บทที่ 1873 ศาสตร์แห่งชาติ

ช่วงนี้ ร็อบเบนกำลังสืบสวนเกี่ยวกับศาสนาอาบาโดยตลอด

ฉีเติ่งเสียนเป็นคนให้เบาะแสว่า สมาคมหัวเมิ่นมีความเกี่ยวข้องกับศาสนาอาบา และ เป่ยบูฉีมีแผนจะล้างแค้นนครรัฐวาติกัน ซึ่งทำให้ร็อบเบนเชื่อสนิทใจ และมุ่งเน้นการสืบสวนไปที่สมาคมหัวเมิ่น

หลังจากสืบสวนอยู่พักใหญ่ร็อบเบนก็พบว่า เป่ยบูฉี นั้นดูไม่ปกติจริง ๆ แต่ยังไม่มีหลักฐานที่แน่ชัด จึงยังไม่ลงมือ

พระสันตะปาปามีพระประสงค์ที่จะกำจัดศาสนาอาบาให้สิ้นซาก แต่เรื่องนี้ต้องทำอย่างรอบคอบที่สุด หากแหวกหญ้าให้งูตื่นทำให้พวกมันรู้ตัวก่อนล่ะก็ แผนทั้งหมดอาจพังลงได้

“ท่านหัวหน้ากลุ่มเออร์วิน วันนี้มีอะไรคืบหน้าบ้าง?” ฉีเติ่งเสียนเอ่ยถามขึ้น

“ยังไม่มี คุณล่ะมีความคืบหน้าอะไรไหม?” ร็อบเบนเหลือบมองก่อนตอบกลับไปอย่างเรียบ ๆ

ฉีเติ่งเสียนกล่าว “วันนี้ฉันได้พบกับเป่ยบูฉี มา และสัมผัสได้ถึงพลังงานชั่วร้ายจากตัวเขา! กลิ่นอายแบบนี้น่าจะบูชาเทพปีศาจเป็นประจำถึงจะมีได้!”

ร็อบเบนขมวดคิ้ว “พระอัครสังฆราชอวตาร เรื่องของศาสนาอาบาพระสันตะปาปาให้ความสำคัญอย่างมาก คุณอย่าพูดอะไรลอย ๆ เด็ดขาด! หากพระองค์ทรงพบว่าคุณพูดเรื่องโกหก พระองค์อาจจะกริ้วจนคุณไม่เหลือซากก็ได้!”

ฉีเติ่งเสียนไม่ได้ใส่ใจคำเตือนเลยแม้แต่น้อย ก็ฉันเป็นคนทำเงินให้ศาสนศักดิ์สิทธิ์ขนาดนี้ พระสันตะปาปาจะกริ้วได้ยังไง?

และที่สำคัญ สิ่งที่เขาพูดล้วนเป็นเรื่องจริง เป่ยบูฉีบูชาเทพปีศาจของศาสนาอาบาทุกวัน แถมยังดื่มน้ำมนต์พิเศษ เพื่อรักษาร่างกายของตนเองอีกด้วย

“อืม…... คุณพูดถูก เรื่องของศาสนาอาบาทำให้พระสันตะปาปาเสียหน้ามาก เราจะต้องกำจัด กวาดล้างลัทธิมารนี้ให้สิ้นซาก!” ฉีเติ่งเสียนกล่าวต่อ

“ถูกต้อง นั่นเป็นเหตุผลที่ฉันเดินทางมายัง หนานหยาง พระสันตะปาปาทรงมีบัญชาให้ทำลายศาสนาอาบาให้สิ้นซาก!” ร็อบเบนกำหมัดแน่น ตอบกลับด้วยน้ำเสียงเย็นชา

ฉีเติ่งเสียนกล่าว “งั้นคุณก็สืบสวนของคุณไป ฉันก็มีธุระต้องจัดการเหมือนกัน”

ร็อบเบนดูไม่พอใจ “การสืบสวนศาสนาอาบาเป็นเรื่องสำคัญที่สุด คุณควรให้ความสำคัญกับเรื่องนี้ก่อน!”

ฉีเติ่งเสียนกล่าว “คุณรู้ได้ยังไงว่าฉันไม่สืบสวน? ไม่สังเกตหรือว่าวันนี้ ฟรานซิส จิ่วเฮิงหายไปไหนทั้งวัน? ฉันให้เขาออกไปสืบแล้วไง!”

“คนของศาสนาอาบากล้าท้าทายนครรัฐวาติกัน นั่นก็หมายความว่าพวกมันแข็งแกร่งไม่น้อย”

“การให้ฟรานซิสออกโรงเอง ฉันก็วางใจได้มากขึ้นหน่อย!”

ร็อบเบนได้ยินดังนั้นก็เข้าใจ “ถึงว่าทำไมวันนี้ไม่เจอเขา ปกติเขาคงจะมาหาฉันเพื่อท้าต่อยท้าตีไปแล้ว!”

“สมกับเป็นท่านอัครสังฆราชฉี ที่พระสันตะปาปาทรงโปรดปรานท่านที่สุด ถูกเลือกให้เป็นทายาทสืบทอดตำแหน่ง!”

“ท่านทุ่มเทเพื่อศาสนศักดิ์สิทธิ์ถึงเพียงนี้ ฉันยอมรับเลย!”

จิ่วเฮิงไปออนเซ็น ฉีเติ่งเสียนแค่พูดไปเรื่อยเปื่อย ก็ทำให้ร็อบเบนก็เชื่อสนิทใจแล้ว ฉีเติ่งเสียนฟังแล้วหัวเราะ ด้วยกลหลอกลวง ใครเข้ามาเป็นต้องถูกหลอกจนหัวหมุน?

หลังจากฟังคำของร็อบเบนแล้วก็เผลอชะงักไปแวบหนึ่ง เดี๋ยวนะ? นี่พระสันตะปาปาคิดจะให้เขาสืบทอดตำแหน่งจริง ๆ หรือ?

เรื่องนี้คงเป็นไปไม่ได้ แค่ความเชื่อของพวกคนในศาสนศักดิ์สิทธิ์เท่านั้นเอง ส่วนพระสันตะปาปาเองก็คงขี้เกียจอธิบายอะไรให้วุ่นวาย เลยปล่อยไปตามน้ำเฉย ๆ

เรื่องของ ‘เคล็ดลับศักดิ์สิทธิ์’ นั้น ไม่สามารถอธิบายให้เข้าใจได้ง่าย ๆ และเขาเองก็ไม่อยากอธิบาย เพราะไม่อย่างนั้น เขาอาจจะเป็นฝ่ายที่ตกอยู่ในอันตรายเสียเอง

“พักผ่อนเถอะ หัวหน้ากลุ่มเออร์วิน พรุ่งนี้เรายังมีงานต้องทำต่อ! การรักษาพลังงานให้เต็มเปี่ยมเป็นสิ่งสำคัญที่สุด” ฉีเติ่งเสียนกล่าวด้วยรอยยิ้ม

ร็อบเบนพยักหน้ารับ แล้วจึงแยกตัวไปพักผ่อน

หลังจากที่ร็อบเบนจากไป เฉียวชิวเมิ่งก็นำข้อมูลชุดหนึ่งมายื่นให้ฉีเติ่งเสียน ขณะส่งข้อมูลให้ เธอกล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจัง “ข้อมูลเหล่านี้น่าตกใจมาก นี่คือจำนวนคนที่ถูกเลิกจ้างในช่วงสัปดาห์ที่ผ่านมา บนโครงสร้างของสังคมเริ่มมีความวุ่นวายเล็ก ๆ ปรากฏขึ้นแล้ว! สิ่งที่ท่านคาดการณ์ไว้อาจกำลังจะเกิดขึ้นจริง!”

เธอรู้สึกใจสั่นและแทบไม่อยากเชื่อว่า ตระกูลจ้าวจะทำทุกวิถีทางเพื่ออำนาจของตนเอง ถึงกับวางแผนโหดร้ายขนาดนี้ เปลี่ยนเลือดเนื้อของชาวหัวกั๋วให้กลายเป็นเครื่องสังเวยเพื่อผลประโยชน์ของตนเองใน หนานหยาง!