บทที่ 1709 อดีตเด็กอัจฉริยะ

หลังจากลงจากเครื่องบินแล้ว ฉีเติ่งเสียนก็เดินตรงไปที่ตระกูลซุน

จิ่วเฮิงยังคงได้รับการเลี้ยงดูมาจากตระกูลซุนและไม่รู้ว่าเขาฟื้นตัวได้อย่างไร สุดท้ายแล้วฉีเติ่งเสียนก็พาเขาเข้ามาเพื่อจัดการกับโจรูริ

“ว๊าย ไอ้สารเลวนี่มาพบฉัน!” หลังจากที่จิ่วเฮิงเห็นฉีเติ่งเสียนก็กล่าวด้วยน้ำเสียงแปลก ๆ

“ทำไมพูดแบบผู้หญิงร้าย ๆ แบบนี้ล่ะ? ฉันไม่ใช่ชายรักชายนะ!” ฉีเติ่งเสียนพูดอย่างเหยียดหยาม

จิ่วเฮิงสามารถเคลื่อนไหวได้อย่างอิสระแล้ว เขาไม่จำเป็นต้องนอนบนเตียงทุกวันเพื่อรอซุนชิงเสวียนฉีดยาให้เขาอีกต่อไปแล้ว เขาเป็นผู้มีฝีมือสูงในระดับนี้ ร่างกายแข็งแรง มีพลังชีวิตสูง การฟื้นตัวจะรวดเร็วและเป็นธรรมชาติ

ยิ่งไปกว่านั้น จิ่วเฮิงได้ดื่มน้ำมนต์ และได้รับการบำบัดโดยแพทย์ผู้อัศจรรย์ ซุนชิงเสวียน

จิ่วเฮิงถามว่า “หืม? เจ้ากลับมาหลังจากสังหารตคนงั้นเหรอ?”

ซุนเจี้ยนเฉินได้ยินดังนั้นก็อดไม่ได้ที่จะเดินไปทางซ้ายสองสามก้าวอย่างเงียบ ๆ ห่างจากผู้ก่อการร้าย

ฉีเติ่งเสียนกล่าวว่า “รู้ได้ยังไง?”

จิ่วเฮิงกล่าวว่า "บนร่างมีรังสีอาฆาต ฉันรู้สึกไม่ได้ก็แปลกแล้ว! แล้วชายผู้โชคร้ายคนไหนที่ตายด้วยน้ำมือของนายล่ะ?"

ฉีเติ่งเสียนพยักหน้า ดูเหมือนว่าจิ่วเฮิงจะดีขึ้นจริง ๆ หลังจากการต่อสู้กับคลาร์ก

“ฉันจะรับสายและข้อความก่อน แล้วฉันจะคุยกับนายทีหลัง” ฉีเติ่งเสียนกล่าว

เขาส่งข้อความถึงเฉินหยูเพื่อแจ้งให้ทราบว่าเขาถึงเผิงไหลเผิงไหลโดยสวัสดิภาพแล้ว

เฉินหยูตอบว่า "ลำบากแล้ว!"

ฉีเติ่งเสียนถามว่า: "รหัสผ่านล่ะ?"

เฉินหยูส่งรหัสผ่านสำหรับคลายการบีบอัด จากนั้นฉีเติ่งเสียนแทบจะรอไม่ไหวที่จะเปิดดิสก์เครือข่ายของเขาและดาวน์โหลดมัน

“นายอย่าให้ “พี่น้องน้ำเต้า” ลงไปเต็ม 10 กรัมใช่ไหม?” เติ่งเสียนถามอย่างไม่สบายใจเล็กน้อย

“ฉันยังมีเครดิตอยู่นิดหน่อย!” เฉินหยูตอบกลับด้วยสีหน้าโกรธจัด

ฉีเติ่งเสียนรู้สึกโล่งใจที่สามารถขยายความทรงจำเกี่ยวกับสิ่งที่เขาชอบได้อีกครั้ง

จากนั้นเขาก็ส่งข้อความถึงสวีเอ้าเสวี่ยและขอให้เธอโทรหาห้าสิบล้านที่เหลือ มิฮาอิดก็ได้มอบหัวให้แล้ว งานเสร็จสิ้น ถึงเวลาเก็บเงินงวดสุดท้ายแล้ว

หลังจากส่งข้อความไปก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น ทำให้ฉีเติ่งเสียนวิตกกังวล เขากำลังกลั่นแกล้งคนซื่อสัตย์ใช่ไหม? ไม่น่าเชื่อถือซะเลย!

เขาโทรข้อความเสียงไปตรง ๆ สวีเอ้าเสวี่ยรับแล้วตอบอย่างเย็นชา: "มีอะไร!"

ฉีเติ่งเสียนพูดพร้อมยิ้ม: "ฉันบอกว่มิฮาอิดถูกฉันฆ่าแล้ว ให้เงินงวดสุดท้ายกับฉันเลยไหม? เวลาทำธุรกิจเราก็ต้องน่าเชื่อถือ! ถ้าเครดิตของนายเสียไปแล้วจะไม่มีใครทำธุรกิจกับนายในอนาคตนะ”

สวีเอ้าเสวี่ยพูดอย่างใจเย็น: "ไม่มีเงิน"

ฉีเติ่งเสียนโกรธจัดและพูดว่า “นายมาต่อรองราคาสูงขนาดนี้กับฉันได้ยังไง ถ้านายไม่มีเงิน”

สวีเอ้าเสวี่ยกล่าวว่า “บอกว่าไม่มีเงินก็ไม่มีเงินสิ ทำไมไม่ไปชุบชีวิตมิฮาอิดล่ะ?”

เมื่อเธอพูดแบบนี้ น้ำเสียงของเธอมีความภาคภูมิใจและความเย่อหยิ่งเล็กน้อย เห็นได้ชัดว่าเธอรู้สึกมีความสุขมากที่ได้อยู่ด้วยกันแบบนี้

“ถ้าอย่างนั้นใช้วิธีการแบบเก่าเพื่อชำระเงินล่ะ?” ชี่ติงเซียนถาม

"ปัง!"