บทที่ 1716 เปลี่ยนเป็นหมาเลียขาเจ้านายทันที

นาคาวะ ฮิเดโกะชื่นชมหมาป่าโลภมากขึ้นเรื่อยๆ เธอไม่คาดคิดมาก่อนว่าเขาจะมีภูมิหลังที่แข็งแกร่งขนาดนี้ ทั้งยังรับฉีเติ่งเสียนเป็นลูกน้องของเขาด้วย

ต้องเข้าใจว่า สมาชิกสองคนของ สมาคมงูดำปวดหัวกับฉีเติ่งเสียนมาก หมาป่าโลภที่รับเขาเป็นลูกน้องจะแข็งแกร่งขนาดไหน?

หลังจากเรื่องคลี่คลายแล้ว หมาป่าโลภก็พานาคาวะ ฮิเดโกะออกจากห้องรับรองรับรอง บังเอิญไปชนกับฉีเติ่งเสียนและคนอื่นๆ

“เรียบร้อยแล้ว?” ฉีเติ่งเสียน ล้วงมือในกระเป๋าแล้วถามอย่างใจเย็น

“อวดดี!” นาคาวะ ฮิเดโกะเห็นเขาแบบนี้จึงตะโกนเสียงดังทันที

หมาป่าโลภตกใจมากจนเอื้อมมือไปปิดปากของนาคาวะ ฮิเดโกะเพื่อป้องกันไม่ให้เธอพาเขาลงหลุม

โดยไม่คาดคิด นาคาวะ ฮิเดโกะเคลื่อนไหวเร็วกว่าเขา จ้องมองไปที่ฉีเติ่งเสียน และพูดอย่างเย็นชา: "ในฐานะลูกน้อง นายใช้ทัศนคติแบบนี้พูดคุยกับพี่ใหญ่ของต้วเอง เข้าใจกฎมั้ยเนี่ย?”

ฉีเติ่งเสียนงุนงง และซุนอิ่งซูก็สับสนเช่นกัน หมายความว่าไง?

หมาป่าโลภไอสองครั้งแล้วพูดว่า: "ฮเดโกะ อย่าเสียมารยาท! ฉีเติ่งเสียน แม้ว่าเขาจะเคารพฉันในฐานะพี่ใหญ่ แต่ความสัมพันธ์ระหว่างเราไม่ใช่การอยู่ใต้บังคับบัญชา แต่เป็นสหายพี่น้องที่แท้จริง...”

นาคาวะ ฮิเดโกะตกใจเมื่อได้ยินสิ่งนี้ และพูดว่า: "เขาเก่งแค่ไหน เขาคู่ควรที่จะเป็นน้องชายของคุณหมาป่าโลภด้วย?”

ใบหน้าของฉีเติ่งเสียนเปลี่ยนเป็นความโกรธอย่างเห็นได้ชัด หมาป่าโล ลภรีบพูดว่า “อย่าอวดดี! กล้าดูถูกน้องชายฉันอีก ดูสิว่าฉันจะจัดการเธออยังไง"

นาคาวะ ฮิเดโกะถูกหมาป่าโลภดุ จึงเงียบไป แต่เธอมองฉีเติ่งเสียนด้วยสายตาดูถูก พูดกับฉีเติ่งเสียนอย่างเฉยเมย “ในเมื่อแกเป็นน้องชายของเขา ยังไม่เรียกฉันว่าพี่สะใภ้อีก!”

หมาป่าโลภอยากตาย ทำไมผู้หญิงคนนี้ถึงทำให้ต้องลำบากใจขนาดนี้ ถ้าขาต้องถูกตีหักทั้งสามข้างฉันควรทำอย่างไรดี?

ฉีเติ่งเสียนอยากจัดชุดใหญ่ให้ หมาป่าโลภ แต่เมื่อคิดว่าเขาเพิ่งได้รับหนึ่งพันล้านดอลล่าร์ ความโกรธของเขาก็ค่อยๆ บรรเทาลง เขาจึงยิ้มออกมา พูดว่า: "สวัสดีพี่สะใภ้!"

นาคาวะ ฮิเดโกะพยักหน้าอย่างพึงพอใจและพูดว่า: "แม้ว่าจะไม่ใช่ความสัมพันธ์แบบลูกน้อง แต่ในเมื่อนายเป็นน้อง ก็ต้องเข้าใจกฎของการเป็นน้องชายและ เมื่อเจอพี่ใหญ่ เป็นฝ่ายริเริ่มทักทาย ครั้งหน้าอย่าหยาบคายอีกนะ”

“อืม พี่สะใภ้สั่งสอนได้ดีครับ” ฉีเติ่งเสียนทำได้เพียงอดทนเท่านั้น

ไตเท้อที่อยู่ด้านข้างงุนงง เกิดอะไรขึ้น? หมาป่าโลภไม่ใช่ลูกน้องของฉีเติ่งเสียนเหรอ? เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นได้ในพริบตาเดียวได้ยังไง?

ซุนอิ่งซูเดาอะไรบางอย่างได้ หมาป่าโลภจะต้องแสดงเอาหน้สต่อหน้านาคาวะ ฮิเดโกะ แต่นาคาวะ ฮิเดโกะกลับได้เปิดเผยคำหลอกลวงของเขาต่อหน้าฉีเติ่งเสียนโดยตรง

“ในเมื่อพวกคุณทุกคนทำงานให้กับคุณหมาป่าโลภ เช่นนั้นฉันก็จะไม่ทำให้พวกคุณลำบากใจ” นาคาวะ ฮิเดโกะพูดกับไตเท้อและซุนอิ่งซู

โลภหมาป่ารู้สึกว่าปากของเขาแห้งฝืด พูดด้วยสีหน้านิ่ง: "ฮิเดโกะได้โปรดหยุดพูดอะไรสักสองสามคำเถอะ!"

นาคาวะ ฮิเดโกะยังรู้สึกว่าตัวเองก้าวร้าวเกินไปเล็กน้อย ซึ่งจะทิ้งความรู้สึกแย่ๆ ไว้อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ เธอจึงตอบตกลงและหยุดพูด

“ถ้าเช่นนั้น คุณกลับไปก่อน ฉันมีเรื่องจะคุยกับทุกคน พอกลับไปแล้ว ฉันจะเป็นคนติดต่อกับคุณเอง” หมาป่าโลภโบกมือแล้วพูด

เขาต้องให้ผู้หญิงคนนี้จากไปโดยเร็ว ไม่เช่นนั้น ฉีเติ่งเสียนจะโกรธมากจนเก้าชีวิตของเขาไม่พอ!

จริงๆ แล้ว นาคาวะ ฮิเดโกะเป็นผู้หญิงที่รู้ประมาณตน ยังไงซะ เธอเป็นหญิงจากเจียเผิง เกิดมาพร้อมกับความเชื่อฟังเล็กน้อย หลังจากฟังหมาป่าโลภแล้ว เธอก็พยักหน้าอย่างเชื่อฟังและจากไป

หลังจากที่เธอจากไปแล้ว หมาป่าโลภก็คุกเข่าลงต่อหน้าฉีเติ่งเสียน แล้วพูดว่า “รองหัวหน้าใหญ่ ผมไม่มีทางเลือก ต้องอวดสักหน่อย ไม่งั้นคงทำภารกิจให้สำเร็จไม่ได้!”