บทที่ 1652 กบฏตระกูลหยาง

ในเช้าวันรุ่งขึ้นหลี่อวิ๋นหว่านก็เริ่มแต่งตัวอย่างช้าๆ

นางแต่งหน้าเบา ๆบนแก้มของนางเป็นสีแดงระเรื่อ ดวงตาของนางก็เต็มไปด้วยพลังราวกับว่านางได้รับความชุ่มชื่นจากฝนฤดูใบไม้ผลิและเต็มไปด้วยความสดใส

เดิมทีตั้งใจที่จะพักผ่อนอยู่แล้ว แต่มีหลายสิ่งที่ต้องทํา ต้องติดต่อกับนักธุรกิจชาวกั๋วฮั่วที่มาจากต่างประเทศเพื่อแก้ไขปัญหาบางอย่างในงานชุมนุมสัมพันธ์

ฉีเติ่งเสียน รู้สึกทำตัวไม่ถูกเล็กน้อย เมื่อวานนี้เขาไม่ได้นําน้ำมนต์เอทานอล ออกไป มันเป็นเรื่องผิดพลาดอย่างมากทีเดียว

โชคดีที่ในการต่อสู้ระหว่างนายพลกับผู้คุมเรือนจำ ท้ายที่สุดผู้คุมเรือนจำเป็นฝ่ายชนะ

"วันนี้ข้าจะไปเยี่ยมนักธุรกิจชาวกั๋วฮั่วที่เดินทางมาถึงเมืองโมตูล ท่านจะไปด้วยกันไหม" หลี่อวิ๋นหว่านกําลังทาลิปสติกในกระจกและถามเบา ๆ

ฉีเติ่งเสียนเคยต่อสู้กับหมัดซ่างเหมินสิงอี้ อีกทั้งยังเคยเล่นกับหมาป่าโลภ คราวนี้ถึงตาตนเองบ้างแล้ว

ดูเหมือนว่าถ้าท่านต้องสุขภาพดีสินะ น้ำมนต์เอทานอล ไม่น้อยลงเลย!

ฉีเติ่งเสียนพูดว่า "ข้าจะไปกับท่านด้วย ไปพูดคุยกับคนเหล่านี้ดูว่าเราจะดึงเงินลงทุนอะไรได้ไหม"

หลี่อวิ๋นหว่าน พูดว่า "อ่า …… วันนี้ท่านไม่ได้ต้องไปรับกวนกวนที่สนามบินเหรอ？“

ฉีเติ่งเสียนประหลาดใจ พูดว่า "วันนี้นาง มาที่โมตูด้วยงั้นหรอ?"

หลี่อวิ๋นหว่านหันมามองเขาอย่างยิ้มแย้มและพูดว่า "ข้าสามารถไม่ตําหนิสิ่งที่ท่านทําในเทศกาลภาพยนตร์ แต่พวกเขาก็ไม่มีความจําเป็นอะไรนี่! ท่านฉี!“

ฉีเติ่งเสียน รู้สึกเจ็บปวดเล็กน้อยในเรื่องนี้มันถูกบังคับในเวลานั้น แต่เรื่องนี้มันก็ส่งผลกระทบไม่น้อยเลยทีเดียว!

"อะไรนะ เปลี่ยนใจเหรอ" หลี่อวิ๋นหว่านคิดและยิ้ม

"ไม่ ไม่มีอะไรสําคัญกับเราหรอกอวิ๋นหว่าน!" ฉีเติ่งเสียน พูด อย่างยืดอก

หลี่อวิ๋นหว่าน มองชายที่ผิดใจนี้และพูดว่า "ท่านควรไปถ่ายรูปก่อนดูเหมือนว่ามีอะไรเกิดขึ้นกับตระกูลหยาง"

ฉีเติ่งเสียน ถามอย่างสบาย ๆ: "ตระกูลหยาง? เกิดอะไรขึ้น? เมื่อข้อพิพาทของโมตูสิ้นสุดลงแล้วนี่ นางได้รวบตระกูลหยางไว้แล้ว คนเหล่านั้นเปลี่ยนมันงั้นหรอ ได้อย่างไร?

หลี่อวิ๋นหว่าน พูดว่า "หลังจากนั้นนางก็มาถึงโดยบังเอิญแม้ว่าคนในตระกูลหยางจะเชื่อฟังแบบผิวเผิน แต่พวกเขาจะต้องไม่พอใจเป็นแน่ หากพวกเขาคว้าโอกาสนี้ไว้ พวกเขามีโอกาสที่คิดจะก่อกบฏอย่างแน่นอน!

ฉีเติ่งเสียน ฟังและรู้สึกว่ามันเป็นความจริงเช่นกัน เมื่อข้อพิพาทของโมตูสิ้นสุดลง ตระกูลหยางนําโดย หยางยี่ จบลงด้วยความพ่ายแพ้แม้แต่ หยางจิ้ง คนรุ่นใหม่ที่โดดเด่นที่สุดของตระกูลหยางยังวางมือเลน หยางกวนกวนได้ถูกเหยียบย่ำญาติของตระกูลหยางทั้งหมดด้วยแนวโน้มทั้งหมด ทำให้ประสบความสําเร็จในการคว้าหยางกรุ๊ปไว้ในมือได้

"คนดี กวนกวนทันทีที่ผ่านด่านการยืนสามขาได้แล้ว ……“ ฉีเติ่งเสียน รู้สึกงงวย แล้วโมตูนี้จะกลายเป็นลานซิวหลัวหรอ

หลี่อวิ๋นหว่าน เมื่อเห็นฉีเติ่งเสียนต่อให้โกรธแต่ก็ช่วยไม่ได้ ว่าแต่มันไม่ตลกไปหน่อยรึไง ไม่มีทางที่เป็นทั้งชายที่รักและเกลียดๆไปพร้อมๆกันหรอก

โชคดีที่นางกับหยางกวนกวนมีความเข้าใจโดยปริยายมานานแล้ว รู้สึกว่านางอยู่ไกลกันถึงต่างประเทศดังนั้นจากที่ดูๆแล้วหยางกวนกวนคงไม่ได้โกรธมากหรอก

ยังไงก็ต้องมีกันสามคน จะพูดอะไรได้อีก

หลี่อวิ๋นหว่าน ไม่รู้ว่าได้ตัวอักษรสีดําใหม่ที่ส่งมานั้น มาจากไหน แล้วยื่นมือไปตบหน้าฉีเติ่งเสียนพูดว่า "ข้ายุ่งอยู่ ถ้าว่างแล้วจะบอก!"

ฉีเติ่งเสียน รู้สึกว่านี่เป็นความมหัศจรรย์ของหลี่อวิ๋นหว่าน ไม่ว่ามันจะเสียหายแค่ไหน ก็สามารถหาสิ่งใหม่ข้างกายได้เสมอ

แม้ว่าจะรู้สึกว่าเปลือกสมอง แต่ยังไงสักวันก็ต้องเผชิญกับมัน ดังนั้น ฉีเติ่งเสียน ยังคงใช้ความคิดริเริ่มที่จะส่งข้อความเพื่อถามหยางกวนกวนว่าจะมาถึงโมตูเมื่อใด