บทที่ 1653 แม่และลูกสาว

หลังจากก้าวเข้าบ้านตระกูลหยางดวงตาของหยางกวนกวนก็เย็นชาลง

เพราะคนส่วนใหญ่ที่นี่ล้วนเป็นผู้ชายที่ครอบครองหยางกรุ๊ป

นางดำรงตําแหน่งตระกูลหยาง โดยไม่ได้เปลี่ยนสายเลือด เพื่อความมั่นคงของหยางกรุ๊ป และเพื่อสัญญาระหว่างนางกับปู่ของนางเอง ดังนั้นนางจึงไม่ได้ยกดาบในมือขึ้น

แม้ว่ามันจะกำจัดพวกที่ไม่เชื่อฟังได้บางส่วนก็ตาม แต่ก็ยังมีบางส่วนไว้ด้วยวิธีนี้จะทําให้มั่นใจได้ว่าการดําเนินงานของหยางกรุ๊ปมีเสถียรภาพและการควบคุมก็ยังคงอยู่ในมือของนาง

อีกสิ่งที่ทําให้นางประหลาดใจมากขึ้นคือ เห็นท่านลุงหยางยี่อยู่ที่นี่ด้วยเหมือนกัน！

หยางยี่ กําลังยืนอยู่หน้าวัดบรรพบุรุษถือธูปทั้งสองมือและปักธูปลงบนเตาธูป

"ท่านลุง หยางกวนกวน สัตว์ร้ายตนนี้มาแล้ว!" มีคนพูดชื่อหยางโอวเขาเป็นคนแรกที่หันไปทางหยางกวนกวน

หลังจากนั้น หยางโอวเรียกหยางกวนกวนด้วยความใกล้ชิดสนิทสนม แต่ตอนนี้นางกลับคืนสู่สภาพเดิมและดูดุเหมือนเป็นสัตว์ร้าย

ทะว่า หยางกวนกวน หลังจากผ่านมรสุมและคลื่นเหล่านี้มาได้ ก็ทำให้เติบโตเป็นผู้ใหญ่ทางจิตใจมาช้านานทำให้คำพูดคำเดียว ไม่ทำให้โกรธเท่าไหร่

นางอยากรู้ว่าทําไมตระกูลหยางจึงปล่อยให้คนเหล่านี้กล้าที่จะต่อกรกับนางและอะไรที่ทำให้หยางยี่กลับมากันแน่!

เฮ่อตั่วเหลียนได้แต่ก้มหน้า โดยไม่ได้เอ่ยปากช่วยอะไรนาง ได้เพียงแต่ยืนอยู่ข้าง ๆ อย่างเงียบ ๆ เพื่อต้องการดูว่าพี่สาวของตนจัดการกับสิ่งนี้อย่างไร

นางคือเฮ่อตั่วเหลียน แต่เดิมเป็นคนที่โหดร้ายหลังจากที่ตระกูลเฮ่อเข้ามามีอํานาจ พวกที่ไม่เชื่อฟังก็จะถูกไล่ออกมาอยู่เสมอ แม้ว่าพวกเขาจะเชื่อฟังพวกเขาจะต้องได้รับการคัดกรองอย่างรอบคอบและย้ายไปที่ตําแหน่งอื่นเพื่อสังเกตการณ์ก่อน

ด้วยความสามารถของนาง นางสามารถยึดครองตระกูลเฮ่อมาทั้งหมดแม้ว่าเฮ่อฮงบินจะยืนหยัดเพื่อสนับสนุนคนอื่น ๆแต่ก็ไม่สามารถหลีกเลี่ยง เฮ่อตั่วเหลียนได้เลย

"หยางยี่ …… ถูกปล่อยออกมาเร็วขนาดนี้เหรอ“ หยางกวนกวน ถามด้วยรอยยิ้มอันเย็นชา

หยางยี่ มีส่วนเกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ของจ้าวมั่นเอ๋อร์เขาถูกตัดสินจําคุก แต่ตอนนี้เขาปรากฏตัวที่นี่ซึ่งทําให้ผู้คนสับสนกันไปหมด

หยางยี่ พูด "นี่คือบ้านของตระกูลหยาง ท่านไม่มีสิทธิ์เข้าออกได้ตามอำเพอใจเช่นนี้!"

หยางกวนกวน มองหยางยี่และพูดว่า "บ้านของตระกูลหยางงั้นหรอ? ตอนนี้ตระกูลหยาง เป็นอย่างที่ข้าพูด เป็นแค่เพียงผู้แพ้ ยังกล้ามาพูดกับข้าด้วยวิธีนี้อีก!

หยางยี่ ดูหมิ่นว่า "ตระกูลหยางไม่ได้เป็นอย่างที่ท่านพูด ท่านเพียงแต่ครอบครองรังนกกระจอกเป็นเวลาหลายวันเท่านั้น พอได้รับประโยชน์มากมาย ตอนนี้ก็ถึงเวลาที่จะทิ้งมันแล้วล่ะ!"

คำพูดของหยางยี่นั้น ทำให้ผู้คนซุบซิบกันทันที

"พูดถูก หยางกวนกวน ท่านน่ะไม่ได้เป็นคนของตระกูลหยางของพวกเรา การที่พูดเรื่องแบบนี้ออกมา มันไม่ดูตลกไปหน่อยหรอ?" หยางหยวนซานหันกลับไปตอบกลับ

"ออกไปจากบ้านของตระกูลหยางซะ ที่นี่ไม่ใช่สถานที่ที่ท่านควรอยู่ อย่าออกไปข้างนอก อีกสักครู่จะได้รับผลของท่านเอง" หยางโอวพูด

คนอื่น ๆ ก็เปิดปากของพวกเขาทั้งหมดส่งเสียงไล่หยางกวนกวนให้ออกไป

พวกเขาทนต่อหยางกวนกวนมาเป็นเวลานานหลังจากนั้น หยางกวนกวนก็ทำการแบ่งหนึ่งในสามของทรัพย์สินในตระกูลหยาง และใช้วิธีการควบคุมหยางกรุ๊ปนี้ ซึ่งทําให้พวกเขารู้สึกหดหู่มาก

เพราะตั้งแต่ต้นจนจบในหัวใจของพวกเขาหยางกวนกวนเป็นเพียงสัตว์ร้ายพ่อของนางเองหยางจื้อ ที่ให้กําเนิดนางเป็นความผิดพลาดครั้งใหญ่!

สรุปคือแม้ว่า หยางกวนกวนจะควบคุมตระกูลหยาง และบังคับให้พวกเขาโค้งคำนับ พวกเขาทุกคนก็รู้สึกว่าหยางกวนกวนไม่สมควรได้รับตําแหน่ง

แต่ละคนมีเพียงความเกลียดชังอยู่ข้างหลัง

"ทรัพย์สินนี้ถูกมอบให้ข้าโดยปู่ของข้าเอง" หยางกวนกวนพูดอย่างเย็นชา

"มันเป็นเพียงความเข้าใจผิด" หยางยี่ ยิ้มและพูดว่า "ท่านไม่ใช่ลูกสาวของน้องชายของข้า หยางจื้อ ท่านมันเป็นเพียงแค่เป็นสัตว์ร้ายอย่างที่คนเขาพูดกันนั่นแหละ"