บทที่ 1865 การดวลของลูกผู้ชาย

บาร์ตันถูกฉีปู้อวี่ไล่ล่าอย่างกับแมลงวันไร้หัว มืออีกฝ่ายถือปืนกลมือสองกระบอก กราดยิงไม่หยุด ส่วนบนดาดฟ้าก็มีนักฆ่าหั่นแขนขาคอยซุ่มยิงอย่างแม่นยำ เขาเกือบเอาชีวิตมาทิ้งไว้ที่นี่

เป้าหมายเดิมคือฆ่าสวีเอ้าเสวี่ยให้ได้ แต่กลับกลายเป็นตัวเขาเองที่ต้องหนีหัวซุกหัวซุน บาร์ตันเริ่มสงสัยแล้วว่าหวงอิงตั้งใจส่งเขามาตายหรือเปล่า!

ฉีปู้อวี่ยิงกระสุนหมดสองแม็กกาซีนก่อนจะทิ้งปืนMP7 ลงไป บาร์ตันหยุดกะทันหัน ตะโกนใส่ฉีปู้อวี่อย่างเดือดดาล"มาดวลกันแบบลูกผู้ชาย!"

ฉีปู้อวี่พยักหน้าอย่างเคร่งขรึม แต่ขณะที่บาร์ตันเตรียมพุ่งเข้าโจมตี เขากลับควักปืน Glock-18 สองกระบอกออกมา แม็กกาซีนยาวเหยียดจุได้มากกว่าสามสิบกว่านัด

ฉีปู้อวี่ยกปืนขึ้นเล็ง โน้มตัวไปข้างหน้าเป็นท่าทางเหมือนม้า แล้วลั่นไกสองมือ กระสุนพุ่งออกมาอย่างบ้าคลั่งไม่แพ้ปืนกลมือ กระหน่ำยิงใส่บาร์ตันราวกับพายุถล่ม!

"ไอ้เวรเอ๊ย!!!" บาร์ตันสบถลั่น รีบหมุนตัววิ่งหนีทันที

ฉีปู้อวี่ก้าวเท้าทำท่าม้าควบ ไล่ตามไปพร้อมรัวกระสุนไม่ยั้ง ทำให้บาร์ตันต้องหลบกระสุนพลางหนีเอาชีวิตรอด

เมื่อกระสุนหมด บาร์ตันก็เลิกหวังเรื่องศักดิ์ศรีโดยสิ้นเชิง ตัดสินใจเผ่นทันที

ฉีปู้อวี่แลบลิ้นเลียริมฝีปากเล็กน้อย รู้สึกขัดใจ "หนีแล้วเหรอ?" เขายังมีปืนโคลท์-อาร์มี่อีกสองกระบอกที่ยังไม่ได้ใช้เลย

บาร์ตันวิ่งหนีเตลิดไป ฉีปู้อวี่เห็นว่าอีกฝ่ายเร็วจัด จึงล้มเลิกการไล่ล่า ตอนนี้ไม่ใช่เวลาจะสู้เอาตาย เขาต้องเก็บแรงไว้เล่นบทท่านผู้นำต่อไป

สุดท้ายแล้ว ราชาแห่งทหารรับจ้างอย่างบาร์ตันกลับถูกฉีปู้อวี่ขู่จนวิ่งหนีหางจุกตูด…

"นี่น่ะเหรอ ราชาทหารรับจ้าง? อ่อนแอชะมัด!" นักฆ่าหั่นแขนขาหัวเราะเยาะ

เขากระโดดลงมาจากดาดฟ้าของวิลล่า พอดีกับที่ฉีปู้อวี่เดินกลับมา จึงเอ่ยชมว่า

"หัวหน้าใหญ่ช่างแข็งแกร่งยิ่งนัก ถึงกับทำให้ราชาทหารรับจ้างต้องหนีเตลิด!"

ฉีปู้อวี่โยนปืนในมือทิ้งอย่างไม่แยแส รู้สึกว่าน่าเบื่อ เขาเป็นปรมาจารย์อาวุธยังมีอีกหลายอย่างที่ยังไม่ได้ลองใช้เลย

เขาคิดว่าหนานหยางเปรียบเสมือนสวรรค์ มีอาวุธให้เลือกใช้ไม่จำกัด และสามารถยิงได้อย่างอิสระโดยไม่ต้องกังวลถึงผลที่ตามมา

ในตอนนั้นเอง สวีเอ้าเสวี่ยก็ปรากฏตัวออกมา เธอพนมมือกล่าวขอบคุณฉีปู้อวี่

"ขอบคุณท่านอาฉีที่ช่วยชีวิตค่ะ"

ฉีปู้อวี่โบกมืออย่างไม่ใส่ใจ คิดว่ามันเป็นเรื่องเล็กน้อย อีกอย่าง เขาเองก็รู้สึกมันส์สุดๆไปแล้ว ถ้าเป็นคนธรรมดาคงตายไปนานแล้วภายใต้การโจมตีขนาดนี้

ต้องยอมรับว่าบาร์ตันเป็นยอดฝีมือระดับสูง แม้จะเจอไฟกดดันหนักหน่วงขนาดนั้น แต่ก็ยังหาทางหนีรอดมาได้ แม้ว่าจะต้องแลกมาด้วยต้นทุนมหาศาล

สวีเอ้าเสวี่ยกล่าวว่า"หวงอิงเป็นผู้หญิงที่จิตใจคับแคบจริงๆ ถึงได้ส่งบาร์ตันมาลอบสังหารฉัน! ดีที่ฉันเตรียมตัวไว้ล่วงหน้า แถมยังมีท่านอาฉีช่วย ไม่อย่างนั้น วันนี้ฉันคงไม่รอดแน่"

นักฆ่าหั่นแขนขากล่าวเสริมว่า"คุณหนูมิลลิเซนต์ คุณมีความสัมพันธ์ดีกับพวกนายพลหลายคน ทางตระกูลจ้าวต้องการดึงตัวพวกนายพลเหล่านั้นมาเป็นพวก แต่ไม่ใช่เรื่องง่าย ดังนั้นวิธีที่ดีที่สุดคือกำจัดคุณซะ"

สวีเอ้าเสวี่ยกล่าวว่า"ดูเหมือนว่าพายุลูกใหญ่กำลังจะมา… แต่ไม่รู้ว่าทุกคนพร้อมจะร่วมมือกันฝ่าฟันมันหรือยัง?"

นักฆ่าหั่นแขนขาพูดขึ้นว่า"หัวหน้าใหญ่หมายถึง… ให้ละทิ้งอคติทุกอย่างไว้ก่อน ขอแค่เป็นคนพื้นที่ที่อยู่ในหนานหยาง ก็ต้องจับมือกันเพื่อผ่านพ้นวิกฤตนี้ไปให้ได้"