อยากได้ยิน ถ้าลอยเข้าหูมันก็จะถูกกรองออกไปเอง

“จะว่าไปก็เป็นเธอนี่แหละที่ออกความคิดเห็นขึ้นมา เราคิดว่าหลังจากที่มันเป็นไปได้แล้ว เราถึงจะเริ่มผลักดันไปข้างหน้า” ฟู่เฟิงหยุนกล่าวเสริม

ฉีเติ่งเสียนได้ยินดังนั้นก็เหมือนกับคิดอะไรขึ้นมาได้และรู้สึกซาบซึ้งใจมาก เป็นอย่างที่คิด แม้ว่าหลี่อวิ๋นหว่านจะอยู่ต่างประเทศ เธอก็ยังคอยคิดถึงเขาอยู่ตลอด ทั้งยังมีความสามารถมากขึ้นเรื่อยๆ ด้วย

ฟู่เฟิงหยุนกล่าวต่อไปว่า “หลงเหมินกับสมาคมหงกำลังจะจัดงานชุมนุมสัมพันธ์ที่โมตู การที่คุณมาอย่างกะทันหันทำให้สถานการณ์สงบลงได้”

ฉีเติ่งเสียนกล่าวว่า “ปกติงานชุมนุมสัมพันธ์จะจัดที่ต่างประเทศไม่ใช่เหรอ”

ฟู่เฟิงหยุนกล่าวว่า “มิสเป็นคนออกเงินสำหรับงานชุมนุมสัมพันธ์ครั้งนี้ ดังนั้นงานจึงต้องจัดที่โมตูเป็นธรรมดา!"

ฉีเติ่งเสียนแอบด่าฟู่เฟิงหยุนว่าเลวอยู่ในใจ นึกไม่ถึงว่าจะโกงเงินของเซี่ยงตงชิง!

“ยิ่งไปกว่านั้นช่วงนี้เซี่ยงกรุ๊ปยังตกอยู่ในสถานการณ์ที่ลำบาก การออกเงินช่วยเหลือทั้งสองสมาคมจัดงานชุมนุมสัมพันธ์ บางทีอาจจะดึงเอายักษ์ใหญ่จากต่างประเทศมาเป็นพวกได้ก็ได้ และนั่นถือเป็นเรื่องดี” ฟู่เฟิงหยุนกล่าว

มีไม่กี่คนที่รู้เรื่องการขุดหลุมอย่างบ้าคลั่งของเซี่ยงตงชิง แม้แต่ฟู่เฟิงหยุนก็ยังรู้สึกว่าเซี่ยงตงชิงก้าวไปไกลเกินไปมากจนนำไปสู่ปัญหาทางการเงินของเซี่ยงกรุ๊ป

ถึงอย่างไรก่อนหน้านี้เซี่ยงตงชิงก็เคยติดต่อชาวยิวและคิดจะดึงทรัพย์สมบัติเงินทองของยิวมา!

เพียงแต่พวกศัตรูนั้นแข็งแกร่งและมีอำนาจมากเมื่ออยู่ที่เมืองหลวง ให้พวกหัวหน้าออกโรงทันทีและห้ามไม่ให้ทรัพย์สมบัติของยิวเข้าไปอยู่ในมือของเซี่ยงกรุ๊ป

การแสดงครั้งนี้ทำได้สมจริงมาก

สมาชิกจากทั่วทุกมุมโลกจะเข้าร่วมงานชุมนุมสัมพันธ์ที่จัดโดยหลงเหมินกับสมาคมหง แม้แต่บุคคลสำคัญก็ได้รับเชิญมาร่วมงานเช่นกัน

หลังจากพูดคุยกับฟู่เฟิงหยุนจบแล้ว ฉีเติ่งเสียนก็วางสายโทรศัพท์และพูดกับซุนอิ่งซูว่า “ทางเมืองหลวงยังคงให้ความสำคัญกับท่าทีของตระกูลซ่งเป็นอย่างมากและคิดวิธีรับมือไว้อย่างแข็งขันแล้ว ที่หลงเหมินกับสมาคมหงจัดงานชุมนุมสัมพันธ์ที่โมตู พวกนั้นตั้งใจว่าจะใช้โอกาสนี้เพื่อสมคบกับบอสจากสมาคมใหญ่ในโลก ร่วมกันสร้างแรงกดดันให้ตระกูลซ่ง...”

ซุนอิ่งซูได้ยินดังนั้นก็อดไม่ได้ที่จะถอนใจอย่างโล่งอกและบอกว่า “เป็นอย่างที่คิด ผู้อาวุโสฟู่เฟิงหยุนเองก็ไม่ใช่ว่าจะให้อะไรฟรีๆ นี่ถือเป็นความคิดที่ดีเลย!"

สินทรัพย์ของตระกูลซ่งมีกระจัดกระจายอยู่ทั่วโลก และสมาชิกของหลงเหมินกับสมาคมหงก็มีอยู่ทั่วโลกเหมือนกัน ถ้าทุกอย่างได้รับการเจรจาอย่างเหมาะสมในงานชุมนุมสัมพันธ์ สมาคมใหญ่ทั้งสองก็จะทำให้เกิดแรงกดดันเหมือนกัน ตระกูลซ่งเองก็ต้องคิดถึงเรื่องนี้ด้วย

ทว่าความขัดแย้งระหว่างสมาคมหงกับฉีเติ่งเสียนก็ไม่ใช่เรื่องเล็ก แม้แต่คนใหญ่โตของหลงเหมินก็ยังวิพากษ์วิจารณ์อย่างไม่พอใจ

แต่เรื่องนี้ไม่ได้ง่ายเหมือนกับการช่วยเหลือฉีเติ่งเสียน เพราะมันเกี่ยวข้องกับสถานการณ์ของผึ่งไหลด้วย

“แต่หลงเหมินกับสมาคมหงจะช่วยเรื่องนี้ได้จริงหรือ? พวกนั้นยอมลงแรงด้วยเหรอ?” ซุนอิ่งซูยังคงสงสัยเรื่องนี้

“ได้สิ ถึงยังไงก็มีคนติดต่อกับนักธุรกิจที่รักชาติจากทั้งในและต่างประเทศ พวกเขาจะกดดันหลงเหมินกับสมาคมหง แบบนี้ใครจะกล้าเสี่ยงต่อต้านโลก” ฉีเติ่งเสียนกล่าว

ซุนอิ่งซูเอ่ยเรียบๆ ว่า “คนที่ว่านี่ใครเหรอ? คุณบอกชื่อให้รู้หน่อยสิ!"