บทที่ 172 สงสัย

ก็เป็นเวลานี้ มีผู้ชายคนหนึ่งวิ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว

“ตามคำสั่งของประธานลึกลับ มอบรถรถปอร์เช่เก้าหนึ่งหนึ่งให้คุณชายเฉียว กับคุณหญิงพั่งหนึ่งคัน ขอแสดงความยินดีกับวันครบรอบแต่งงานยี่สิบปีของพวกท่านสองคน”

หลังจากที่ผู้ชายคนนี้มา ก็นำกล่องของขวัญส่งให้ไป และพูดอย่างเคารพ

คำพูดของเขา ดึงดูดทุกคนจนนิ่งอึ้งไป แม้แต่หวังหู่ก็อดไม่ได้ที่จะหรี่สายตามอง

ฉีเติ่งเสียนแปลกใจมาก ประธานลึกลับคนนี้ไม่มีอยู่จริง หรือพูดตรงไปมาตรงมาก็คือเขา

ดูเหมือนว่า นี้เป็นเรื่องที่เซี่ยงตงฉิงจัดเตรียมไว้ ตั้งใจจะทำให้ประธานลึกลับคนนี้มีตัวตนสมจริง เพราะเคยใช้รับมือกับสวีเอ้าเสวี่ยและหวังหู่มาแล้ว

จนกระทั่ง แบบนี้ สามารถทำให้อวี้เสี่ยวหลงตกใจกลัวได้

ถึงยังไง อวี้เสี่ยวหลงกับสวีเอ้าเสวี่ยก็คิดว่าประธานลึกลับคนนี้จินตนาการว่าเป็นฉู่อู๋เต้า

“ประธานลึกลับ?ให้รถกับพ่อแม่ เพื่อเป็นการแสดงความยินดี?”เฉียวชิวเมิ่งก็สีหน้ามึนงง รู้สึกว่านี่ไม่ใช่ความจริง

ประธานลึกลับคนนี้ไม่เคยมีคนพบเห็น ไม่มีใครรู้ชื่อจริงของเขา ไม่มีใครรู้เบื้องหลังของเขา แต่เขากลับรู้ทุกอย่าง แม้แต่เรื่องเล็กแค่นี้ก็รู้!

หยางกวนกวนแปลกใจมาก ทุกคนประเมินค่าประธานลึกลับของเทียนไล่แคปปิตอลไว้สูงมาก แต่ทุกคนกลับไม่เคยเห็นเขา แต่ทุกคนยังคงเทิดทูนอย่างทั่วถึง

ครั้งนี้ นึกไม่ถึงว่าประธานลึกลับจะยืมโอกาสนี้ ให้คนนำรถรถปอร์เช่มอบให้เฉียวกั๋วเทา กับพั่งซิ่วอวิ๋นเพื่อแสดงความยินดีให้กับทั้งสองคน

พั่งซิ่วอวิ๋นรับกล่องของขวัญด้วยความดีใจอย่างเป็นบ้าเป็นหลัง ข้างในมีกุญแจรถกับใบรับรองที่เกี่ยวกับรถ

“ขอบคุณ ขอบคุณประธานลึกลับ กรุณาฝากบอกเขา ถ้าว่างต้องมากินข้าวที่บ้านพวกเรา!”พั่งซิ่วอวิ๋นยิ้มจนแก้วปริ

เฉียวกั๋วเทาก็ชะงักไปเล็กน้อย หรือที่ได้ยินจากคนอื่นเป็นเรื่องจริง?

ประธานลึกลับคนนี้ชอบเฉียวชิวเมิ่งจริงๆ?

ไม่อย่างนั้น วันครบรอบแต่งงานของเขากับพั่งซิ่วอวิ๋น เขาจะรู้ได้ยังไง?

“ประธานลึกลับอะไร อย่ามาสอดแทรกมุกตลกที่นี่!”จงจิงกั๋วโบกมือขึ้นด้วยความโกรธ พูดเสียงเย็นชา

“ที่นี่คือโรงแรมเทียนตี้!”

“เป็นมังกรก็บินไม่ได้ เป็นเสือก็ต้องหมอบลง!”

“วันนี้ ถ้าหากพวกนายเข้าไปในสวนดอกไม้กลางอากาศไม่ได้ ฉันก็จะให้พวกนายปืนออกไปจากโรงแรม!”

เพิ่งจะพูดจบ ก็ดึงทุกคนกลับมาสู่โลกความจริงตอนนี้ ทุกคนมองไปทางฉีเติ่งเสียน

ฉีเติ่งเสียนเดินตรงไปถึงที่ประตูของสวนดอกไม้กลางอากาศ บอดี้การ์ดทั้งสองคนก็ยื่นมือออกมาขวางทาง และพูด“กรุณานำบัตรวีไอพีของลูกค้าสูงศักดิ์ออกมา”

จงจิงกั๋วหันหน้ากลับไปกลั้นหัวเราะ “ฉันเป็นผู้จัดการอยากจะเข้าไปในสวนดอกไม้กลางอากาศก็ต้องรายงานถึงจะได้รับอนุญาต เขาสามารถเข้าไปได้?น่าขำจริงๆ！”

หวังหู่ค่อยๆพยักหน้า มีคนที่มีภูมิหลังแข็งแกร่งมากมายอยากจะเข้าไปในสวนดอกไม้กลางอากาศก็ไม่ได้ จำเป็นต้องมีบัตรวีไอพี หรือหาคนที่มีน้ำใจ เขาก็ไม่เชื่อว่าฉีเติ่งเสียนจะมีคุณสมบัติเข้าไปได้

ถ้าหากจะบุกเข้าไป?ถ้าอย่างนั้นก็ต้องกินลูกปืนแล้ว!

สวนดอกไม้กลางอากาศปกป้องโดยบอดี้การ์ดจากบริษัทรักษาความปลอดภัยที่ติดอาวุธด้วยกระสุนจริง ถ้าหากบุกเข้าไป ในมือของบอดี้การ์ดไม่ใช่ไม้กระบอง

“นายดูว่านี่เป็นบัตรลูกค้าวีไอพีไหม?”ฉีเติ่งเสียนควักบัตรหนึ่งใบออกมาจากกระเป๋ากางเกง ส่งไปให้บอดี้การ์ด

หลังจากที่บอดี้การ์ดตรวจสอบแล้ว ก็สีหน้าเปลี่ยนทันที

“นำบัตรปลอมมาหลอกว่าเป็นบัตรวีไอพีลูกค้าสูงศักดิ์ของโรงแรมเทียนตี้ของพวกเรา?ฉันว่านายอยากตายเต็มทนแล้ว!”จงจิงกั๋วพูดด่า

“ใช่ เห็นท่าทางตอแหลเขา จะสามารถมีบัตรวีไอพีเหรอ?”

“ผู้คุมเรือนจำตัวเล็กๆเพิ่งออกมาจากเรือนจำ ถ้าเขาสามารถเข้าไปในสวนดอกไม้กลางอากาศได้ ฉันก็สามารถเข้าไปในห้องโถงเมืองหลวงได้！”

“คนนี้ไม่รู้สึกละอายต่อบาปจริงๆ เวลานี้แล้วก็ยังตอแหลแบบนี้”