บทที่ 1693 ภรรยาขุนศึก

จ้าวซือชิงเห็นจ้าวหงซิ่วกับฉีเติ่งเสียนทะเลาะกันมากขึ้นเท่าไหร่ เธอกลับยิ่งรู้สึกพอใจมากขึ้นเท่านั้น

เพราะเธอรู้จักนิสัยของจ้าวหงซิ่วเป็นอย่างดี

ถ้าจ้าวหงซิ่วไม่ใส่ใจจริงๆไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เธอก็จะไม่แม้แต่จะชายตามองเลยด้วยซ้ำ

เมื่อจ้าวหงซิ่วไม่สามารถไล่ตามฉีเติ่งเสียนได้สำเร็จ เธอก็กลับมาด้วยความเขินอายและยอมปล่อยร่างกายให้จ้าวหงหนีเข้าควบคุมแทน

ส่วนฉีเติ่งเสียนที่หนีออกมาอย่างรวดเร็วก็ไม่คิดจะกลับไปในระยะเวลาอันสั้น อย่างน้อยเขาก็ต้องรอให้ความโกรธของจ้าวหงซิ่วสงบลงก่อน

“ไม่แปลกใจเลยที่ฉายาว่าเทียนฟานิสัยดุเดือดซะขนาดนี้!” ฉีเติ่งเสียนส่ายหัวด้วยความรู้สึกหมดคำจะพูด

ฉีเติ่งเสียนจึงโทรหาเฉินหยูถามว่าเธออยู่ที่ไหน และบอกว่าจะไปเจอเธอ

เฉินหยูตอบว่า “มาหาฉันที่นี่สิ ฉันอยู่ที่คลับหรู มีแต่คนใหญ่คนโตมาที่นี่ทั้งนั้น”

ฉีเติ่งเสียนถามอย่างสงสัย “แล้วเธอไปทำอะไรที่นั่น?”

เฉินหยูตอบว่า “ภรรยาของมิฮาอิด เฟรนซีนี่เธออยู่ที่นี่ เธอมาที่นี่เพื่อสร้างความสัมพันธ์ให้กับมิฮาอิด ฉันเลยมาดูว่าเธอจะทำอะไร”

ฉีเติ่งเสียนพูดว่า “ดูเหมือนว่ามิฮาอิดจะกระตือรือร้นมากที่จะได้รับการสนับสนุน เพื่อจะได้เป็นเจ้าครองหนานหยาง!”

ตอนนี้รัฐบาลของหนานหยางอ่อนแอมาก กองทัพถูกควบคุมโดยตระกูลเฉินและโครงสร้างพื้นฐานต่างๆก็อยู่ในมือของตระกูลเฉิน

ทั่วทั้งหนานหยาง ขุนศึกต่างแย่งชิงกัน มีความทะเยอทะยานที่จะรวมแผ่นดินและแทนที่รัฐบาลกับตระกูลเฉิน

ฉีเติ่งเสียนเองก็อยากรู้ว่าภรรยาของมิฮาอิดต้องการจะทำอะไรกันแน่ เขาจึงขับรถไปที่นั่นทันที เมื่อไปถึงที่หมายเฉินหยูก็ออกมาต้อนรับเขา

วันนี้เฉินหยูแต่งตัวธรรมดามาก แถมยังแกล้งแต่งให้ดูไม่สวยด้วย ถ้าไม่มองอย่างละเอียดก็คงยากจะรู้ว่าเธอคือลูกสาวคนโตของตระกูลเฉินแห่งหนานหยาง

“นี่เธอแต่งตัวอะไรเนี่ย!?” ฉีเติ่งเสียนถามอย่างหมดความอดทน

“แบบนี้มันเรียบๆไม่โดดเด่นไง” เฉินหยูยิ้มและคว้าแขนฉีเติ่งเสียน “ไป เข้าไปข้างในกันเถอะ!”

เมื่อเข้าไปในห้องโถง พวกเขาเห็นคนมากมายทั้งชายและหญิงแต่งตัวหรูหรา หนึ่งในนั้นคือผู้หญิงผิวสีเข้มที่มีลักษณะเฉพาะของคนเขตร้อน สวมชุดราตรีสีแดงและกำลังถูกล้อมรอบด้วยผู้คน พูดคุยและหัวเราะอย่างสนุกสนาน

เฉินหยูชี้ไปที่ผู้หญิงคนนั้นแล้วพูดว่า "เธอคือเฟรนซีนี่ภรรยาของมิฮาอิด และเธอก็เป็นผู้หญิงที่มีความสามารถมากทีเดียว มิฮาอิดสามารถกลายเป็นขุนศึกที่ใหญ่ที่สุดในหนานหยางได้ เพราะเธอมีส่วนช่วยอยู่ไม่น้อย"

เฟรนซีนี่ยิ้มอย่างสดใสและเชิญชวนผู้คนในกลุ่มนักธุรกิจเหล่านั้นว่า “พวกท่านทุกคน ฉันยินดีต้อนรับพวกท่านมาลงทุนในหนานหยาง! ที่นี่มีทรัพยากรธรรมชาติที่อุดมสมบูรณ์และบนดินแดนของเรา ฉันรับรองว่าจะไม่มีใครมาก่อกวนพวกท่าน”

“พวกท่านสามารถลงทุนในสวนยางพารา การค้าเรือ หรือแม้กระทั่งการค้าน้ำมัน... พูดง่าย ๆ ว่ามีแต่สิ่งที่พวกท่านยังไม่ได้คิด ไม่มีอะไรที่เราทำไม่ได้!”

เฉินหยูพูดกับฉีเติ่งเสียนว่า “ธุรกิจที่ทำเงินมากที่สุดของมิฮาอิดคือการทำเหมือง ยาเสพติด และการค้ามนุษย์ อาวุธที่เขาใช้นั้นส่วนใหญ่มาจากอเมริกาและพ่อค้าอาวุธทั่วโลก คนพวกนั้นต้องการให้มิฮาอิดแข็งแกร่งขึ้นเพื่อถ่วงดุลอำนาจของตระกูลเฉิน และได้เปลี่ยนหมาป่าตัวหนึ่งให้กลายเป็นเสือ”

ฉีเติ่งเสียนตอบ “มิฮาอิดเป็นคนมีวิสัยทัศน์ รู้จักฉกฉวยโอกาสและใช้ชีวิตได้อย่างสบายเลยทีเดียว”

เฉินหยูมองเขาด้วยหางตาแล้วพูดว่า “ไม่ใช่ว่านายอวดอ้างว่าเป็นศิษย์ของโจโฉหรอกเหรอ? ไปคุยกับเฟรนซีนี่หน่อยเป็นไง”