บทที่ 1842 เย่อหยิ่งสง่างามเสมอ

สวีเอ้าเสวี่ยเป็นคนที่รู้จักกาลเทศะเสมอ เธออ่อนแอกว่าหวงอิงมาก แต่ตอนนี้กลับกล้าถอดรองเท้าแล้วฟาดอีกฝ่ายได้อย่างไม่ลังเล

ความมั่นใจนี้ ฉีเติ่งเสียนเป็นคนให้เธอ

"ยืนนิ่ง ๆ แล้วอย่าขยับ" สวีเอ้าเสวี่ยก้าวมายืนตรงหน้าหวงอิง ใบหน้าเย็นชา มุมปากยกขึ้นเล็กน้อยก่อนพูดด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น

คาปูซานไอเบา ๆ ก่อนกล่าวขึ้นอย่างไม่พอใจ "อย่าทำเกินไปนัก คุณหนูหวงเป็นแขกวีไอพีของผม พวกคุณไม่ควรปฏิบัติกับเธอแบบนี้!"

แต่สวีเอ้าเสวี่ยหันไปมองเขา ก่อนตอบกลับอย่างเย็นชา "แล้วถ้าฉันจะทำล่ะ?"

คาปูซานกล่าวเสียงเข้มขึ้น "ถ้าเป็นเช่นนั้น ผมก็ไม่มีทางเลือก นอกจากจับเธอในข้อหาทำร้ายร่างกายโดยเจตนา และดำเนินคดีตามกฎหมาย ถ้ามีใครกล้าใช้กำลังขัดขวาง ผมจะใช้กองกำลังทหารมาจัดการ!"

เฉินหยูได้ยินแล้วถึงกับหัวเราะ ก่อนเอ่ยขึ้น "ท่านคาปูซาน คุณกำลังข่มขู่เพื่อนของฉันอยู่เหรอ?"

แต่คาปูซานตอบกลับทันที "ผมไม่ได้ข่มขู่ใคร ผมแค่ปฏิบัติตามกฎหมาย ผมเป็นผู้ว่าการเมืองซูลา ผมต้องเป็นแบบอย่างที่ดี"

สวีเอ้าเสวี่ยหัวเราะเยาะ "แบบอย่างที่ดีงั้นเหรอ? ตอนที่เธอตบฉันและข่มขู่ฉัน ทำไมฉันไม่เห็นคุณออกหน้าสักคำ? แถมภรรยาของคุณยังช่วยเธออีก!"

คาปูซานตอบกลับด้วยน้ำเสียงหนักแน่น "เธอสามารถฟ้องร้องเธอได้ ผมคาปูซานมีความยุติธรรมเสมอ ใครบ้างในเมืองซูลาไม่รู้เรื่องนี้?!"

ทันทีที่เขาพูดจบ กลุ่มผู้สนับสนุนของเขาก็พากันโห่ร้อง บางคนถึงกับปรบมือให้

กลุ่มคนที่สนับสนุนคาปูซานต่างพากันส่งเสียงเชียร์ ขณะที่คนอีกกลุ่มกลับเงียบงันด้วยความหวาดหวั่นต่ออำนาจของเฉินหยู พวกเขาคิดเพียงว่า คาปูซานกล้าถึงเพียงนี้เชียวหรือ? ถึงขนาดจะเผชิญหน้ากับเฉินหยูโดยตรง!

"นายว่าไง?" สวีเอ้าเสวี่ยหันไปมองฉีเติ่งเสียนแล้วถามฉีเติ่งเสียน

"เธออยากทำอะไร ฉันสนับสนุนเธอเต็มที่" เขาไม่ได้สนใจคำขู่ของคาปูซานเลยแม้แต่น้อย

สวีเอ้าเสวี่ยพยักหน้า ไม่พูดอะไรอีก ก่อนเงื้อรองเท้าแตะในมือแล้วฟาดเข้าหน้าหวงอิงเต็มแรง! "เพี๊ยะ!"

หวงอิงโกรธจัด เตรียมจะลงมือกับอีกฝ่ายทันที แต่ฉีเติ่งเสียนไม่ได้เป็นเพียงแค่ผู้ชม เขาขยับตัวในพริบตา จับเข้าที่ท้ายทอยของหวงอิง แล้วดึงเธอขึ้นเหมือนจับลูกเจี๊ยบ!

รองเท้าแตะของสวีเอ้าเสวี่ยฟาดซ้ำลงบนหน้าหวงอิงอีกครั้ง เธอไม่สามารถขยับศีรษะเพื่อหลบแรงกระแทกได้ ทำให้รับไปเต็ม ๆ จนเลือดไหลซิบออกมาจากปาก

สวีเอ้าเสวี่ยสีหน้าไร้อารมณ์ ก่อนจะเปลี่ยนมือ ฟาดรองเท้าแตะลงบนหน้าหวงอิงอีกข้าง!

ตั้งแต่รู้จักฉีเติ่งเสียนมา สวีเอ้าเสวี่ยแต่เสวีเอ๋อเสวี่ยก็ไม่ได้เรียนรู้อะไรดีๆ จากเขาเลย แต่เรื่องทำตัวไร้ยางอายและไม่เกรงกลัวฟ้าดิน เธอกลับเรียนรู้ได้อย่างไม่ต้องมีคนสอน เธอเองก็จำไม่ได้แล้วว่าฟาดคนไปกี่คนตั้งแต่เจอหมอนี่!

เสียงฟาดต่อเนื่องจนใบหน้าของหวงอิงบวมช้ำ มุมปากแตกจนเลือดไหลออกมา

"แค่สาวใช้ต่ำต้อย มีสิทธิ์อะไรกล้ามาตบฉัน? หืม?" ฉันสวีเอ้าเสวี่ยเป็นแค่คู่ค้าของตระกูลจ้าว ไม่ใช่สุนัขของ!" สวีเอ้าเสวี่ยพูดเย็นชา ก่อนเงื้อรองเท้าแตะฟาดอีกที

หวงอิงกัดฟัน มองเธอด้วยสายตาอาฆาต ก่อนพูดว่า "คุณคาปูซานจะไม่มีวันปล่อยพวกแกไป..."

ก่อนที่เธอจะพูดจบ สวีเอ้าเสวี่ยก็ฟาดรองเท้าแตะเข้าไปเต็ม ๆ จนเลือดพุ่งออกจากปาก สภาพดูไม่ได้

ฉีเติ่งเสียน มองดูสวีเอ้าเสวี่ยที่ฟาดรองเท้าแตะอย่างไม่ลดละ แล้วอดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมา

เขาชอบเธอในลุคแบบนี้จริง ๆ ยังคงเย่อหยิ่งสง่างามเหมือนเดิม

เธอยอมตาย แต่จะไม่มีวันก้มหัวให้ใคร！