บทที่ 1637 หัวหน้าใหญ่กลัวความสูง

เห็นได้ชัดว่าฉีเติ่งเสียนเป็นใฝ่เรียน ไม่ละอายที่จะเอ่ยปากถามจากผู้ที่ด้อยกว่า ไม่เช่นนั้น เขาจะเรียนรู้ทักษะมากมายจากผู้มีพรสวรรค์ในเรือนจำโยวตูได้อย่างไร

ดังนั้น เขาจึงรับข้อความคิดเห็นของเย่จีกั๋วที่ให้มาอย่างเต็มที่โดยตรง... ฟังดูดีที่จะบอกว่ารับข้อความคิดเห็นอย่างเต็มที่ แต่พูดชัดเจนก็คือลอกทำตาม!

เซี่ยงตงชิงยังคิดว่าฉีเติ่งเสียนทำได้ดี รู้ว่าควรให้ของขวัญแก่เธอ ดังนั้นเธอจึงสวมชุดกุลสตรีเพื่อออกเดทกับเขา แต่ผู้ชายคนนี้ดันขอให้เธอเปลี่ยนเป็นชุดกีฬาหรือชุดลำลอง

“คุณหมายความว่าไง คิดว่าฉันดูน่าเกลียดในชุดกระโปรงงั้นหรือ?” สีหน้าของเซี่ยงตงชิงโกรธเคือง ถามด้วยน้ำเสียงทุ้ม

“เป็นไปได้ไง? ฉันแค่จะพาคุณไปเล่นอะไรที่พิเศษ ใส่กระโปรงไม่สะดวกหน่ะ?” ฉีเติ่งเสียนพูดด้วยรอยยิ้ม

หลังจากที่เซี่ยงตงชิงได้ยินคำอธิบายนี้ เธอก็อนุโลมเขาไป สวมชุดลำลองแบบสบายๆ โดยยังคงดูเท่และมีเสน่ห์มาก

กางเกงยีนส์รัดรูปที่เซี่ยงตงชิงใส่ทำให้ฉีเติ่งเสียนคิดว่าเธอแอบฝึกฝนสิบแปดล้มจับชายเสื้อ เพราะเขารู้สึกเสมอว่าทันทีที่ดวงตาของเขาตกลงไปที่บั้นท้าย พวกมันจะเด้งกลับทันที และมีบางอย่างที่คล้ายกับความยืดหยุ่นที่แปลกประหลาดและน่าอัศจรรย์

ฉีเติ่งเสียนขับรถไปยังจุดชมวิวที่มีชื่อเสียงในโมตู นอกจากนี้ยังเป็นจุดกระโดดบันจี้จัมพ์ที่มีชื่อเสียงซึ่งมีความสูงมากกว่าสองร้อยเมตร นักท่องเที่ยวที่ชื่นชอบกีฬาเอ็กซ์ตรีมมักจะมาที่นี่เพื่อถ่ายรูปเช็คอิน

เซี่ยงตงชิงมีสีหน้าแปลกประหลาด และพูดว่า "คุณพาฉันมาที่นี่ทำไม?"

ฉีเติ่งเสียนกล่าวว่า "กระโดดบันจี้จัมพ์! ฉันจะให้คุณสัมผัสประสบการณ์ที่แตกต่างออกไป"

การแสดงออกของเซี่ยงตงชิงแข็งทื่อ มองลงไป สูงถึงสองร้อยเมตร จนจู่ๆ ก็รู้สึกเวียนหัวขึ้นมา

เธอไม่กลัวความสูงใดๆ แต่การต้องกระโดดจากความสูงสองร้อยเมตรก็ยังทำให้เธอรู้สึกหวาดกลัว

แม้ว่าเธอจะไม่สามารถเรียกได้ว่าเป็นหญิงที่ว่านอนสอนง่าย แต่ในชีวิตของเธอเธอก็ไม่เคยทำอะไรที่ล้ำเส้นเป็นพิเศษ สิ่งเดียวที่ล้ำเส้น ก็คือเธออนุญาตให้ฉีเติ่งเสียนนอนร่วมเตียงกับเธอ อีกทั้งเธอก็เชื่อคำโกหกของอีกฝ่ายที่บอกว่าจะไม่อย่างว่ากับเธอ

“ทำไม ดูคุณกลัวขนาดนั้นล่ะ ไม่กล้าเหรอ?” ฉีเติ่งเสียนถามอย่างติดตลก

“ทำไมจะไม่กล้า แค่กระโดดบันจี้จัมพ์ไม่ใช่เหรอ มีอะไรต้องกลัว?” เซี่ยงตงชิงหัวเราะเยาะ กอดอกไว้ ราวกับว่าหัวใจของเขาสูงเท่ากับท้องฟ้า

เธอมักจะแสดงให้เห็นว่าตัวเองแข็งแกร่ง ตัวเธอเองก็เป็นผู้หญิงเก่งเช่นกัน แน่นอนว่าเธอไม่ยอมให้คนอื่นหัวเราะเยาะเธอหรือดูถูกเธอ

หลังจากได้ยินสิ่งนี้ฉีเติ่งเสียนพยักหน้าด้วยความพึงพอใจและพูดว่า "ไปเถอะ เช่นนั้นก็ไปตรวจร่างกายกันก่อน"

ก่อนที่จะบันจี้จัมพ์ต้องเข้ารับการตรวจร่างกาย ความดันโลหิตสูง โรคหัวใจ รวมถึงสายตาสั้นเกินก็จะไม่ได้รับอนุญาต

“หัวหน้าใหญ่ ทิวทัศน์ที่นี่สวยมาก!” ชาวต่างชาติคนหนึ่งพูดกับชายวัยกลางคนที่สง่างาม

“คุณอาฉี นี่คือหนึ่งในสถานที่ท่องเที่ยวที่มีชื่อเสียงในโมตู และนี่เป็นครั้งแรกที่ฉันมาเที่ยว!” หลี่อวิ๋หว่านก็พูดอยู่ข้างๆ เช่นกัน

ฉีปู้อวี่ยิ้มและพยักหน้า จากนั้นเขาก็เห็นฉีเติ่งเสียนที่กำลังลากเซี่ยงตงชิงไปยังพื้นที่เล่นบันจี้จัมพ์เพื่อตรวจร่างกาย หัวใจของเขาก็เต้นแรงทันที อุทานเวรเอ้ยซ้ำแล้วซ้ำเล่า

หากหลี่อวิ๋หว่านเห็นสิ่งนี้เข้า ไม่ต้องเอ่ยถึงทุ่งชูร่าของฉีเติ่งเสียน อำนาจของหัวหน้าใหญ่นี้ก็จะลดลง และใครจะยังเชื่อใจเขาอยู่อีก?

หลี่อวิ๋หว่านกล่าวว่า: "ที่นี่กระโดดบันจี้จัมพ์ได้ด้วย มันน่าตื่นเต้นมาก... ฉันต้องไปลองสักหน่อย!"

ฉีปู้อวี่รีบโบกมือแล้วพูดว่า "อย่าไปเลย มันอันตรายเกินไป"

หลี่อวิ๋หว่านกล่าว “มันไม่อันตรายอะไรเลย ไม่ใช่ว่ากระโดดลงไปโดยตรง มีเชือกผูกอยู่กับตัวอยู่"

ฉีปู้อวี่กระตุกริมฝีปาก ส่ายหัว และพูดด้วยสีหน้าจริงจัง: "เช่นนั้นก็ไม่ได้ ชีวิตของคุณต้องอยู่ในเงื้อมมือของคุณเท่านั้น”