บทที่ 1928 การวิเคราะห์ของเอ้าเสวี่ย

เรื่องเคล็ดลับศักดิ์สิทธิ์นั้น ฉีเติ่งเสียนไม่ต้องกังวลอีกต่อไปแล้ว และศาสนาอาบาก็ถูกกำจัดไปแล้ว ซึ่งนับเป็นผลลัพธ์ที่ทุกคนพึงพอใจ

หลังจากที่ฉีเติ่งเสียนออกมาจากสมเด็จพระสันตะปาปาเขาก็มาตามหาสวีเอ้าเสวี่ย เมื่อมาถึงก็พบว่าเธอกำลังพูดคุยกับพระคาร์ดินัลอยู่

พระคาร์ดินัลคนนี้ก็คือคริสเตียนตี้อาน เมื่อเห็นฉีเติ่งเสียนเขาก็รีบทักทายอย่างรวดเร็ว

ฉีเติ่งเสียนพยักหน้าเล็กน้อยโดยไม่อยากพูดด้วย แล้วหันไปพูดกับสวีเอ้าเสวี่ยว่า “ไปกันเถอะ ฉันจะพาเธอไปเดินเล่นที่อื่นอีกหน่อย”

คริสเตียนตี้อานอดไม่ได้ที่จะถามด้วยความตกใจว่า “พระอัครสังฆราชเปลี่ยนคนอีกแล้วเหรอ?!”

เมื่อได้ยินแบบนั้น ฉีเติ่งเสียนก็โกรธจัดทันที แบบนี้แหละที่เรียกว่าความฉลาดทางอารมณ์ต่ำ! ถ้าไม่โง่ก็เลวถึงได้พูดอะไรแบบนี้ออกมา เหมือนพวกอินฟลูเอนเซอร์บางคนในอินเทอร์เน็ตไม่มีผิด!

“อะไรคือเปลี่ยนคนอีกแล้ว? พูดให้มันดีๆ หน่อย นายอยากลิ้มรสของคำสาปพิฆาตหน่อยไหม?” ฉีเติ่งเสียนถามด้วยใบหน้ามืดครึ้ม

คราวก่อนเขาพาเซี่ยงตงฉิงมาก็เกือบจะถูกหมอนี่ทำเรื่องพังเหมือนกัน ครั้งนี้ก็จะมาทำให้เรื่องแย่อีกสิท่า?

คริสเตียนตี้อานได้สติก็รีบไอแล้วพูดว่า “อย่าๆๆ เมื่อครู่ผมคุยกับคุณหนูมิลลิเซนต์อย่างถูกคอเลยไม่รู้ว่าเธอเป็นเพื่อนของคุณ…...”

สวีเอ้าเสวี่ยก็หันมายิ้มให้ฉีเติ่งเสียนแล้วพูดว่า “อะไรคือเปลี่ยนคนอีกแล้ว? หมายความว่า ก่อนหน้านี้นายเคยพาคนอื่นมาที่นี่แล้วสินะ”

ฉีเติ่งเสียนถึงกับชะงัก จากนั้นก็ตอบด้วยน้ำเสียงหนักแน่นว่า “ผมสาบานต่อฟ้าว่าผมเคยพาเซี่ยงตงฉิงมาแค่คนเดียว ตอนนั้นลุงฝูเพิ่งเสียชีวิต เธอเสียใจมาก ผมเลยพาเธอมาสัมผัสบรรยากาศทางศาสนา”

คริสเตียนตี้อานแอบคิดในใจว่า “ยังดีที่นายไม่สาบานต่อพระเจ้า ไม่งั้นนายคงโดนฟ้าผ่าตายในนครรัฐวาติกันแห่งนี้แน่!”

สวีเอ้าเสวี่ยยิ้มเล็กน้อยเมื่อได้ฟัง ตอนนี้จิตใจของเธอนิ่งสงบลงแล้ว ไม่ยินดียินร้ายและไม่โกรธหรือหึงหวง

“ไม่เป็นไร นายไม่ต้องอธิบายมากขนาดนั้นหรอก” สวีเอ้าเสวี่ยกล่าว

ฉีเติ่งเสียนถลึงตาใส่คริสเตียนตี้อานอย่างโกรธเคือง คิดในใจว่าหมอนี่นี่มันตัวป่วนจริงๆ ถ้าตนได้ขึ้นมามีอำนาจก็จะเตะหมอนี่ออกจากศาสนาศักดิ์สิทธิ์ให้ได้ ความฉลาดทางอารมณ์ต่ำขนาดนี้ น่ารำคาญจริงๆ!

คริสเตียนตี้อานก็ได้แต่ยิ้มแห้ง เขาอายุหกสิบกว่าแล้ว แต่ต้องมาถูกเด็กหนุ่มอย่างฉีเติ่งเสียนจ้องเขม็งแบบนี้ ก็รู้สึกทำหน้าไม่ถูกเล็กน้อย

แต่ฉีเติ่งเสียนอาจเป็นผู้สืบทอดตำแหน่งสมเด็จพระสันตะปาปาในอนาคตก็ได้ ถ้ากลายเป็นผู้นำของนครรัฐวาติกันเทียนจู๋กั๋วขึ้นมาจริงๆ ล่ะก็ จะมีเรื่องกับเขาไม่ได้แน่！

ไม่ต้องรอถึงอนาคตหรอก ปัจจุบันก็ไม่มีใครกล้ายุ่งกับเขาแล้ว พระอัครสังฆราชที่เพิ่งปราบศาสนาอาบาได้ก็คือบุคคลสำคัญระดับหัวแถวแล้ว อีกอย่างสมเด็จพระสันตะปาปาก็ให้ความชื่นชมในตัวอีกฝ่ายมาก ร็อบเบนก็ยกย่องเขายิ่งกว่าเดิมเหมือนกัน

“ไปกันเถอะ” ฉีเติ่งเสียนจูงมือสวีเอ้าเสวี่ยเดินจากไป เพื่อพาเธอชมสถานที่ในนครรัฐวาติกันต่อ

ภายในนครรัฐวาติกันนั้น บางสิ่งบางอย่างไม่เหมือนที่ฉีเติ่งเสียนเคยจำได้ เห็นได้ชัดว่าเคยถูกทำลายโดยพวกนอกรีตจากศาสนาอาบา ทำให้ต้องมีการบูรณะใหม่

เขาอดไม่ได้ที่จะแอบขมวดคิ้ว รู้สึกว่าฉีปู้อวี่นั้นทำเกินไปจริงๆ บางอย่างมีคุณค่าทางประวัติศาสตร์แท้ๆ แต่กลับถูกทุบทำลายไป ช่างน่าเสียดายเกินทน

สวีเอ้าเสวี่ยพูดว่า “ฉันดูแล้ว นครรัฐวาติกันนี่ป้องกันแน่นหนามากนะ แต่คุณอาฉีก็ยังเก่งถึงขนาดบุกเข้ามาทำลายข้าวของ แถมยังขโมยน้ำมนต์ไปจนเกลี้ยงอีก”

ฉีเติ่งเสียนรีบไอแล้วตอบว่า “อย่าพูดพล่อยๆ แบบนั้นนะ คนที่ทำคือพวกศาสนาอาบา ไม่เกี่ยวอะไรกับไอ้ใบ้ฉีเลยสักนิด!”

สวีเอ้าเสวี่ยตอบอย่างเยือกเย็นว่า “ที่เป่ยบูฉีไปพัวพันกับศาสนาอาบาได้ นั่นก็เพราะฉันเป็นคนเชื่อมโยงให้เอง ฉันรู้อยู่แล้วทุกอย่าง”

“งั้นผมต้องพิจารณากำจัดเพื่อปิดปากแล้วล่ะมั้ง?” ฉีเติ่งเสียนพูดพลางทำท่าครุ่นคิด