บทที่ 1698 การประเมินสถานการณ์ล่วงหน้า

ใบหน้าของเถียนชิ่งอี้ เต็มไปด้วยรอยยิ้มที่ภาคภูมิใจ เขารู้ดีว่านี่จะเป็นผลลัพธ์ที่เกิดขึ้น

รถมายบัคของเขาพร้อมทะเบียนที่เป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวางในเมืองหลวงแห่งนี้ ไม่มีทางที่เจ้าหน้าที่ตำรวจอย่างเจี่ยนฉงซูจะไม่รู้จัก

สีหน้าของฉีเติ่งเสียนค่อยๆ เย็นชาลง เจี่ยนฉงซูพูดต่อว่า “อุบัติเหตุครั้งนี้คุณต้องรับผิดชอบทั้งหมด ให้คุณกับเจ้าของรถมายบัคพูดคุยกันว่าจะชดใช้ยังไงดี”

เถียนชิ่งอี้เดินเข้ามาใกล้ ยิ้มเยาะและพูดว่า “รถมายบัคคันนี้เป็นรุ่นลิมิเต็ดที่ทั่วโลกมีไม่กี่คัน และฉันก็ได้แต่งเพิ่มมาอย่างดี ใช้เงินไปหลายสิบล้าน! ตอนนี้ถุงลมนิรภัยก็ระเบิดออกมาแล้ว ชัดเจนว่ารถเสียหายหนัก การชดใช้คงไม่ต่ำกว่าสี่สิบล้าน!”

“แน่ใจนะว่าผมต้องรับผิดชอบทั้งหมด?” ฉีเติ่งเสียนมองไปที่เจี่ยนฉงซูและถาม

“ใช่ ผมบอกไปแล้ว คุณไม่ประเมินสถานการณ์ล่วงหน้า ดังนั้นคุณต้องรับผิดชอบ” เจี่ยนฉงซูพูดพร้อมกับยักไหล่

ฉีเติ่งเสียนหัวเราะและพูดว่า “การที่ผมควรจะประเมินสถานการณ์ล่วงหน้า คือผมน่าจะเดาให้ถูกและให้พ่อคุณใส่ถุงยางในคืนที่แม่คุณตั้งท้องคุณไว้แบบนั้นหรือเปล่า จะได้ไม่มีตัวปัญหาอย่างคุณในโลกนี้?”

เจี่ยนฉงซูได้ยินเช่นนั้นก็อึ้งไปสักพัก ก่อนจะตะโกนอย่างโกรธจัด “กล้าดียังไงมาด่าฉัน!”

ฉีเติ่งเสียนยิ้มเยาะแล้วตอบ “นี่ถือว่าให้เกียรติแล้ว ควรจะจับคุณไปทาสีบนกำแพงด้วยซ้ำ”

เขาพูดด้วยท่าทางไม่ไว้หน้า เพราะมันชัดเจนว่าความผิดครั้งนี้เป็นของเถียนชิ่งอี้ แต่เจี้ยนฉงซูกลับมาชี้ให้เขาต้องรับผิดชอบ

เถียนชิ่งอี้ยังคงไม่สนใจ ย้ำเสียงดังว่า “จ่ายมา ถ้าไม่งั้นแกได้ติดคุกแน่!”

“ถึงจะจ่ายเงินไป ก็ต้องติดคุกอยู่ดี!” เจี่ยนฉงซูหัวเราะอย่างสะใจ

ฉีเติ่งเสียนฟาดเข้าไปที่หน้าของเจี่ยนฉงซูจนล้มลงกับพื้น เขาพูดเย้ยหยันว่า “ติดคุกกับขาแกน่ะสิ แกพูดโกหกต่อหน้าคนอื่นมันสนุกมากนักหรือไง?”

เจี่ยนฉงซูโดนตบจนมึนไปทันที ขณะที่เฉินหยู เริ่มหัวเราะออกมาเบาๆ ดูเหมือนว่าทั้งสองคนนี้จะดวงซวยเมื่อมาเจอคนอย่างฉีเติ่งเสียน

เถียนชิ่งอี้ตะโกนอย่างเดือดดาลว่า “ไอ้หมอนี่ แกกล้าทำร้ายเจ้าหน้าที่รัฐ! วันนี้แกตายแน่ ไม่เพียงแค่จ่ายเงิน แกยังต้องถูกฟ้องติดคุกเป็นสิบปี!”

ฉีเติ่งเสียนหันไปมองเถียนชิ่งอี้ด้วยสายตาเย็นชา “ฉันเป็นคนมีเหตุผล เรื่องนี้คุณเป็นคนผิด คุณต้องจ่ายเงินค่าซ่อมรถของฉัน พร้อมค่าชดเชยทางจิตใจและค่าขาดงาน ไม่อย่างนั้น ฉันจะทำให้แกเสียใจที่เกิดมาในโลกนี้”

เถียนชิ่งอี้ถึงกับงงไปครู่หนึ่ง ก่อนจะหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง “ฟังที่แกพูดสิ ขับรถกระจอกมา แล้วกล้ามาพูดจาแบบนี้กับฉัน? คิดว่าตัวเองถูกเหรอ? แกจะเรียกคนทั้งแผนกมาก็ช่วยอะไรไม่ได้ เพราะแกไม่ประเมินสถานการณ์ล่วงหน้า แกต้องรับผิดชอบ!”

เจี่ยนฉงซูที่เพิ่งลุกขึ้นมาได้เต็มไปด้วยความโกรธ เตรียมที่จะชักปืนออกมาเตือน

แต่ฉีเติ่งเสียนพูดเบาๆ อย่างเย็นชา “ก่อนที่คุณจะชักปืนออกมา ไปดูที่หน้าต่างรถของผมก่อน แล้วค่อยตัดสินใจว่าจะทำยังไงต่อไป! ไอ้โง่!”

เมื่อได้ยินคำพูดนี้เจี่ยนฉงซูที่กำลังจะชักปืนชะงักลง ท่ามกลางเมืองหลวงที่เต็มไปด้วยผู้มีอำนาจ บางทีคนธรรมดาก็อาจเป็นถึงอดีตรัฐมนตรีคนหนึ่งได้

เมื่อฉีเติ่งเสียนกล้าลงมืออย่างไม่เกรงกลัวอะไร เจี้ยนฉงซูจึงรู้ได้ทันทีว่าชายคนนี้ต้องมีเบื้องหลังแน่ๆ เมื่อได้ยินคำพูดนั้น เขาจึงเริ่มลังเลและเดินไปยังรถเล็กซ์ซัสคันนั้นเพื่อดูผ่านหน้าต่างรถ

ทันทีที่เห็นบัตรผ่านที่แปะอยู่บนหน้าต่างรถ สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปทันที จากที่ดูเครียดกลายเป็นซีดเผือด บัตรผ่านนี้ดูธรรมดาแต่จริงๆ แล้วน่ากลัวมาก เพราะสามารถผ่านเข้าออกสถานที่สำคัญระดับสูงของรัฐบาลกลางได้!

“ขับรถมายบัค มันเก่งนักเหรอ?” ฉีเติ่งเสียนเดินมาหาเถียนชิ่งอี้ แล้วถามด้วยน้ำเสียงเย็นชา

“ใช่! ขับมายบัคมันโคตรเจ๋งเลย!” เถียนชิ่งอี้เชิดหน้าและพูดด้วยความดูถูก “อะไร? อยากจะลงมือกับฉันเหรอ? แกกล้าลองแตะฉันดูสิ!”