บทที่ 1864 อานุภาพการยิงที่ดุเดือด

บาร์ตันคิดว่าการสังหารสวี่เอ้าเสวี่ย เป็นเรื่องง่ายดาย แต่เมื่อเขาแอบเข้าไปในเขตที่พัก กลับรู้สึกถึงลางสังหรณ์ที่รุนแรงอย่างยิ่ง

เขาหยุดฝีเท้าลง พลางรู้สึกตกตะลึงในใจ หรือว่า ฉีเติ่งเสียนจะตามมาจากเมืองกาดาถึงเมืองซูลาแล้วอย่างนั้นหรือ? เขารู้ถึงแผนการล่วงหน้าของตระกูลจ้าวก็เลยมาที่นี่เพื่อปกป้องสวีเอ้าเสวี่ยงั้นหรือ?

ทันใดนั้น ชายหนุ่มสวมชุดดำผู้มีท่าทางสุภาพเรียบร้อยก็ปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าเขา

รองเท้าที่เขาสวมเป็นรองเท้ากีฬาสีขาวยี่ห้อโนเนม กางเกงเป็นกางเกงผ้าฝ้ายสีดำขายาว ส่วนเสื้อเป็นเสื้อคอจีนสีดำ

ชายผู้นี้รูปร่างสูงโปร่ง ผอมบาง และมีกลิ่นอายของนักวิชาการ ดูราวกับเป็นอาจารย์สอนหนังสือ

บาร์ตันมองชายตรงหน้าด้วยความระมัดระวังมากขึ้น และเอ่ยขึ้นอย่างช้าๆ ว่า “ท่านเป็นใคร?”

ฉีปู้อวี่ ไม่ตอบ เพราะเขาพูดไม่ได้

“ท่านไม่อยากพูดกับฉันหรือ? ก็ดี เช่นนั้นแปลว่าท่านต้องการขัดขวางไม่ให้ฉันฆ่าคุณหนูมิลลิเซนต์สินะ” บาร์ตันกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา ขณะเดินเข้าไปใกล้อีกฝ่ายทีละก้าว

ฉีปู้อวี่ พยักหน้าเล็กน้อย พร้อมกับยิ้มอย่างเป็นมิตร

ชายต่างชาตินี้น่าสนใจไม่น้อย เขาแข็งแกร่งมากทีเดียว เรียกได้ว่าเทียบเคียงกับคลาร์กได้เลย!

บาร์ตันสัมผัสได้ถึงพลังอันแข็งแกร่งของอีกฝ่าย เขาขยับแขนเพียงเล็กน้อย มีดทหารสองเล่มก็ปรากฏขึ้นในฝ่ามือของเขาทันที

ฉีปู้อวี่ เห็นแล้วก็ชะงักไปเล็กน้อย จากนั้นจึงล้วงมือไปที่เอวและหยิบปืนพกเหยี่ยวทะเลทรายออกมา

เมื่อบาร์ตันเห็นฉากนี้ เขาถึงกับตกตะลึง…

ฉีปู้อวี่ ยิ้มบางๆ ราวกับจะสื่อว่า "ยุคสมัยมันเปลี่ยนไปแล้ว" ก่อนจะค่อยๆ ยกมือซ้ายขึ้นและเล็งปืนไปที่บาร์ตัน

“กำลังอาวุธที่อ่อนแรงขนาดนี้ ไม่มีผลอะไรกับพวกเราแล้ว” บาร์ตันส่ายหัวก่อนเตรียมบุกโจมตี

แต่ฉีปู้อวี่ กลับเร็วกว่าเขา ก้าวเท้าพุ่งไปข้างหน้า ร่างทั้งร่างพุ่งทะยานออกไปราวกับสายฟ้า มือขวายกขึ้นคล้ายท่วงท่าคว้าแพนหางนกยูง มุ่งเป้าไปยังลำคอและหัวไหล่ของบาร์ตัน

บาร์ตันเพิ่งเตรียมตัวรับมือ แต่กลับรู้สึกถึงลมเย็นเฉียบปะทะที่หน้าอก สัญชาตญาณสั่งให้เขาพลิกตัวหลบในทันที!

และก็เป็นไปตามคาด ในวินาทีถัดมา ปากกระบอกปืนของฉีปู้อวี่ก็เลื่อนมาที่ตำแหน่งหน้าอกของเขา โชคดีที่เขาหลบทัน ไม่เช่นนั้นอาจโดนยิงเข้าเต็มๆ!

เสียงปืนดังขึ้นหนึ่งนัด แต่มันพลาดเป้า ไม่โดนบาร์ตัน

ในขณะเดียวกัน บาร์ตันที่กำลังพลิกตัวหลบก็ฉวยโอกาสใช้มีดทหารในมือแทงสวนออกไป แขนของเขาสั่นเล็กน้อย ขับเคลื่อนพลังจากหัวไหล่ ผสานแรงที่แปรเปลี่ยนราวกับมังกรวารี พุ่งเข้าหาหน้าอกของฉีปู้อวี่อย่างแม่นยำ

แต่ฉีปู้อวี่ กลับฉวยจังหวะยกเท้าถอยหลัง พร้อมกับพลิกข้อมือขวา ใช้หลังมือเบี่ยงการโจมตีของบาร์ตันออกไป ก่อนจะยกมือซ้ายขึ้นและยิงอีกนัด!

ขนบนร่างของบาร์ตันลุกชันขึ้นทันที ความรู้สึกอันตรายถึงขีดสุดแผ่ซ่านไปทั่วตัว แต่ด้วยสัญชาตญาณอันเฉียบแหลม เขาทำคาดการณ์ล่วงหน้าได้จึงรีบหดตัวหลบ

ร่างกายอันใหญ่โตของเขาหดตัวเล็กลงในพริบตา แล้วดีดตัวออกไปในท่วงท่าที่ดูตลกไม่น้อย

กระสุนลูกที่สองพลาดเป้าไปอีกครั้ง แต่ฉีปู้อวี่กลับไม่ใส่ใจ ในโลกของศิลปะการต่อสู้ อาวุธยิ่งยาว ยิ่งได้เปรียบ และสำหรับปืนพกเหยี่ยวทะเลทรายนี้ ระยะเห็นผลอยู่ที่ร้อยเมตรเป็นอย่างน้อย พลังทำลายของมันไม่ต้องพูดถึง?