บทที่ 1717 ฉันรออยู่

ตอนนี้หมาป่าโลภจัดการนาคาวะ ฮิเดโกะให้อยู่หมัดแล้ว เช่นนั้นไตเท้อก็ไม่มีอะไรต้องตื่นตระหนกในใจอีก ส่วนความร่วมมือกับซุนอิ่งซูก็สามารถพูดคุยกันต่อไปได้

ซุนอิ่งซูก็สบายใจเช่นกัน ด้วยการสนับสนุนและความร่วมมือของไตเท้อกับเธอ ด้วยชื่อเสียงของเขา ตำแหน่งของเธอในซ่างซิงจะไม่สั่นคลอนอีกต่อไป

อย่างน้อยเธอก็ไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับท่านประธานเลย เธอไม่เชื่อว่าภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ หลี่เสวียนเจินและท่านประธานกล้าที่จะยึดอำนาจของเธอ!

“เยี่ยมเลย หมาป่าโลภเรียนรู้ศิลปะแกนกลางแบบดั้งเดิมจากเรือนจำโยวตูของเราด้วย!" ฉีเติ่งเสียนตบไหล่หมาป่าโลภเพื่อชมเชย

“แหๆ รองหัวหน้าใหญ่สอนมาดีแล้ว! ว่าแต่ ช่วยแบ่งให้ฉันหน่อยได้ไหม ท้ายที่สุด นี่คือความมั่งคั่งที่ฉันนำมาให้!” หมาป่าโลภพูดพร้อมกับถูมือของเขา

ฉีเติ่งเสียนพูดแปลกใจ “เงินทั้งหมดถูกโอนไปให้กูซินสกี้ตรงนั้นแล้ว คุณไปถามเอากับกูซินสกี้ เกี่ยวอะไรกับฉันล่ะ?”

หมาป่าโลภได้ยินแบบนี้ก็ตะลึงแล้วก็รู้สึกว่าโดนโจมตีแบบคริติคอลหมื่นครั้ง แล้วพูดเศร้า ๆ ว่า “ยังมีเรื่องแบบนี้อยู่… เป็นคน ไม่สามารถไร้ยางอายแบบนี้สิ?"

ฉีเติ่งเสียนกล่าวว่า "ฉันพูดความจริง เงินเข้าบัตรต้าเอ๋อร์แล้ว คุณถามเอากับฉันได้ไง ฉันก็ไม่มีนิ!”

หมาป่าโลภหดหู่ทันที ได้ เงินนี้คงไม่ได้แม้แต่หนึ่งเซ็นต์ ถูกฉีเติ่งเสียนกินไปทั้งหมด

ซุนอิ่งซูเห็นฉีเติ่งเสียนจัดการหมาป่าโลภอย่างเอาอยู่ อดไม่ได้ที่จะชื่นชม

“ไปเถอะ ไปปรึกหากับนาคากาวะ ฮิเดโกะ สังหารสมาชิกสมาคมงูดำ ส่วนโยสุเกะ ยามาโมโตะ และโทโจร็อคก็เก็บไว้ ฉันจะให้จิ่วเฮิงแทงพวกเขาให้ตาย " ฉีเติ่งเสียนตบไหล่หมาป่าโลภ ไล่เขาไป

“ครับ” หมาป่าโลภจากไปอย่างหดหู่ใจ เขาทำงานหนักแต่ก็ไม่ได้เงินสักบาท

หลังจากที่ ฃหมาป่าโลภจากไป ซุนอิ่งซูพูดกับไตเท้อา "คุณไต เราจะจัดประชุมที่ซ่างซิงกัน เมื่อถึงเวลา ขอเชิญคุณมาเป็นแขกคนพิเศษมาเข้าร่วมได้หรือไม่?”

ไตเท้อพยักหน้าเล็กน้อยแล้วพูดว่า "ได้ ไม่มีปัญหา"

สำหรับไตเท้อนี่เป็นเรื่องเล็ก ในการพัฒนาแพลตฟอร์มของเขาจำต้องมีผู้เข้าชม ซ่างซิงเป็นพันธมิตรที่ดีโดยไม่ต้องสงสัยเลย

ท้ายที่สุดแล้ว ซุนอิ่งซูและฉีเติ่งเสียนมีความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดกัน และเขาได้นำความร่วมมือนี้ไว้ในซ่างซิงก็มั่นใจได้เลยว่าไม่ต้องกังวลเรื่องการถูกโกง แถมไม่ต้องทำอะไรมาก แค่ต้องช่วยซุนอิ่งซูสร้างพลังอำนาจ

หลังจากโบกมือลา ซุนอิ่งซูก็ชกหมัดเบาๆ สองครั้งราวกับว่าเธอชนะ

“สุดยอดเลย เสี่ยวเสียนเสียน!” คุณนายกลุ่มธุรกิจชื่นชม พูดให้กำลังใจฉีเติ่งเสียน “ทุกครั้งที่ฉันมีปัญหา คุณก็พร้อมช่วยเหลือฉันแก้ไขเสมอ คุณคือดาวนำโชคของฉันจริงๆ!”

เธอยืนอยู่ตรงหน้าฉีเติ่งเสียนเหยียดมือขวาไปบนหน้าอกของเขา และค่อยๆ ถูกล้ามเนื้อหน้าอกอันแข็งแกร่งของเขาแล้วคายกลิ่นเหล้าที่ฉุนแรงออกมา ขณะพูด ชวนให้หลงใหลมาก

ฉีเติ่งเสียนกล่าวว่า “แน่นอนว่าเป็นเกียรติอย่างยิ่งที่ได้แบ่งปันความกังวลของคุณนาย"

คุณนายกลุ่มธุรกิจคนสวยใจกว้างมือเติบมาโดยตลอด วิลล่าเอย รถสปอร์ตเอย และของแบรนด์เนมก็ยกให้ฉีเติ่งเสียนมาโดยตลด ถ้าเขาไม่มีจิตสำนึกที่จะช่วยคุณนายซุนแก้ปัญหา แล้วเขามีสิทธิอะไรถึงเกาะเธอกินล่ะ!

เมื่อก่อนฉีเติ่งเสียนรู้สึกว่าเขาต้องเป็นคนซื่อสัตย์ ทำงานหนักเพื่อหาเงิน และมีความรับผิดชอบ แต่ตอนนี้พอมาคิดดูแล้วกลับไร้สาระมาก...มีอะไรในนั้นมั้ย โลกที่อร่อยกว่าเกาะผู้หญิงกิน? โดยเฉพาะคุณนายซุน สาวรวยทั้งทรัพย์และหน้าตาผู้เป็นถังข้าวสาร!

ซุนอิ่งซูให้คนขับรถมารับเธอ พอขึ้นรถก็ดึงฉากกั้นขึ้นเพื่อให้กันเสียงไม่สามารถมองเห็นได้ ถ้าเธอทำอะไรข้างหลัง คนข้างหน้าจะไม่รู้อะไรเลย

โอ้...ให้ตายเถอะความสุขของกลุ่มธุรกิจ!