บทที่ 1643 การเเลกเปลี่ยนเงินตรากับต่างประเทศ

"สมควรเป็นพ่อของผม!"

หลังจากที่ฉีเติ่งเสียนเข้าใจถึงงเรื่องราวรายละเอียดของสิ่งต่าง ๆ แล้ว เขาก็อดไม่ได้ที่จะยกนิ้วให้ฉีปู้อวี่

เขาไม่ได้บอกว่าไม่โอเค แต่เมื่อเขาพูดฉีปู้อวี่ก็อดไม่ได้ที่จะโกรธและต้องการลงมือทุบตีอีกแล้ว

ไม่เพียงแต่ฉีเติ่งเสียนเปลี่ยนเรื่องอย่างรวดเร็วและพูดว่า "จะว่าไปแล้วการต่อสู้ของคุณกับจ้าวซวนหมิงรายละเอียดนั้นเป็นอย่างไร จะไม่บอกให้ผมรู้เลยล่ะ"

เมื่อพูดถึงจ้าวชวนหมิงสีหน้าของฉีปู้อวี่ก็เปลี่ยนมาเป็นสีหน้าที่จริงจังขึ้นมามาก เพราะนี่เป็นชายคนแรกที่เขาไม่เคยทุบตีมาก่อน

"เป็นไปตามคาด... ทักษะศิลปะการชกเขาไม่ได้แข็งแกร่งขึ้นมากนัก แต่เขายังมีจิตใจที่แข็งแกร่งมาก ทําให้คนรู้สึกกดดันและเครียดมากเกินไป ซึ่งจะทําให้คุณทําผิดพลาดได้" หลังจากฉีเติ่งเสียนเข้าใจอย่างจริงจังแล้ว ก็อดไม่ได้ที่จะไตร่ตรองอย่างระมัดระวัง เขาเริ่มสงสัยว่า "การกลืนพระธาตุของพระนั้น จะมีประสิทธิภาพที่วิเศษขนาดนี้จริง ๆ เลยใช่ไหม?"

วัตถุโบราณนั้นเป็นสิ่งที่ลึกลับมาก มีบางคนบอกว่าเป็นหิน แต่ความจริงแล้วมันไม่ใช่อย่างนั้น...

เช่นเดียวกับพระเถระชั้นผู้ใหญ่หลายรูปในนิกายเซนที่ละสังขารแล้วร่างกายเนื้อไม่เน่าเปื่อย เหลือเพียงร่างที่ยังเป็นสีทองไว้และยังคงประดิษฐานอยู่ในวัดจนถึงปัจจุบันนี้

พระธาตุเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่มีเพียงพระเถระชั้นผู้ใหญ่ที่มีชื่อเสียงเท่านั้นซึ่งจะสามารถครอบครองได้ ตามตำนานแล้วเชื่อว่ามีนกแก้วตัวหนึ่งที่ฟังพระเทศนาคัมภีร์พระไตรปิฏกตลอดทั้งวันและสามารถเทศนาแก่ผู้อื่นได้ หลังจากเขาตายถูกเผา ซึ่งได้เผาพระบรมสารีริกะธาตุออกมา

พระในนิกายเซนมีบุคคลที่เก่งกาจจริง ๆ พระเหล่านั้นฆ์ที่มีศีลธรรมอย่างแท้จริงมีการใช้น้ำเสียงที่สามารถสั่นคลอนจิตใจของผู้คนได้ด้วยการท่องบทสวดและทําให้ผู้คนวางมีดเชือดลงและเต็มใจยอมรับที่จะบวชจริง ๆ

"ในทางตรงกันข้ามเขากดขี่ทางจิตใจผมมาก นี่จึงทําให้ผมละเลยในบางขั้นตอน ไม่อย่างนั้นปรมาจารย์ผู้เชี่ยวชาญอย่างผมจะเสียฟอร์มแล้วจะสามารถใช้กระบวนท่าได้อย่างไรน่ะ" ฉีปู้อวี่พูดพร้อมกับวางแผนอย่างมั่นใจมาก

ฉีเติ่งเสียนพยักหน้า ความจริงแล้วเมื่อถึงระดับของวิธีกระบวนท่าการต่อสู้ใด ๆ ของทักษะศิลปะการต่อสู้ใด ๆทั้งหมดล้วนมาจากฝีมือของพวกเขาและแทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่จะเกิดข้อบกพร่องขึ้น

นอกจากนี้สภาพจิตใจของฉีปู้อวี่นั้นยอดเยี่ยมมากและท่าทางเหลาจื่อที่ไร้เทียมทานในโลกหล้าใครจะทําให้เขากลัวได้ล่ะ?

"ไม่ใช่คิงคองตัวจริงที่ทำลายไม่ได้ก็พอแล้ว เมื่อหันหลังกลับผมจะทุบตีเขาให้ตาย ช่วยคุณแก้แค้น" ฉีเติ่งเสียนหัวเราะเหอะๆด้วยความมั่นใจมาก

"ผมกลัวว่าคุณจะถูกทุบตีจนตาย!" ฉีปู้อวี่มองลูกชายของเขาด้วยสีหน้าท่าทางที่ไร้อารมณ์ รู้สึกว่าเขาติดสูบซิการ์มาก

ฉีเติ่งเสียนส่ายหัวและพูดว่า "วันนั้นผมเล่นหมากรุกกับจ้าวหงซิ่ว ทันใดนั้นใจผมก็มีการเชื่อมจิตที่ดีในใจ และคาดไม่ถึงว่าจะมีพลังหนึ่งในเทพเจ้าออกมา จากนั้นผมก็รู้สึกว่าจุดอวี่เจิ่นนั้นมีอาการร้อนเล็กน้อย และผมมีความเข้าใจอย่างลึกซึ้งเกี่ยวกับกระบวนท่ารำมวยไทเก๊กยิ่งขึ้น!"

เมื่อฉีปู้อวี่ได้ฟังแล้วก็รู้สึกประหลาดใจและเริ่มทําท่าทางอีกครั้ง

ใบหน้าของฉีเติ่งเสียนอดไม่ได้ที่จะเปลี่ยนเป็นสีดําแล้ว

"หัตถ์ของเทพเจ้า? ยอดเยี่ยมขนาดนี้ มาเล่นหมากรุกกันเถอะ จานละสิบล้าน"

ทักษะการเล่นหมากรุกของฉีปู้อวี่นั้นเปรียบเทียบได้ใกล้กับคำว่ามืออาชีพโดยธรรมชาติ ถ้าเขาไม่ประสบความสําเร็จในการเล่นเปียโน วาดภาพและหมากรุก มีอารมณ์ฉุนเฉียวและยังเป็นคนใบ้อยู่ แล้วเขาจะตามจ้าวซือซิงได้อย่างไร

ต้องรู้ว่าหมากรุกของจ้าวหงหนีได้รับการมาจากจ้าวซือชิง และในตอนนี้จ้าวหงหนียังเป็นนักเล่นหมากรุกมืออาชีพอยู่!

ผู้คนในตระกูลฉีมีความสามารถบางอย่างในการเล่นหมากรุกจริงๆ เช่น ฉีหยินเฟิงซึ่งอยู่ในระดับมืออาชีพชั้นนำโดยสมบูรณ์ และยังสามารถฆ่าจ้าวซวงหวงโดยไม่ทิ้งร่องรอย ซึ่งแสดงให้เห็นว่าเขาแข็งแกร่งแค่ไหน

ไม่เพียงแต่ผู้ชายคนนี้เป็นผู้ชายชั้นยอด หลังจากที่เขาพัฒนาทักษะจนแข็งแกร่งสมบูรณ์แบบแล้ว เขามักจะซ่อนมันไว้มากขึ้นเรื่อยๆ เพียงกระโดดออกมาตบหน้าเขาในช่วงเวลาวิกฤติเท่านั้น

"ผมบอกว่าอย่างน้อยคุณก็เป็นพ่อเหมือนกัน อย่าหน้าไร้ยางอายแบบนี้เลย อืม……บอกผมหน่อยว่าคุณทํางานอย่างไร