บทที่ 1807 ผู้นำศาสนาอาบา

เฮลิคอปเตอร์ร่อนลงบนลานจอดภายในคฤหาสน์อย่างสง่างาม เป่ยบูฉีก้าวลงจากเครื่องด้วยท่าทางผ่อนคลายและเต็มไปด้วยความมั่นใจ

ที่ข้างลานจอด มีชายชาวหนานหยางยืนรออยู่ด้วยท่าทีสุภาพเรียบร้อย

"คุณเป่ย คุณหญิงสวี รอคุณอยู่ด้านในแล้วครับ"

เป่ยบูฉีพยักหน้าเล็กน้อยก่อนจะสั่งลูกน้องว่า "พวกนายรออยู่ข้างนอก ฉันจะเข้าไปพบคุณสวีเอง ไม่ต้องกังวล เธอเป็นพวกเดียวกับเรา"

หลังจากพูดจบ เขาติดกระดุมเสื้อสูทแล้วเดินตามผู้ติดตามของสวีเอ้าเสวี่ยเข้าไปในคฤหาสน์หลังใหญ่

ในห้องรับรอง สวีเอ้าเสวี่ยกำลังนั่งอยู่บนโซฟาหรูหรา พร้อมแก้วไวน์แดงในมือ และกล่องซิการ์ที่จัดวางอย่างเรียบร้อยบนโต๊ะ

เธอสวมเดรสยาวสีขาว ให้ความรู้สึกสง่างามและบริสุทธิ์ ราวกับเจ้าหญิงที่ไม่อาจแตะต้องได้

"คุณเป่ย ยินดีต้อนรับเป็นอย่างยิ่ง ถือเป็นเกียรติที่คุณมาเยือน" เมื่อเป่ยบูฉีเดินเข้ามา สวีเอ้าเสวี่ยลุกขึ้นต้อนรับด้วยรอยยิ้ม

ถึงแม้สวีเอ้าเสวี่ยจะอยู่ในหนานหยางมานานแล้ว แต่เป่ยบูฉีเพิ่งได้เจอเธอเป็นครั้งแรก พอเห็นตัวจริงและรูปร่างของเธอ เขาก็อดประหลาดใจในใจไม่ได้

ความงามของสวีเอ้าเสวี่ยไม่ได้ด้อยไปกว่าของเฉินหยูแม้แต่น้อย แถมยังมีกลิ่นอายของความสูงส่งและน่าเกรงขามที่ไม่อาจล่วงเกิน

เป่ยบูฉีหัวเราะเบาๆและส่ายหน้าเล็กน้อย "คุณสวีอย่าพูดเล่นเลย ที่นี่หรูหราเกินกว่าจะใช้คำว่าธรรมดา!"

สวีเอ้าเสวี่ยหัวเราะก่อนจะผายมือเชื้อเชิญ "เชิญนั่งค่ะ"

เป่ยบูฉีนั่งลงบนโซฟาหุ้มหนังจระเข้ พื้นผิวของมันให้สัมผัสที่เย็นสบายจนเขารู้สึกผ่อนคลาย แต่ในใจก็อดคิดไม่ได้ว่าราคาของมันต้องสูงลิ่วแน่นอน

หลังจากนั้น บริกรได้นำไวน์แดงมาเสิร์ฟ พร้อมอุปกรณ์ตัดซิการ์อย่างครบครัน

เป่ยบูฉีกล่าวขอบคุณ ก่อนยกแก้วไวน์ขึ้นแล้วถามสวีเอ้าเสวี่ยว่า"คุณสวีบอกว่ามีผู้มีฝีมือสูงส่ง และยังเป็นศัตรูกับฉีเติ่งเสียนใช่ไหมครับ?"

สวีเอ้าเสวี่ยยิ้มบางๆก่อนตอบว่า "ใช่ค่ะ ผู้ที่ฉันเชิญมาครั้งนี้เรียกได้ว่าเป็นยอดฝีมือที่หาตัวจับยาก เขาอาจเทียบได้กับท่านนายพลคลาร์ก ผู้ที่เคยทำให้ทั้งหนานหยางต้องสั่นสะเทือน!"

เมื่อเป่ยบูฉีได้ยินคำพูดนี้ เขาถึงกับอึ้งเล็กน้อย เขารู้ดีว่าสวีเอ้าเสวี่ยไม่ใช่คนที่ชอบพูดเกินจริง หากเธอกล้าพูดออกมาเช่นนี้ ย่อมต้องมีความมั่นใจอย่างมาก

สวีเอ้าเสวี่ยกล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งว่า "ฉีเติ่งเสียนได้สร้างมหาวิหารอวตารในหนานหยางเพื่อขยายอิทธิพลของศาสนาศักดิ์สิทธิ์ เรื่องนี้ทำให้คนที่ต่อต้านศาสนาศักดิ์สิทธิ์จำนวนมากจับตามอง ซึ่งฉันเชื่อว่าคุณเองก็ต้องทราบดี"

เป่ยบูฉีพยักหน้าและตอบด้วยน้ำเสียงจริงจัง "ถูกต้อง มหาวิหารอวตารมีอิทธิพลอย่างมาก ผมเองก็อยากจะทำลายมัน แต่ยังไม่มีโอกาสที่เหมาะสม"

การสร้างมหาวิหารอวตารถือเป็นการเสริมฐานอำนาจของฉีเติ่งเสียนในศาสนาศักดิ์สิทธิ์ และยังส่งผลต่อความเชื่อในหนานหยาง ปัจจุบันมีผู้คนจำนวนมากที่เริ่มหันมาเลื่อมใสศาสนาศักดิ์สิทธิ์มากขึ้นเรื่อยๆ

สำหรับเป่ยบูฉี ผู้ซึ่งเป็นศัตรูกับฉีเติ่งเสียน และเกลียดชังศาสนาศักดิ์สิทธิ์อย่างลึกซึ้ง การขยายอิทธิพลของมหาวิหารนี้ไม่ใช่ข่าวดีสำหรับเขาเลย

เป่ยบูฉีถามด้วยความสงสัยว่า "แล้วคนที่คุณเชิญมาเป็นใครหรือ?"

สวีเอ้าเสวี่ยตอบกลับด้วยคำถามที่ชวนให้ตกตะลึง "คุณเคยได้ยินชื่อศาสนาอาบาไหม?"

เมื่อเป่ยบูฉีได้ยินคำนี้ เขาถึงกับชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะหัวเราะเบาๆ "ชื่อศาสนาอาบาน่ะหรือ? ผมจะไม่เคยได้ยินได้ยังไงกัน?"

เป่ยบูฉีเคยถูกกดขี่โดยศาสนจักรอย่างหนัก ทำให้เขาเกลียดชังศาสนาศักดิ์สิทธิ์จนเข้ากระดูกดำ ดังนั้น เมื่อข่าวการที่ศาสนาอาบาบุกโจมตีศาสนจักรและขโมยน้ำมนต์ศักดิ์สิทธิ์แพร่ออกมา เขาถึงกับดีใจจนแทบฉลอง

เขายังเคยคิดว่า หากเป็นไปได้ เขายินดีที่จะสนับสนุนเงินทุนให้ศาสนาอาบา เพื่อเสริมกำลังพวกเขาในการสร้างความปั่นป่วนให้ศาสนจักรมากขึ้น