บทที่ 1697 เขียนกลับด้าน

"ฉันว่า คุณเป็นวัยรุ่นทั้งที ทำไมถึงขับรถที่เหมือนฟ้าแลบบนทางหลวงเหมือนคนแก่แบบนี้ล่ะ?"

บนทางกลับบ้าน เฉินหยูอดไม่ได้ที่จะสงสัย ทำไมรถคันนี้ถึงดูไม่มีแรงเลยจริงๆ

ฉีเติ่งเสียนกลอกตาแล้วพูดว่า "คิดว่าฉันอยากขับเหรอ? นี่มันรถที่แม่ฉันใช้ไว้ขับไปจ่ายตลาดเป็นประจำ"

"ฟ้าแลบบนทางหลวง"เป็นแค่ชื่อเล่นที่ใช้เรียกรถคันนี้ เพราะอัตราเร่ง 0-100 กิโลเมตรต่อชั่วโมงของมันใช้เวลาถึง 12.9 วินาที จะให้ฟ้าแลบยังไงก็คงไม่ไหว แต่รถคันนี้ก็ทนทานจริงๆ แทบไม่มีปัญหาหรืออาการรั่วน้ำมันเลย

ขณะที่อยู่บนทางด่วนก็รถเริ่มติด ฉีเติ่งเสียนขับรถอยู่ในเลนของตัวเองตามปกติ จู่ๆ มีรถเมอร์เซเดสมายบัคขับแทรกเข้ามา ซึ่งป้ายทะเบียนของมันก็ดูพิเศษเอามากๆ

รถคันนั้นเปลี่ยนเลนโดยไม่เปิดไฟเลี้ยว และรถรอบๆ ต่างก็รีบชะลอเพื่อหลีกทาง แต่ฉีเติ่งเสียนไม่ยอม เขายังคงขับไปตามจังหวะเดิม ไม่ปล่อยให้มายบัคแทรกเข้ามาได้

เฉินหยูมองแล้วก็พูดขึ้นว่า "ยอมๆไปเถอะ ทำใจร่มๆหน่อย"

ฉีเติ่งเสียนหัวเราะเยาะแล้วพูดว่า "มันบ้าเปล่า ไม่เปิดไฟเลี้ยวแล้วจะเบียดเข้ามา? ฉันไม่ได้เป็นพ่อมันซะหน่อย จะไปตามใจมันทำไม?"

เฉินหยูยิ้มแล้วพูดว่า "อย่าให้ชนล่ะ ฉันไม่อยากเห็นทีมดับเพลิงใช้เครื่องตัดเหล็กช่วยฉันออกจากรถ!"

ฉีเติ่งเสียนไม่สนใจการล้อเลียนของเธอ ยังคงขับต่อไปตามปกติ

จู่ๆ มายบัคก็เร่งแซงไปข้างหน้าแล้วเบรคกะทันหัน

ฉีเติ่งเสียนขมวดคิ้วแล้วลดความเร็วลงเล็กน้อยเพื่อให้รถผ่านไป

หลังจากขึ้นทางด่วนมาได้ รถไม่ติดมากแล้ว ฉีเติ่งเสียนก็ตัดสินใจเปลี่ยนเลน

แต่มายบัคคันนั้นเหมือนจะไม่พอใจ ขับตามมาแล้วเบรคกะทันหันอีกครั้ง

"โธ่เว้ย!" เฉินหยูสบถออกมา เพราะการเบรคกะทันหันทำให้เธอโดนเหวี่ยงไปข้างหน้า จนรู้สึกเวียนหัวไปหมด

ฉีเติ่งเสียนก็เริ่มโกรธ หลังจากเช็คความปลอดภัยแล้วเขาเปลี่ยนเลนไปทางขวา แต่แล้วมายบัคก็ยังตามมาเปลี่ยนเลนอีก ฉีเติ่งเสียนจึงตัดสินใจเหยียบคันเร่งเต็มที่

แต่ครั้งนี้ฉีเติ่งเสียนไม่ปล่อยให้ตามง่ายๆ ในช่วงที่มายบัคเปลี่ยนเลนเข้ามาครึ่งคัน เขาก็เหยียบคันเร่งสุดกำลัง

“บ้าแล้ว! นายจะเอาชีวิตมาทิ้งเหรอ!” เฉินหยูร้องออกมาด้วยความตกใจ เพราะเธอไม่อยากให้รถพังๆไปเพิ่มสถิติการเสียชีวิต

แต่ก่อนที่เธอจะพูดจบ รถก็ชนเข้าที่ท้ายของมายบัคเต็มๆ รถคันเล็กของพวกเขาเสียหายหนัก แต่ท้ายมายบัคกลับไม่เป็นอะไรเลย

ถึงอย่างนั้น ด้วยความเร็วและแรงชน มายบัคก็เริ่มเสียหลักโยกซ้ายขวาไปมา

ฉีเติ่งเสียนชะลอความเร็วและควบคุมพวงมาลัยได้ดี ทำให้ไม่เกิดอุบัติเหตุเพิ่ม

ส่วนมายบัคไม่โชคดีนัก รถพุ่งเข้าชนกับกำแพงข้างทางด่วนจนถุงลมนิรภัยระเบิดออกมาหมด

“บ้าจริง! นี่อยากตายเหรอ ถึงเอารถเก่าๆ แบบนี้ไปสู้กับมายบัคเนี่ยนะ!” เฉินหยูตะโกนใส่ฉีเติ่งเสียนอย่างโกรธจัด เพราะเธอกลัวจริงๆ

ก็แหงล่ะ ทุกครั้งที่ทดสอบการชน รถคันนี้ก็แพ้ยับตลอด เพราะเป็นของที่ผลิตจากต่างประเทศ โครงสร้างรถเปราะบางมาก

ฉีเติ่งเสียนยิ้มมุมปากเล็กน้อยแล้วพูดว่า "เอา 'ฟ้าแลบบนทางหลวง' จัดการมายบัคจนหนีไปไหนไม่ได้ ฮ่าฮ่า!"

เฉินหยูอดไม่ได้ที่จะรู้สึกหมดคำพูดกับความมั่นใจของฉีเติ่งเสียนที่เริ่มร่ายคำออกมา