บทที่ 1823 เฉินหยูบุตรสาวผู้ทรยศ

ในห้องประชุมของตระกูลเฉิน เมื่อคุณย่าใหญ่เฉินก้าวเข้ามา บรรยากาศที่วุ่นวายก็กลับกลายเป็นเงียบสงัดทันที

คุณย่าใหญ่เฉินเป็นผู้ปกครองตระกูลเฉินมาอย่างยาวนาน ความเข้มงวดและบารมีของเธอทำให้ไม่มีใครกล้าขัดคำสั่ง อย่างไรก็ตาม เฉินหยูกลับเป็นข้อยกเว้นเพียงหนึ่งเดียว

"เฉินหยู นั่นใคร? เขามีสิทธิ์อะไรถึงได้มาร่วมประชุมของตระกูลเฉิน? ดูเหมือนเธอจะยิ่งไร้ระเบียบมากขึ้นทุกที รีบไล่เขาออกไปเดี๋ยวนี้!" คุณย่าใหญ่เฉินหันสายตาเย็นชามองฉีเติ่งเสียน พร้อมกล่าวด้วยน้ำเสียงที่แฝงความกดดัน

เฉินหยูยักไหล่เล็กน้อยก่อนตอบอย่างใจเย็น "เขาเป็นแฟนของหนู แล้วทำไมเขาจะไม่มีสิทธิ์ล่ะ?" น้ำเสียงของเธอแฝงความท้าทาย ขณะเล่นเล็บของตัวเองราวกับไม่สนใจสิ่งรอบตัว

ดวงตาของคุณย่าใหญ่เฉินหรี่ลงเล็กน้อยก่อนพูดกับฉีเติ่งเสียนด้วยน้ำเสียงเย็นชา "หนุ่มน้อย ฉันไม่สนว่านายมีที่มาอย่างไร แต่เรื่องของตระกูลเฉินนายไม่มีสิทธิ์ยุ่ง รีบออกไปเสีย ยังพอมีเวลา!"

คำพูดของคุณย่าใหญ่เฉินเต็มไปด้วยบารมีที่สะสมจากการปกครองมายาวนานจนแม้แต่ผู้นำระดับสูงของประเทศยังต้องเกรงใจ

แต่ฉีเติ่งเสียนไม่ได้เป็นคนที่กลัวคำขู่เช่นนี้ ในสายตาของเขา ต่อให้เป็นจักรพรรดิหรือแม่ทัพใหญ่ก็เป็นเพียงมนุษย์ธรรมดาที่สามารถถูกกำหมัดอัดจนแพ้ได้

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ฉีเติ่งเสียนยิ้มอย่างขบขันพลางพูด

"เอ๊ะ คุณย่าพูดอะไรหรือครับ? ขอโทษที ผมฟังไม่ค่อยชัด ช่วยพูดอีกทีได้ไหมครับ?"

คุณย่าคนนี้โหดมากและมีอำนาจเกียรติยศสูง ไม่ยอมให้ใครมาหยามได้ แต่ก็ทำให้เขากลัวไม่ได้

งคุณย่าใหญ่เฉินพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา: "นายมาทำบ้าอะไรหรือเปล่า!"

ฉีเติ่งเสียนยิ้มแล้วพูดว่า: "ว้าว คุณย่าโหดจริงๆ นะครับ ทำให้ผมตกใจเลย ขอให้ใจดีขึ้นหน่อยได้ไหมครับ? เฉินหยูเขาก็ใจดีนะครับ แล้วคุณก็เป็นคุณยายของเธอ คงจะเป็นคนใจดีด้วยใช่ไหมครับ?"

คำพูดเล่นลิ้นของฉีเติ่งเสียนทำให้คนในตระกูลเฉินต่างหันมามองกันด้วยความอึ้ง

บางคนถึงกับหันไปกระซิบกระซาบว่าเขาช่างกล้าหาญจริงๆ ที่พูดเช่นนี้กับคุณย่าใหญ่เฉิน

เฉินเย่หนึ่งในคนสำคัญของตระกูล เผยรอยยิ้มพร้อมคิดในใจว่าชายหนุ่มคนนี้คงไม่กลัวตาย ถึงได้กล้าพูดเล่นกับคุณย่าใหญ่เฉินแบบนี้ ดูแล้วเขาน่าจะเหมาะกับเฉินหยูเพราะทั้งคู่ดื้อรั้นพอกัน

คุณย่าใหญ่เฉินถอนหายใจอย่างเย็นชา "ดีมาก ในเมื่อนายมาแล้ว ก็นั่งลงดีๆ เถอะ แต่ฉันจะเตือนว่าอย่าเสียใจในภายหลังล่ะ!"

เฉินหยูยิ้มบางๆพร้อมแกล้งพูด "คุณย่าคะ อย่าทำเขากลัวสิ เขาใจเสาะนะ"

คุณย่าใหญ่เฉินไม่ได้ต่อความยาว เธอนั่งลงบนเก้าอี้ตำแหน่งผู้นำ วางไม้เท้าหัวมังกรไว้ข้างตัว ก่อนจะสั่งให้เริ่มการประชุม

ไม่นานนัก เลขาของตระกูลเฉินเริ่มรายงานสถานการณ์ทางการเงินด้วยการฉายข้อมูลผ่านโปรเจ็กเตอร์

รายงานตัวเลขมหาศาลเกี่ยวกับทรัพย์สินของตระกูลเฉินทำให้ฉีเติ่งเสียนถึงกับตาโต ตระกูลมหาเศรษฐีจริงๆเหรอเนี่ย?!เขาพึมพำกับตัวเองด้วยความตะลึง

ตระกูลเฉินเป็นตระกูลใหญ่ที่ครอบงำทรัพยากรจำนวนมากในภาคใต้ของหนานหยาง หากสามารถครอบงำทรัพยากรในเมืองหนึ่งได้ก็ร่ำรวยมากแล้ว ยิ่งเป็นประเทศทั้งประเทศแบบนี้ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเลย

"เงินสามร้อยล้านดอลลาร์ของคุณเฉินหยูได้รับการชำระคืนแล้วครับ" บุคคลนี้เปิดเอกสารเกี่ยวกับสถานการณ์การเงินของตระกูลเฉินแล้วรายงาน

เฉินเย่กล่าวเสริมว่า: "เงินได้รับการคืนแล้ว แต่ปัญหาก็ใหญ่ขึ้นแล้ว! นายทหารเรือจากมี่ พันตรีจอห์นถูกคนของเธอทำร้ายจนเขาโกรธมาก!"

เมื่อทุกคนได้ยินเช่นนั้น พวกเขาก็เริ่มกังวลทันที เพราะคนมี่นั้นไม่สามารถไปทำให้โกรธได้ พวกเขามีกองกำลังเรือที่ลอยอยู่ในทะเลนอกฝั่ง และมีอำนาจในการข่มขู่ที่ร้ายแรง!

ถ้าคนมี่จริงจังที่จะใช้กำลังทหารเข้ามายุ่งเกี่ยวกับสถานการณ์ในหนานหยาง ตระกูลเฉินก็จะตกอยู่ในสถานการณ์ที่ยากลำบากมาก

ดังนั้น ตระกูลเฉินจึงต้องระมัดระวังอย่างมากในการจัดการกับคนมี่ เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้พวกเขาหาเหตุการณ์มาใช้เป็นข้ออ้างในการใช้กำลัง