บทที่ 1710 ฮิเดโกะ นาคากาวะ

เมื่อตระกูลซ่งประสบปัญหาและเลือกที่จะประนีประนอม คลาร์กจะไม่มีไพ่เหลือให้เล่นแล้ว

หากไม่มีไพ่ให้เล่นก็ทำได้แค่เสี่ยงชีวิต ถ้าฆ่าฉีเติ่งเสียน ทุกอย่างก็จะเป็นเรื่องง่าย

แน่นอนว่าเขาอาจถูกฆ่าตายได้... อย่างไรก็ตาม ในการต่อสู้ระดับนี้ไม่มีใครคาดเดาได้

ฉีเติ่งเสียนคุยกับซุนกั๋วฉวินสักพักฉันก็ไปพบจิ่วเฮิงเพื่อทราบอาการบาดเจ็บของเขาอีกครั้ง

“ฉันรู้สึกดีขึ้นแล้ว ฉันอยากหาคนมาสู้แล้ว!” จิ่วเฮิงพูดอย่างโกรธ ๆ เขามักจะรู้สึกเหมือนมีตะปูอยู่ในก้นของเขา นอนลงไม่มีเลย ของพวกเขามีความเหมาะสม

จู่ ๆ ฉีเติ่งเสียนก็รู้สึกเหมือนจะหัวเราะไม่ได้ร้องไห้ไม่ออก ตอนนี้เขาอยากหาคนมาสู้อีกครั้งเหรอ? น่าเสียดายที่คลาร์กไม่ทุบตีเขาจนตายครั้งที่แล้วใช่ไหม?

“ คุณควรพักฟื้นต่อไป หากตระกูลซ่งไม่สามารถช่วยเหลือได้ คลาร์กจะต่อสู้เพื่อชีวิตของเขาร่วมกับฉัน บางครั้งฉันต้องการให้คุณช่วยฉันบล็อกผู้หญิงที่ชื่อจิงหลิวหลี่” ชีติงเซียนกล่าว

จิ่วเฮิงพยักหน้าเมื่อคิดว่ามีผู้มีฝีมือสูงที่สามารถแข่งขันได้ เขาก็รู้สึกตื่นเต้นในใจ เขาควรดูแลอาการบาดเจ็บของเขาให้ดี

เมื่อฉีเติ่งเสียนออกมาจากตระกูลซุนอย่างสบาย ๆ เขาก็โทรหาเดต

“สวัสดีครับลุงเดต ผมฉีเติ่งเสียน แม่ผมบอกว่าคุณอยู่เผิงไหลนี้ แล้วให้ผมติดต่อคุณ” ฉีเติ่งเสียนสุภาพมาก เขาจึงขอความช่วยเหลือ

“อ้าว สวัสดีครับ หลานชาย ผมอยู่เมือง ไทเป กำลังทานอาหารเย็นกับประธานจางจากเผิงไหลครับ มาร่วมสนุกกันไหม?” รอยยิ้มมีความกระตือรือร้นมาก

เดตยังได้ยินมาบ้างเล็กน้อยเกี่ยวกับสิ่งที่ฉีเติ่งเสียน ทำ ดังนั้นเขาจึงยังคงประทับใจกับรุ่นน้องคนนี้เป็นอย่างดี ท้ายที่สุดเดตจะก็เป็นผู้ประกอบการที่มีความรู้สึกยุติธรรมและได้ทำไปแล้ว สิ่งสำคัญมากมาย

ตอนนั้นเขาถูกหมัดเหล็กทุบหัวจนเลือดไหลและทิ้งบ้านเกิดไว้ด้วยความสิ้นหวัง ตอนนี้ ฉีเติ่งเสียนกำลังทำสิ่งที่คล้ายกันกับเขาในสมัยนั้น และยิ่งทำอย่างแข็งขันมากขึ้นซึ่งเขาชื่นชมมาก.

ฉีเติ่งเสียนกล่าวว่า "ฉันจะไม่ร่วมสนุก ฉันจะเลี้ยงอาหารค่ำคุณพรุ่งนี้ ยังไงก็ตาม ฉันอยากจะแนะนำให้คุณรู้จักกับ ซุนอิ่งซู คุณหนูจากนายทุนซ่านซิง”

เดตยิ้มแล้วพูดว่า "ซุนอิ่งซู... ฉันรู้จักเธอ แต่ไม่ได้ติดต่อกับเธอเลย โอเค พรุ่งนี้เจอกันนะ"

Sun Yingshu (ซุนอิ่งซู) ก็มีชื่อเสียงในหมู่ Shangxing Zaibatsu (นายทุนซ่านซิง) แต่ก็ยังมีช่องว่างเล็กน้อยเมื่อเทียบกับผู้เล่นอันดับต้น ๆ ในระดับ Deite

ท้ายที่สุดแล้วเดตก็เป็นคนที่มีความสามารถซึ่งสามารถได้รับเชิญเป็นพิเศษจากรัฐบาลของประเทศต่าง ๆ ได้

“ดูเหมือนว่าพ่อของฉันจะมีอะไรบางอย่าง เขาสามารถโดดเด่นในกลุ่มชนชั้นสูงและไล่ตามแม่ของฉันได้ ไม่น่าแปลกใจเลยที่ตระกูลจ้าวจะคลั่งไคล้เพราะสิ่งนี้” (ฉีเติ่งเสียนคิดในใจของเขาและอดไม่ได้ที่จะคิดกับตัวเอง

สมัยนั้น ฉีปู้อวี่ยังไม่มีชื่อเสียงและเขาพูดไม่ได้ จึงน้อยคนนักที่จะยกย่องเขา

เป็นผลให้เขาทำให้ทุกคนประหลาดใจ จริง ๆ แล้วเขามาพร้อมกับจ้าวซือชิง ซึ่งไม่น่าเชื่อเลย

ในเวลานั้นไม่มีใครเข้าใจการตัดสินใจของจ้าวซือชิงจนกระทั่งต่อมาฉีปู้อวี่ ทำให้ชายชราและชายหนุ่มในเมืองหลวงรู้ว่าการสูบบุหรี่ การดื่มสุรา และการถูกยิงหัวหมายถึงอะไร ทุกคนจึงตระหนักถึงชายผู้นี้ที่ไม่เคยพูดถึงสยองขวัญ

“คุณนาย คุณนาย ฉันกลับมาแล้ว คุณอยู่ไหน?”ฉีเติ่งเสียนแล้วกดหมายเลขโทรหาคุณนายกลุ่มธุรกิจทันที

“ฉันอยู่ที่ร้านกาแฟถนนเหนือ มารับฉันหน่อยสิ” ซุนอิ่งซูพูดด้วยน้ำเสียงไม่สู้ดี

เธอไม่แม้แต่จะรอให้ฉ๊พูด เธอจึงวางสายไป

ฉีเติ่งเสียนยักไหล่อย่างช่วยไม่ได้แล้วเดินไปหาซุนอิ่งซู่ เมื่อพวกเขามาถึงร้านกาแฟก็เห็นเธอนั่งอยู่ที่โต๊ะดื่มกาแฟเพียงลำพัง ข้างหน้าเธอมีกาแฟที่ยังดื่มไม่หมดอยู่สองแก้ว

เห็นได้ชัดว่าเธอเพิ่งดื่มกาแฟกับใครบางคนที่นี่ แต่ทั้งสองคนจากไปแล้ว