บทที่ 1762 เป็นหนึ่งไม่เป็นสองรองใคร

มันเป็นเพียงการกระทืบพื้นธรรมดาๆ เท่านั้น แต่สังเวียนที่เทด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก และปูด้วยหินแกรนิต ก็ไม่สามารถต้านได้อีกต่อไป พื้นผิวของสังเวียนระเบิดแตก เผยให้เห็นซีเมนต์และแท่งเหล็กด้านใน

หินที่แตกกระจายปลิวไปทุกที่ กระจายไปราวกับเหมือนเม็ดฝน

โชคดีที่สังเวียนอยู่ห่างจากผู้ชมมากพอ มิฉะนั้น หินที่กระเด็นออกไปด้วยแรงดังกล่าวก็เพียงพอที่จะฆ่าและทำร้ายผู้ชมได้จำนวนมาก!

หลังจากนั้นไม่นานเสียงคำรามของคลาร์กก็ดังก้องไปทั่วทั้งสนาม แม้แต่ผู้ชมที่อยู่ห่างไกลจากเวทีก็รู้สึกเหมือนฟ้าร้องดังลั่น

โชคดีที่ผู้คนในแถวหน้าของหอประชุมล้วนเป็นผู้มีฝีมือสูง แก้วหูแต่ละข้างของพวกเขาผ่านการฝึกฝนจนแข็งแกร่งขึ้น แต่ถึงอย่างนั้น ใบหน้าของพวกเขาก็อดไม่ได้ที่จะซีดลงเล็กน้อย

มีเพียงจ้าวหงซิ่วและจิ่วเฮิง ที่เป็นผู้มีฝีมือสูงซึ่งไม่ได้รับผลกระทบใดๆ สีหน้าเป็นปกติ อวี้เสี่ยวหลง จ้านเฟย และคนอื่นๆ ถูเสียงคำรามอันยาวนี้ กระตุ้นจนพลังงานและเลือดในร่างกายพุ่งสูงขึ้น จนแทบจะควบคุมไม่ได้

ดวงตาของฉีเติ่งเสียนจับจ้องไปที่คลาร์กอย่างมั่นคง ความเคลื่อนไหวที่เปลี่ยนแปลงใดๆ ก็ตามของคู่ต่อสู้ ทิศทางความแรงใดๆ หรือการหายใจใดๆ ก็ไม่สามารถรอดพ้นสายตาไปได้

ระยะทางยี่สิบเมตรนั้น สำหรับคลาร์ก ไม่ควรค่าแก่การกล่าวถึง ทุกคนรู้สึกว่าในพริบตาเดียว เขาก็ไปถึงตรงหน้าฉีเติ่งเสียนแล้ว

เขาไม่ได้ใช้ทักษะการต่อสู้ที่ฉูดฉาดใดๆ แต่เพียงแค่ใช้ฝ่ามือผลัก กระแทกไปที่ตรงหน้าของฉีเติ่งเสียน!

การผลักที่ธรรมดาๆ แบบนี้ แต่เมื่อมันออกจากคลาร์กที่ตัวสูงใหญ่กำยำ มันช่างเป็นพลังที่ล้นหลาม!

ฉีเติ่งเสียนลงมือก็ใช้ “ฝ่ามือยกตัว” ออกมาต้านรับ ฝ่ามือของเขาลากขึ้นจากกึ่งกลางลำตัว และทันใดนั้นเขาก็เอื้อมมือขึ้นไปเพื่อสกัดกั้นการตบหน้าของคลาร์ก

ทันใดนั้นเท้าขวาก็ลอยขึ้น และกวาดเตะระยะต่ำไปที่น่องของคลาร์ก เมื่อยกขาขึ้นได้ครึ่งทาง เขาก็ใช้สะโพก บิดอย่างแรง กลายเป็นเตะเข้าตำแหน่งส่วนกลาง

เมื่อเผชิญหน้ากับทักษะการเตะที่เรียบง่ายธรรมดาของฉีเติ่งเสียน คลาร์กก็ใช้ "ท่าไก่ทองขาเดียว" ทันที ยกขาซ้ายขึ้น ดึงมือซ้ายแนบตัวแล้วคาดลงเพื่อเพิ่มความแรงของวงสวิงซ้าย

การกวาดเตะนี้ ก็ถูกคลาร์กสกัดไว้ไม่พลาดแม้แต่จังหวะเดียว

หลังจากที่คลาร์กสกัดการกวาดเตะ น่องของเขาก็อ่อนตัวลง และเข่าของเขาดูเหมือนจะเสริมด้วยสปริง และเตะตรงไปที่หน้าท้องของฉีเติ่งเสียน

ฉีเติ่งเสียนไม่แสดงสีหน้าใดๆ เขายกมือขวาขึ้นกำหมัดเปล่า แล้วปล่อย "ท่ารุกชกหว่างขา" ชกใส่ที่น่องของคลาร์ก!

หากหมัดนี้ชกได้สำเร็จ น่องของคลาร์กจะระเบิดทันที!

แต่สุดท้ายแล้ว คลาร์กคือผู้พละกำลังที่สุดในประเทศมี่ เป็นคนที่ฝึกกังฟูของเมืองหัวกั๋วจนถึงจุดสูงสุด จู่ๆ จุดศูนย์ถ่วงของร่างกายก็โน้มตัวไปข้างหน้า ขาที่เตะออกไปได้เหยียบก้าวลงมาบนพื้นแข็งทันที แล้วรีบพุ่งเข้าไปในช่องหน้าอกของฉีเติ่งเสียนอย่างรวดเร็ว มือหนึ่งคว้าจับ และอีกมือตัดหัวใจ!

แต่ฉีเติ่งเสียนเหมือนคาดการณ์ไว้อยู่แล้ว คลายกำปั้นออกกลายเป็นล็อกข้อต่อ ใช้ “เฒ่าวานรหักกิ่ง” จับข้อมือซ้ายขวาทั้งสองข้างของคลาร์กหมุนออกไปด้านข้าง เปิดช่องหน้าอกของอีกฝ่ายได้สำเร็จ พลิกไหล่แล้วชนเข้าไป!

ทันทีที่ไหล่ของฉีเติ่งเสียนพุ่งเข้าหาช่องหน้าอกของคลาร์ก เขาหกช่องหน้าอกค่อมหลัง ร่างของเขาก็เว้ากลับไปด้านหลังเป็นส่วนโค้งที่เกินจริง ราวกับคันธนูที่เหยียดออก

คราวนี้ สามารถหลบการจู่โจมด้วยไหล่ของฉีเติ่งเสียน และบังคับให้คู่ต่อสู้ใช้กำลังของเขา!

เมื่อเขาพลิกข้อมือ กระดูกของเขาก็เสียดสีกัน และกล้ามเนื้อของเขาก็กระตุก มีเสียงเหมือนเกียร์กำลังหมุน กำลังนิ้วอันน่าสะพรึงกลัวของฉีเติ่งเสียนกลับไม่สามารถจับข้อมือของคู่ต่อสู้ได้ ทันทีที่มันระเบิดพลังนั้นออกมา ก็สะบัดนิ้วของเขาออกไปโดยตรง

คลาร์กดึงมือกลับ ลดจุดศูนย์ถ่วงลง แล้วพุ่งไปที่กรามของฉีเติ่งเสียนด้วย "บุปผาบานใต้ใบ"

“ฮึ่ม!”