บทที่ 1859 เรียนรู้จากจ้าวซือชิง

เงื่อนไขที่เฉินหยูเสนอออกมานั้น ทำให้ทุกคนประหลาดใจเป็นอย่างมาก เพราะมันค่อนข้างโหดร้ายเกินไป และแทบจะเป็นไม่มีผลประโยชน์อะไรต่อตัวเธอเองเลย

สมาคมหัวเมิ่น ได้ครองอำนาจในหนานหยางมาเป็นเวลานาน องค์กรใหญ่ขนาดนี้ จะถูกโค่นลงง่ายๆ ได้อย่างไร? ต่อให้เฉินหยูมีสติปัญญาเป็นเลิศ แต่ในสถานการณ์เช่นนี้ การจะฝืนกระแสและเล่นงานสมาคมหัวเมิ่นโดยตรง ดูยังไงก็แทบจะเป็นไปไม่ได้

อย่างน้อย... สำหรับคนอื่นๆ แล้ว มันดูเป็นเงื่อนไขที่ไม่มีทางสำเร็จ! ต้องเข้าใจก่อนว่า แม้แต่ตอนที่ตระกูลเฉินรุ่งเรืองที่สุด การโค่นสมาคมหัวเมิ่นยังเป็นเรื่องยาก แล้วตอนนี้ที่ตระกูลจ้าวแทรกซึมเข้ามาจนทำให้ตระกูลเฉินระส่ำระสาย จะมีปัญญาทำได้ยังไง

แต่เฉินหยูมีความมั่นใจเต็มเปี่ยม เพราะฉีเติ่งเสียนกับฉีปู้อวี่ได้ร่วมมือกันวางกับดักให้เป่ยบูฉีแล้ว ที่สำคัญคือ พระสันตะปาปา เป็นคนหัวร้อน เมื่อรู้ว่าสมาคมหัวเมิ่นมีความเกี่ยวข้องกับ ศาสนาอาบา เขาจะต้องสั่งลงมือจัดการพวกมันแบบไม่ไว้หน้าแน่!

อย่าลืมว่า พระสันตะปาปามีอิทธิพลเหนือศาสนิกชนมากกว่าสองพันล้านคน และประเทศในโลกตะวันตกก็ล้วนให้ความเคารพต่อ ศาสนาศักดิ์สิทธิ์ เป็นอย่างมาก

ด้วยอิทธิพลทางศาสนาและการเมืองที่แข็งแกร่งของพระสันตะปาปา หากท่านตัดสินใจจะเล่นงานองค์กรใดองค์กรหนึ่ง รัฐบาลของประเทศมหาอำนาจย่อมให้ความร่วมมืออย่างเต็มที่

แม้ว่าสมาคมหัวเมิ่นจะมีแข็งแกร่งแค่ไหน พวกมันจะต้านแรงกดดันจากพระสันตะปาปาได้จริงหรือ?

หากพระสันตะปาปาไม่สามารถลบล้างมลทินที่ศาสนาอาบาสร้างขึ้นมาได้ ต่อให้สิ้นลมหายใจไป ก็คงต้องตายตาไม่หลับ

คนในตระกูลเฉินตกอยู่ในความเงียบ พวกเขาไม่รู้ว่าเฉินหยูเอาความมั่นใจนี้มาจากไหน แต่หลังจากสบตากันครู่หนึ่ง ทุกคนก็เริ่มมองเห็นความเป็นไปได้

เฉินหยูไม่มีทางโค่นสมาคมหัวเมิ่นได้ด้วยตัวคนเดียว หากลองเดิมพันกับเธอแล้วยังไงล่ะ!

ที่สำคัญคือ ถ้าเฉินหยูกล้าตั้งเดิมพันนี้ขึ้นมา แสดงว่าเธอจะต้องทุ่มสุดตัวเพื่อรักษาตระกูลเฉินเอาไว้ให้ได้ เพราะถ้าแม้แต่สิทธิ์ในการควบคุมตระกูลเฉินเธอยังรักษาไว้ไม่ได้ แล้วต่อให้ได้อำนาจมา จะมีความหมายอะไร มันก็เป็นแค่ เปลือกที่ไร้แก่นสารเท่านั้น!

"ดี! ในเมื่อเฉินหยูมีความมั่นใจขนาดนี้ งั้นเราก็เดิมพันกับเธอ!" คุณย่าใหญ่เฉินกล่าว "ถ้าเธอสามารถโค่นสมาคมหัวเมิ่นได้จริง ก็ไม่มีใครในตระกูลเฉินที่เหนือกว่าเธออีกแล้ว"

แต่เฉินหยูเพียงแค่มองพวกเขาด้วยสายตาเย้ยหยัน ก่อนตอบกลับอย่างหยิ่งทะนงว่า "แล้วตอนนี้มีใครในตระกูลเฉินที่เก่งกว่าหนูหรือไง? หยูเคยบอกพวกท่านไว้แล้ว แต่สุดท้ายพวกท่านก็ยังเลือกที่จะนำศึกเข้าบ้าน"

ใบหน้าของคนในตระกูลเฉินเริ่มถอดสี บ้างเขียว บ้างแดง รู้สึกอึดอัดและเสียหน้าเป็นอย่างมาก

เฉินหยูปรายตามองพวกเขา แววตาเย็นเฉียบ "ในเมื่อพวกท่านยอมรับเงื่อนไขของฉัน ก็เซ็นสัญญาเดิมพันซะ จะได้ไม่มีใครมาเปลี่ยนใจทีหลัง"

เธอไม่มีทางไว้ใจคนของตระกูลเฉินได้ง่ายๆ หากไม่มีข้อตกลงเป็นลายลักษณ์อักษร พวกมันอาจเล่นแง่ในภายหลัง เธอจึงต้องใช้วิธีผูกมัดพวกเขาเอาไว้ให้แน่น

แต่คนของตระกูลเฉินกลับมองว่าสัญญานี้ไม่มีประโยชน์ เพราะหากถึงเวลาจริง พวกเขาจะฉีกมันทิ้งเมื่อไรก็ได้ แล้วเฉินหยูจะทำอะไรได้? ไปฟ้องรัฐบาลให้ตัดสินความยุติธรรมหรือ? ฮึ! รัฐบาลก็เป็นเพียงสุนัขรับใช้ที่พวกเขาบงการได้ตามใจชอบเท่านั้น

ฉีเติ่งเสียนลูบคางตัวเองพลางหัวเราะเบาๆ "หมากนี้ของเฉินหยูเล่นได้เฉียบจริงๆ นี่มันตัดไฟต้นลมชัดๆ! เธอกำลังวางแผนกุมตระกูลเฉินไว้ทั้งตระกูลเลย ไม่เสียแรงที่เป็นหญิงคนเดียวที่ฉันยอมรับจริงๆ!"

ตระกูลเฉินอาจจะคิดว่า พวกเขาสามารถกลับคำได้ แต่เฉินหยูก็สามารถเดินตามแนวทางเดียวกับจ้าวซือชิงได้เช่นกัน! หากเธอใช้ฉีปู้อวี่ไม่ได้... แต่เธอใช้ฉีเติ่งเสียนแทนได้นี่!

ความคิดของเฉินหยูชัดเจนมาก ถ้าตระกูลเฉินกล้ากลับคำ เธอก็จะพาฉีเติ่งเสียนบุกขึ้นไปจัดการทุกคนให้ราบเป็นหน้ากลอง! ตราบใดที่เธอถือครอง ความถูกต้องอยู่ในมือ เธอจะไม่สนเลยว่าวิธีการที่ใช้จะโหดเหี้ยมแค่ไหน!

หลังจากร่างสัญญาเสร็จเรียบร้อย เฉินหยูก็ลงนามและกดลายนิ้วมือทันที จากนั้นก็หันไปพูดกับคุณย่าใหญ่เฉิน"คุณย่า เชิญค่ะ!"

คุณย่าใหญ่เฉินไม่ได้ลังเลอะไร ในเมื่อมาถึงขั้นนี้แล้ว จะมีอะไรต้องพูดมากอีก? นางรับปากกาไป แล้วเซ็นชื่อลงบนเอกสารก่อนกดลายนิ้วมือ

"ใครก็ตามที่มีอำนาจในตระกูลเฉิน มาลงชื่อทั้งหมดด้วยค่ะ" เฉินหยูปรายตามองทุกคนด้วยรอยยิ้มจางๆ ที่แฝงไปด้วยความเย้ยหยัน

เฉินเย่ขมวดคิ้วเล็กน้อยก่อนตอบว่า "ได้!"