บทที่ 188 วัตถุประสงค์

ฉีเติ่งเสียนเข้ามาในรถของหยางหลิงกวง เมื่อเขาออกมาก็รู้สึกงุนงง เขาควรจะมีคนไปส่ง

แต่เดินมาสักพักก็พบว่าไม่สามารถเรียกแท็กซี่ได้เลย อยากกลับแต่คิดว่าจะกลับเองคงจะลำบาก

ทันใดนั้นมีรถมาจอดช้าๆ เรียบถนน หน้าต่างก็ถูกเลื่อนลง เผยให้เห็นแก้มที่ซีดเซียวของฉู่อู๋เต้า

หลังจากที่ฉีเติ่งเสียนเห็นใบหน้านี้ เขาก็ยกยิ้มเตรียมที่จะเดินเข้าไป

ในทางกลับกันฉู่อู๋เต้าเร่งคันเร่งเพิ่มความเร็วของเครื่องยนต์ เห็นได้ชัดว่าเขาพร้อมที่จะหนีทุกเมื่อ

“รองหัวหน้าใหญ่ อย่าเข้ามาเลย ผมกลัวคุณ” ฉู่อู๋เต้า พูดด้วยรอยยิ้ม

“เจ้าเด็กน้อย เอาฉันไปขาย ตอนนี้กลับมารู้จักกลัวหรือ?” ฉีเติ่งเสียนหรี่ตาและยิ้มด้วยท่าทางอาฆาต

ฉู่อู๋เต้ากล่าวอย่างเร่งรีบ: “ผมได้ถอนตัวจากเรื่องทางโลกนี้ไปแล้วจริงๆ และคุณฟู่ มีตำแหน่งสูง ดังนั้นเขาจะเป็นหนี้บุญคุณคุณ คุณจะสะดวกเมื่อถึงเวลากลับไปยังเมืองหลวงในภายภาคหน้า”

ฉีเติ่งเสียนมีเริ่มลังเล แม้ว่าคำพูดของฉู่อู๋เต้าฟังดูดี แต่ก็ไม่ได้ขัดขวางไม่ให้เขาลากคนออกจากรถและทุบตีอยู่ดี

เมื่อฉู่อู๋เต้าเห็นท่าทางของฉีเติ่งเสียนที่จะเคลื่อนไหว มือของเขาก็อยู่ที่เกียร์อย่างเตรียมพร้อม หากมีเกิดขึ้นเขาก็จะเปลี่ยนเกียร์และขับออกไปทันที

“ลงจากรถ ฉันสัญญาว่าจะไม่ทำร้ายนาย” ฉีเติ่งเสียนยิ้มและโบกมือ

ฉู่อู๋เต้าส่ายหัวอย่างเด็ดขาด เขารู้ดีว่าฉีเติ่งเสียนนั้นชั่วร้ายแค่ไหน หากเขาลงจากรถ เขาคงไม่สามารถหลบหนีจากการโดนทำร้ายอย่างรุนแรง

ฉู่อู๋เต้ากล่าวว่า: “รองหัวหน้าใหญ่ คุณฟู่เป็นหัวหน้าเก่าของผม ผมต้องขายความชอบนี้ให้เขา พอพบคุณที่นี่ ผมรู้สึกโล่งใจ เรื่องนี้น่าจะยุติลงแล้ว”

ฉีเติ่งเสียนหรี่ตาและพูดด้วยรอยยิ้ม: “ใช่ ข้อตกลงเสร็จสิ้นแล้ว”

ขณะที่เขาพูดเขาก็โน้มตัวไปทางรถ

“รองหัวหน้าใหญ่ ผมไปก่อนนะ แล้วพบกันใหม่ เมื่อโชคชะตาต้องการ!” สีหน้าของฉู่อู๋เต้าเปลี่ยนไป และเขารีบออกรถไป

เท้าของเขาเหยียบคันเร่งอยู่ เครื่องยนต์จึงหมุนเร็วมาก ทันทีที่เขาเข้าเกียร์ รถก็พุ่งออกไปส่งเสียงคำรามดังก้อง ด้วยความเร็วสูงมากอย่างไม่น่าเชื่อ!

แม้ว่าฉีเติ่งเสียนต้องการไล่ตามเขา เขาก็ทำได้เพียงมองดูฝุ่นและถอนหายใจเท่านั้น เขาส่ายหัวอย่างช่วยไม่ได้และพูดว่า: “ฉันจะปล่อยนายไปก่อน แต่คราวหน้าโดนฉันหักขาแน่!”

ฉีเติ่งสียนมีความสุขมากที่เห็นฉู่อู๋เต้ากลับมาเป็นปกติหลังจากออกจากเรือนจำโยวตู

แต่ถึงอย่างนั้นเขาถูกขายมันให้กับฟู่เฟิงหยุนซึ่งทำให้ฉีเติ่งเสียนไม่มีความสุขเป็นมาก

แต่ฉู่อู๋เต้ารอบคอบไม่ลงจากรถเลย ฉีเติ่งเสียนจึงไม่สามารถระบายความโกรธของเขาได้

เมื่อฉีเติ่งเสียนกลับมาที่บริษัท เขาก็บังเอิญเจอเข้ากับเฉียวชิวเมิ่งที่ขับรถผ่านไป

เฉียวชิวเมิ่งอยู่ที่นี่เพื่อจัดการเรื่องธุรกิจอย่างเป็นทางการ เพราะเทียนไล่แคปปิตอลได้มอบโอกาสให้ความร่วมมือแก่เฉียวกรุ๊ป

เฉียวชิวเมิ่งมาที่นี่เต็มไปด้วยตั้งใจ หลังจากเห็นฉีเติ่งเสียน เธอก็พยักหน้าและพูดว่า “ฉันมาที่นี่เพื่อส่งเอกสารและลงนามในสัญญา”

หยางกวนกวนเพิ่งเดินออกจากบริษัทและโบกมือให้เฉียวชิวเมิ่ง: “ชิวเมิ่ง ทางนี้!”

หลังจากที่เฉียวชิวเมิ่งและหยางกวนกวนกำลังจัดการขั้นตอนที่ซับซ้อน พวกเธอก็นำเอกสารไปที่ห้องทำงานเติ่งเสียนเพื่อเซ็นต์เอกสาร

“ฉิบ ฉิบ——”

เมื่อเห็นฉีเติ่งเสียนเซ็นต์ชื่อของเขาลงอย่างไม่ได้ตั้งใจ สิ่งนี้ทำให้เฉียวชิวเมิ่งรู้สึกว่านี่ไม่ใช่เรื่องจริงอยู่ครู่หนึ่ง

แต่เมื่อเธอคิดเกี่ยวกับฉีเติ่งเสียนที่เป็นเพียงหุ่นเชิดที่ถูกเซี่ยงตงฉิง และประธานลึกลับผลักขึ้นไปบนหน้าเวที ก็ไม่มีอะไรต้องแปลกใจ

“วันนี้ประธานลึกลับอยู่ในบริษัทไม่ใช่เหรอ?” เฉียวชิวเมิ่งแสร้งถามด้วยน้ำเสียงปกติ

“เขาไม่เคยปรากฏตัวในบริษัทเลย” ฉีเติ่งเสียนยิ้ม “ผมเพิ่งพบเขาระหว่างทางมาที่นี่ ทำไมคุณถึงอยากเจอเขาเหรอ?”

หัวใจของเฉียวชิวเมิ่งเต้นแรงและเธอกล่าวว่า “ฉันอยากจะขอบคุณเขาอย่างเป็นทางการ ที่ยินดีให้โอกาสแก่ เฉียวกรุ๊ปของเรา”