บทที่ 358 ดินสอ

แน่นอนว่าหวงชงไม่รู้ว่าฉีเติ่งเสียนคิดอย่างไรในใจ และยังคิดเต็มหัวว่าตัวเองต้องสร้างผลงานอีก เพื่อที่จะให้เขารับเป็นศิษย์

วันนี้เซี่ยงกรุ๊ปมีปัญหากันนิดหน่อย แต่เมื่อเซี่ยงตงฉิงมาถึง เธอก็ได้จัดการกับความวุ่นวายนี้

ไม่นานฉีเติ่งเสียนก็ถูกเซี่ยงตงฉิงเรียกเข้าไปในห้องทํางาน เธอสูดหายใจเข้าลึกๆ และพูดว่า "ฉันไม่อยากเล่นกับสวีเอ้าเสวี่ยอีกต่อไปแล้ว วันนี้เธอลงทุนหลายหมื่นล้านเข้ามา คงใกล้จะถึงเวลาที่เราลงมือแล้วนะ"

ฉีเติ่งเสียนพยักหน้า เห็นได้ชัดว่าสวีเอ้าเสวี่นก็คิดว่าวันนี้เซี่ยงตงฉิงต้องตายแน่นอน ก็เลยลงทุนเงินจํานวนมากเพิ่มขึ้น

ในเมื่อนางอยากตายขนาดนี้ แน่นอนว่าเซี่ยงตงชิงก็ยินดีที่จะส่งนางลงนรกเร็วๆอยู่แล้ว

"โอเค งั้นก็ทําตามที่คุณต้องการเลย" ฉีเติ่งเสียนพูดอย่างเด็ดขาด

ในขณะที่ทั้งสองกําลังปรึกษากันอยู่ เลขาน้อยก็เคาะประตู ชะโงกหน้าเข้ามาอย่างระมัดระวังและพูดว่า"ประธานเซี่ยง ประธานหวังมาหา"

เซี่ยงตงฉิงขมวดคิ้วว่า "ประธานหวังคนไหน?!"

"ผมเอง! หวังหู่!"

ก่อนที่เลขาน้อยจะตอบ เสียงของหวังหู่ก็ดังขึ้นจากประตูด้านนอก

พอหวังหู่ผลักประตูเปิดออก ก็เดินเข้ามา เขาสวมสูทสีดํา ดูหล่อเหลาและกระปรี้กระเปร่ามาก

หลังจากเซี่ยงตงฉิงเห็นหวังหู่ เธอก็มีแววตาอยากจะฆ่าเขาขึ้นมา เรื่องราวในวันนี้ได้ล้ำเส้นเธอแล้ว ทําลายดินแดนบริสุทธิ์สุดท้ายในใจของเธอ

พวกเขา อยากจะกำจัดเธอทิ้งในวันที่เธอฝังศพพี่ชายตรงที่สุสานบิดามารดาของเธอ!

"ในเมื่อมาแล้ว งั้นก็เข้ามานั่งหน่อยสิ!" เซี่ยงตงฉิงพูดอย่างเฉยเมย

หวังหู่เห็นว่าฉีเติ่งเสียนก็อยู่ด้วยจึงพูดว่า "ไม่คิดว่าอากาศแบบนี้ จะมีแมลงวันด้วย"

ฉีเติ่งเสียนมองเขาด้วยรอยยิ้ม คิดในใจว่าถ้าฆ่าหวังหู่ที่นี่ ผลกระทบจะเลวร้ายเกินไปหรือเปล่า?

แน่นอนว่าเขาก็อยากอู้งาน ฆ่าคนด้วยวิธีที่ง่ายที่สุด แต่ถ้าทําแบบนี้เลยคงเป็นปัญหาใหญ่แน่ๆ

"หวังหู่ คุณมีอะไรจะพูดกับฉันไหม?" เซี่ยงตงฉิงถามด้วยน้ำเสียงเย็นชา เอานิ้วเคาะโต๊ะเบาๆเป็นทีเป็นที เห็นได้ชัดว่าอารมณ์ไม่ดีมาก

หวังหู่ยิ้มแล้วพูดว่า "ผมได้ยินมาว่าวันนี้คุณประสบอันตรายเล็กน้อย เลยตั้งใจมาดูแลหน่อย ดูว่าคุณเป็นอะไรหรือเปล่า"

เซี่ยงตงฉิงตอบว่า "ใช่เหรอ? ไม่คิดว่าประธานหวังจะมีน้ำใจและห่วงใยฉันขนาดนี้เลย!"

หวังหู่มองเซี่ยงตงฉิงแล้วพูดว่า "ความห่วงใยที่ผมมีต่อคุณไม่เคยลดลงเลย เพียงแต่คุณไม่เคยรับไว้"

เซี่ยงตงฉิงไม่ตอบ

ฉีเติ่งเสียนยังคิดอยู่ว่าจะฆ่าคนดีไหม

"ถ้าจะหยุดตอนนี้ยังทัน พวกเรามาร่วมมือกัน เซี่ยงกรุ๊ปต้องยิ่งใหญ่และแข็งแกร่งขึ้น"

"อีกอย่าง คุณก็ไม่ต้องเผชิญประสบอันตรายถึงแก่ชีวิตอีก"

"ฝั่งประธานสวี ก็จะไว้หน้าผมด้วย"

หวังหู่พูดกับเซี่ยงตงฉิง แววตาซับซ้อน

เซี่ยงตงฉิงหัวเราะและพูดว่า "หวังหู่ คุณคิดว่าฉันโง่ใช่ไหม?"

"สู้เซี่ยงกรุ๊ปไม่ได้ ก็เลยอยากฆ่าฉัน!"

"พอฆ่าฉันไม่สำเร็จ ตอนนี้มาเสแสร้งตีหน้าซื่อกับฉันเหรอ?"

หวังหู่พูดอย่างใจเย็นว่า "ผมแค่พูดความจริงเท่านั้น ถ้าคุณยังคงดื้อรั้นต่อไป ไม่ช้าก็เร็วคุณก็ต้องตายอยู่ดี"

เขามองไปที่ฉีเติ่งเสียน พูดอย่างเฉยเมยว่า "เขาอาจจะสามารถปกป้องคุณได้สองสามครั้ง แต่คุณไม่ได้โชคดีแบบนี้ทุกครั้ง"

"มาเป็นผู้หญิงของผม ผมรับประกันว่าจะทำให้เซี่ยงกรุ๊ปพัฒนาและแข็งแกร่งขึ้น ร่ำรวยเงินทองตลอดชีวิต!"

เซี่ยงตงฉิงรู้สึกขยะแขยง หวังหู่อยากฆ่าเธอแต่ทําไม่สําเร็จ ตอนนี้เขากลับทําท่าเหมือนผู้ชนะต่อหน้าเธอและยังกระหยิ่มยิ้มย่อง มาพูดคำพูดที่ทําให้คนฟังดูเหมือนสงสารเธออีกด้วย