บทที่ 1618 มารยาเล่ห์เหลี่ยม

ฉีเติ่งเสียนคลายเกลียวฝาขวดเล็กออก จากนั้นดื่มน้ำในขวดเล็กอย่างสบายๆ จนหมดเกลี้ยง

"สบาย..." แม้จะเติมเอทานอลไป แต่หลังจากดื่มแล้ว ก็ยังรู้สึกได้ว่าพลังงานทั้งกายและใจเพิ่มขึ้นในระดับหนึ่ง

ความแข็งแกร่งทางกายภาพที่เข้าใจอย่างละเอียดนั้นเป็นสิ่งที่สุดยอดแล้ว แต่ความโลภของคัณนายซุนอยู่ในระดับของวัชระที่ไม่อาจทำลายได้ หากความแข็งแกร่งไม่สามารถเทียบเคียงได้ ก็ยังคงต้องการน้ำมนต์

“จากนี้ไป ใครก็ตามที่สามารถให้น้ำมนต์แก่ฉันได้…”

“ฉันจะเรียกเขาว่าพ่อ!”

พระอัครสังฆราชฉีรู้สึกมีความสุขมาก จนไม่จำเป็นต้องผสมเอทานอลอีกในอนาคต แค่ใส่มันลงในขวดเล็กนี้ ซึ่งเพียงพอสำหรับเขาที่จะใช้อย่างสุรุ่ยสุร่ายเป็นเวลานาน

ขณะที่เขากำลังจะไปหารือวิธีเขียนของคำว่าซุนอิ่งซูกับคุณนายกลุ่มธุรกิจแสนสวยที่สวมชุดนอนสายเอี๊ยมสุดเซ็กซี่นั้น เขาก็ได้รับสายโทรศัพท์

เดิมอยากจะวางสายโดยตรง แต่เมื่อเห็นว่าเป็นสายของจั่วเฉิน ก็ทำได้เพียงจำใจรับสายเท่านั้น

จั่วเฉินหัวเราะอย่างเต็มที่ทันทีที่เขาเปิดปาก แล้วพูดว่า "พระอัครสังฆราชฉี ฉันขอโทษที่รบกวนคุณ!"

ความฉลาดทางอารมณ์ของฉีเติ่งเสียนเพิ่มขึ้น และเขาพูดว่า "ก็รู้ว่าคุณรบกวนฉัน คุณยังโทรมาอีก! "

ประโยคนี้ทำให้จั่วเฉินชะงักอึดอัดอยู่พักหนึ่ง ท้ายที่สุด สหายคนนี้ก็ดำรงตำแหน่งระดับสูงในเผิงไหล กำลังเตรียมลงสมัครชิงตำแหน่งประธานาธิบดี ให้เกียรติกว่านี้หน่อยไม่ได้เหรอ?

หลังจากที่ฉีเติ่งเสียนพูดเช่นนี้ เขาก็ตกใจเช่นกัน เห้อ ช่วงนี้ความฉลาดทางอารมณ์ของสหายคนนี้เพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ทำไมถึงได้ตกลงไปที่ก้นบึ้งอีกครั้งแล้วล่ะ? อืม... ไม่ใช่เรื่องของความฉลาดทางอารมณ์อย่างแน่นอน แต่เป็นความจริงที่ว่าคุณนายกลุ่มธุรกิจมีเสน่ห์เกินไป เอาแต่ขูดเลือดเอากับปู ซึ่งทำให้รู้สึกกระตือรือร้นไปหน่อย

“ฮ่า... พระอัครสังฆราชฉีอารมณ์ขันจริง!” จั่วเฉินครุ่นคิดอยู่นานก่อนที่เขาจะหัวเราะอย่างเก้อเขิน

“ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า ใช่แล้ว อารมณ์ขันของฉันมักจะได้รับความชื่นชมจากบุคคลสำคัญอย่างสมเด็จพระสันตะปาปาเท่านั้น มันแสดงให้เห็นว่าคุณจั่วเฉินเป็นคนที่มีรสนิยมสูงมาก!” ฉีเติ่งเสียนก็หัวเราะไปด้วย ชมเขาเชิงธุรกิจ

จั่วเฉินไอเบาๆ แล้วพูดว่า "คืออย่างนี้ พรุ่งนี้ผู้อาวุโสซุนจะสนับสนุนงานเลี้ยงการกุศล ให้ฉันเชิญคุณเข้าร่วมด้วย"

ฉีเติ่งเสียนตกตะลึงและถามว่า "เขาออกเงินสนับสนุนงานเลี้ยงการกุศลให้คุณ ก็สามารถบอกฉันได้โดยตรง ทำไมถึงให้คุณเชิญมาฉันล่ะ สำหรับตระกูลซุน เราไม่ใช่คนแปลกหน้า!”

จั่วเฉินยิ้มอย่างอึดอัดและพูดว่า "ผู้อาวุโสซุนบอกว่า เขากลัวคุณจะถามเขาว่าสนับสนุนไปเท่าไหร่”

ฉีเติ่งเสียนไม่เข้าใจ จากนั้นเขาก็รู้สึกตัวและคิดว่าซุนกั๋วฉวินยังคงป้องกันเขาอย่างกับป้องกันโจรขโมยมาก เพียงเพราะเขากลัวว่า ตัวเขาจะคิดว่าตระกูลซุนร่ำรวย แล้วจึงหาทางโกง

ให้ตายเถอะ ฉีปู้อวี่คือคนที่หลอกลวงตระกูลซุน เกี่ยวอะไรกับฉีเติ่งเสียนอย่างฉัน!

ซุนกั๋วฉวินกล่าวว่า: ความสัมพันธ์ระหว่างพ่อลูก

“ยิ่งกว่านั้น เขายังสั่งฉันอย่างเคร่งครัดให้ขอให้เชฟอย่าทำเกี๊ยว เพื่อที่คุณจะได้ไม่ต้องถามว่าจะจุ่มซีอิ๊วได้ไหม” จั่วเฉินพูดด้วยรอยยิ้ม

แม้ว่าคุณหลงจะห้ามไม่ให้แพร่งพรายเรื่องราวที่เกิดขึ้นในตระกูลหลงโดยเด็ดขาด แต่ไม่มีความลับในโลกนี้! เมื่อเร็วๆ นี้ มีมนี้กลายเป็นที่ฮือฮาในหมู่แวดวงระดับชนชั้นสูงในไทเป

สีหน้าของฉีเติ่งเสียนอดไม่ได้ที่จะโกรธ รู้สึกว่าเขาทำให้บ้านเกิดต้องอับอาย แต่แล้วเขาก็คิดถึงเรื่องนี้ พี่น้องท้องเดียวกัน บอกว่าเรื่องอื้อฉาวในครอบครัวที่ไม่ควรเผยแพร่ไปยังบุคคลภายนอกได้ แต่สำหรับครอบครัวนี้ นี่ไม่ใช่ข่าวลือ!

จั่วเฉินกล่าวต่อ: "พยายามอย่าให้เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นอีก เพราะอำนาจจะต้องมีขอบเขตที่ชัดเจน ไม่เช่นนั้นกฎหมายก็จะไร้ผล..."

ฉีเติ่งเสียนกล่าวว่า "ฉันรู้แล้ว ฉันรู้แล้ว... คุณอย่าเทศนา บอกเวลาและสถานที่มา พรุ่งนี้ฉันจะไปที่นั่นตรงเวลา”

“เอาล่ะ พาคุณซุนอิ่งซูไปด้วย” จั่วเฉินกล่าว

“คุณแค่บอกเธอเองก็ได้แล้ว ทำไมถึงให้ฉันบอก” ฉีเติ่งเสียนพูดพร้อมกับแสร้งทำเป็นว่าโง่

“คุณซุนมีหลายสิ่งที่ต้องทำ ฉันเกรงว่าการแจ้งเธอในวันพรุ่งนี้จะช้าไป ดังนั้นรบกวนคุณช่วยบอกเธอด้วย” จั่วเฉินกล่าวอีกครั้ง