ตอนที่ 173
บทที่ 173 ขุดใต้กำแพงของตัวเอง
October 21, 2026
ที่สวนดอกไม้กลางอากาศ เป็นแท่นกระจกขนาดใหญ่ที่ยื่นออกไป แท่นทั้งสองข้างมีดอกไม้สดแต่ละแบบนั้นปลูกไว้
แต่เมื่อดูจากมุมมองการตกแต่ง ลักษณะเฉพาะที่แข็งแกร่งของโรงแรมเทียนตี้โดดเด่นเป็นอย่างมาก แต่ก็ไม่ใช่ไม่มีเหตุผล
“สวนดอกไม้กลางอากาศ เป็นสวนดอกไม้กลางอากาศจริงๆ ไม่คิดเลยว่าชาตินี้ฉันนั้นจะมีสิทธิ์มากินข้าวที่นี่....”พั่งซิ่วอวิ๋นดีใจจนเกือบเป็นลมไป
“ชิวเมิ่ง กลับไปเธอต้องขอบคุณประธานลึกลับคนนั้นดีๆนะ!”
“ฉันรู้สึกว่า ต้องคิกทบทวนเรื่องหย่ากับฉีเติ่งเสียนแล้วจริงๆ จากนั้นก็เริ่มไปตามจีบประธานลึกลับมันก็ไม่ใช่ว่าไม่ได้!”
“เพราะในเมื่อเขาก็ไม่ได้มีความหมายอะไรกับเธอ”
พั่งซิ่วอวิ๋นและเฉียวกั๋วเทาไม่ได้มีการติดต่อและไปมาหาสู่กับประธานลึกลับเลย ประธานลึกลับถึงได้ส่งจัดของขวัญใยวันนี้ให้พวกเขา เป้าหมายไม่ใช่พวกเขาแน่นอนแต่ว่าเป็นเฉียวชิวเมิ่ง!
เฉียวกั๋วเทาพูดอย่างนิ่งๆ: “อย่าพูดแล้ว นั่งลงให้หมดเตรียมตัวกินข้าว!”
“เรื่องของวันนี้ไม่ว่ายังไงก็ต้องขอบคุณฉีเติ่งเสียน”
“ไม่อย่างนั้น จะจัดการได้ง่ายขนาดนี้?”
พั่งซิ่วอวิ๋นยังไม่หายเคือง รู้สึกว่าฉีเติ่งเสียนนั้นก็แค่เอาพึ่งโชคของประธานลึกลับ มีความสามารถจริงๆที่ไหนกัน?
หลี่อวิ๋นหว่านพูดกับฉีเติ่งเสียนตอนที่รอบๆไม่มีคนสังเกต: “คุณใช้นามของประธานลึกลับให้รถกับลุงเฉียวพวกเขา?”
ฉีเติ่งเสียนส่ายหัวแล้วพูด: “เป็นไปได้ไงที่ฉันจะให้?น่าจะเป็นเซี่ยงตงฉิงเป็นคนจัดการให้ ไว้ค่อยไปถามเขา”
หลี่อวิ๋นหว่านหัวเราะแล้วพูดขึ้น: “ก่อนหน้านี้มีจังเซ่าเจี๋ยนั้นมาแย่งหน้า ตอนนี้ก็มีประธานลึกลับมาอีก....อีกทั้ง ถ้าพุดถึงเรื่องประธานลึกลับก็ยังเป็นตัวคุณเอง คุณว่าตลกไหม?”
ฉีเติ่งเสียนทนไม่ไหวที่จะส่งสายตาดุๆให้เขา สุนัขจิ้งจอก เป็นหม้อที่ไม่ควรเปิดและยกเลยนะ!
จงจิงกั๋วเดินเข้ามาอย่างสั่นๆกลัวๆ ใบหน้านั้นบวมไปหมด ไม่มีอวดเก่งเหมือนเมื่อกี้แล้ว เสิร์ฟและเทชาให้กับทุกคนอย่างเงียบๆ
พั่งซิ่วอวิ๋นเห็นภาพนี้ รู้สึกโล่งอกสบายใจมาก เมื่อกี้ไอ้หนุ่มคนนี้โอ้อวดมากไม่ใช่หรอ?
ทำท่าทางอวดเก่งเหมือนอยากจะทำให้พวกเขาทั้งหมดนั้นตายไป!
ตอนนี้ ไม่ต่างจากหมาเลย!
“ถ้าหากชิวเมิ่งแต่งงานกับประธานลึกลับคนนั้นละก็ หลังจากนี้พวกเราก็จะได้ใช้ชีวิตแบบนี้ทุกวัน!”ในใจของพั่งซิ่วอวิ๋นแอบคิดขึ้นมา แม้จะโหยหามันเพียงเล็กน้อยก็ตาม
ฉีเติ่งเสียนเกือบจะกินอิ่มแล้ว จากนั้นให้ทุกคนค่อยๆกิน เดินไปข้างๆแล้วโทรหาเซี่ยงตงฉิง
“ประธานเซี่ยง เรื่องวันนี้คุณเป็นคนจัดการ?”ฉีเติ่งเสียนถามอย่างไม่พอใจเล็กน้อย
“ทำไมละ?ในขณะที่ฉันกำลังแสดงเป็นประธานลึกลับช่วยคุณไปครั้งหนึ่ง คุณยังไม่พอใจ?”เซี่ยงตงฉิงถามกลับ
ฉีเติ่งเสียนพูดอย่างนิ่งๆ: “นี่คุณกำลังมาช่วยฉัน?ถ้าเงินเยอะมากก็สามารถให้ฉัน”
หาเซี่ยงตงฉิงพูดอย่างนิ่งๆ: “กลัวอะไร?เพราะความจริงคุณก็คือประธานลึกลับ ไม่ช้าพวกเขาก็ต้องรู้”
“ใช่แล้ว ฉันได้รับข่าวมาว่าพรุ่งนี้ปลัดจะมาเทียนไล่แคปปิตอลเยี่ยมการทำงาน”
“ฉันสั่งคนข้างล่างให้ไปจัดการแล้ว คุณก็เตรียมตัวเอาไว้”
“เทียนไล่แคปปิตอลอยากจะหาเงิน ยังคงพึ่งพานโยบายของปลัดจังหวัดเป็นอย่างมาก”
“อย่าไปหลุดปากบอกใคร ครั้งนี้ที่ปลัดมาเยี่ยม คือโปรแกรมที่เขานั้นเพิ่มมาเองไม่ได้เปิดเผยกับที่ไหน”
ฉีเติ่งเสียนนั้นวางสายอย่างรำคาญ แม้ว่าจะพูดแบบนี้แต่ทุกคนสุดท้ายก็ชอบประธานลึกลับที่แข็งแกร่ง ไม่เกี่ยวอะไรกับผู้คุมอย่างคุณ
นี่ไม่นับอะไรเลย ตัวเองขุดหลุดให้ตัวเอง?
ในวันหนึ่งความจริงต้องปรากฏ อาจทำให้หลายคนนั้นหน้าเสียแต่นั้นไม่ใช่สิ่งที่เขาต้องการ
บนโต๊ะกินข้าว พั่งซิ่วอวิ๋นจับตัวของหยางกวงกวงแล้วเริ่มถามเรื่องของประธานลึกลับขึ้นมา เพราะว่าตอนนี้หยางกวงกวงเป็นเลขาของประธานเทียนไล่แคปปิตอลแล้ว