บทที่ 1694 จ้าวซวนหวงปรากฏตัว

เฟรนซีนี่เองก็คาดไม่ถึงว่าเฉินหยูจะกล้าออกมายืนต่อหน้าเธอตรงๆ ในวินาทีที่เห็นเฉินหยู เธอก็ถึงกับตกใจจนสมองตื้อไปชั่วขณะ

การปรากฏตัวของเฉินหยูนั้น ทำให้ผู้หญิงทุกคนในที่นั้นถูกบดบังรัศมีไปหมด คำว่างามเลิศเหนือผู้ใดคงหมายถึงเธออย่างแน่นอน

“อะไรเหรอ เจ้าลิงน้อย เห็นพี่สาวของเธอแล้วถึงกับพูดไม่ออกเลยเหรอ?” เฉินหยูถามด้วยน้ำเสียงหยอกล้อ

เฟรนซีนี่ค่อยๆสงบลง แล้วยกมือขึ้นจะตบหน้าเฉินหยูทันที

แต่ก็ถูกฉีเติ่งเสียนยื่นมือมาขวางไว้กลางคน แล้วกล่าวเบาๆว่า “ลิงบ้านนอกจากหนานหยางนี่ไม่รู้เรื่องรู้ราวจริงๆนะ ไม่พอใจนิดหน่อยก็จะลงไม้ลงมือแล้วเหรอ? รุนแรงกว่าฉันที่เป็นผู้ก่อการร้ายอีกนะเนี่ย?”

แต่เฉินหยูไม่ได้ใจอ่อนให้กับเฟรนซีนี่ เธอยกมือขึ้นตบหน้าเธออย่างแรงทันที “ใครให้ความกล้ากับเธอมาเล่นกับฉันอย่างนี้?!”

“เพี๊ยะ!”

เสียงตบดังขึ้น เฟรนซีนี่ถึงกับถอยไปสองก้าว

บรรยากาศในที่นั้นเงียบลงในทันที ทุกคนต่างคิดว่าเฉินหยูช่างกล้าจริงๆที่ตบหน้าเฟรนซีนี่ได้ ต้องไม่ลืมว่าเฟรนซีนี่เป็นภรรยาของมิฮาอิด ซึ่งตอนนี้มิฮาอิดเป็นเจ้าพ่อทหารที่ใหญ่ที่สุดในหนานหยาง

การท้าทายภรรยาของมิฮาอิดเช่นนี้ เมื่อมิฮาอิดกลับไปมาหนานหยาง เขาจะตอบโต้กับตระกูลเฉินทันทีหรือไม่?

ต้องรู้ไว้ว่าตระกูลเฉินในหนานหยางตอนนี้อยู่ในสถานการณ์ที่ไม่ค่อยสู้ดีนัก ภายในก็มีปัญหา ภายนอกก็มีศัตรูรายล้อม การเปิดศึกกับมิฮาอิดโดยตรงนั้นผลลัพธ์จะเลวร้ายเกินจินตนาการ

“พูดจาใส่ร้ายฉันต่อหน้าคนมากมายแบบนี้ เธอคิดว่าตัวเองมีคุณสมบัติพอหรือไง?” เฉินหยูกล่าวพร้อมกับยิ้มเยาะ ในสายตาเธอเต็มไปด้วยความโกรธที่พร้อมจะฆ่า

เซี่ยเทียนลี่พูดขึ้นด้วยเสียงเย็นชา “เฉินหยู เธอทำอะไรลงไป? คิดว่าที่นี่คือหนานหยางของพวกเธอรึไงถึงจะทำร้ายคนอื่นแบบนี้ ไม่มีเคารพกฎหมายบ้านเมืองบ้างเลยหรือ?”

เฉินหยูแสยะยิ้มแล้วพูดว่า “กฎหมายบ้านเมืองอะไร? ฉันก็แค่ป้องกันตัวเท่านั้นเอง คุณไม่รู้กฎหมายหรือไง?”

เฟรนซีนี่ที่ถูกเฉินหยูตบหน้าต่อหน้าคนมากมายถึงกับโมโหสุดขีด เธอกัดฟันแล้วพูดด้วยความโกรธว่า “เธอตายแน่! เมื่อกลับไปหนานหยาง ฉันจะเอาชีวิตของเธอ!”

เซี่ยเทียนลี่กล่าวว่า “เธอคือเฉินหยูสินะ ได้ยินมาว่าเธอไม่เพียงแค่สวย แต่ยังฉลาดมากด้วย แต่สิ่งที่เธอทำในวันนี้มันโง่สิ้นดี”

เฉินหยูถามกลับ “โง่ยังไง?”

“เธอเล่นลงมือตบภรรยาของมิฮาอิด ไม่ใช่การยื่นเหตุผลให้เขาเริ่มสงครามเหรอ? สถานการณ์ของตระกูลเฉินเป็นยังไง เธอก็รู้อยู่แก่ใจ”

“ถ้าสงครามในหนานหยางปะทุขึ้นมา เธอคิดว่าตระกูลเฉินจะยอมต่อสู้จนตัวตายเพราะความโง่ของเธอรึไง?”

“เพราะฉะนั้น ในสายตาฉัน เธอก็แค่คนโง่ที่ไม่มีทางโง่ไปมากกว่านี้แล้ว”

“มิฮาอิดจะใช้การตบหน้านี้เป็นข้ออ้างเริ่มสงคราม เธอจะต้องเผชิญกับความพินาศไม่สิ้นสุด!”

บนใบหน้าของเซี่ยเทียนลี่ปรากฏรอยยิ้มที่พึงพอใจ แต่เฉินหยูกลับหัวเราะเยาะ เพราะแม้คำพูดของเซี่ยเทียนลี่จะมีเหตุผลอยู่บ้าง หากมิฮาอิดเริ่มสงครามเพราะเรื่องเล็กน้อยแบบนี้ เฉินหยูคงจะตกอยู่ในสถานการณ์ที่ลำบาก! อย่างไรก็ตาม เธอไม่ได้รู้สึกกลัวเลย และไม่ได้คิดไปในทางนั้นด้วย เพราะเธอมั่นใจมากว่า ถ้าฉีเติ่งเสียน ฉีปู้อวี่และจ้าวหงซิ่วลงมือ มิฮาอิดต้องตายแน่นอน!

คนตายจะเอาอะไรไปก่อสงครามได้ล่ะ?

อย่างไรก็ตาม ผู้คนรอบข้างไม่รู้ว่าเฉินหยูคิดอะไรอยู่ในใจ เมื่อฟังคำพูดของเซี่ยเทียนลี่ พวกเขาก็พยักหน้าเห็นด้วย คิดว่าเซี่ยเทียนลี่พูดถูก

ภายในตระกูลเฉินนั้นไม่ได้สามัคคีกันเท่าไรนัก ในช่วงสองปีที่ผ่านมาตระกูลเฉินเจอแต่ปัญหาต่อเนื่องจนสถานการณ์ย่ำแย่มาก

หากคนในตระกูลเฉินไม่ต้องการสงคราม พวกเขาจะผลักดันเฉินหยูที่เป็นต้นเหตุของปัญหาออกมาเป็นเครื่องบูชา เพื่อระงับความโกรธของมิฮาอิดหรือไม่?

นี่เป็นสิ่งที่มีความเป็นไปได้สูง!

“ดูเหมือนว่าครั้งนี้ตระกูลเฉินจะเจอปัญหาหนักจริงๆ ฉันคิดว่าเราควรพิจารณาตลาดหนานหยางใหม่อีกครั้งแล้วล่ะ”