บทที่357 ล้ำเส้น

คนที่ขับรถนั้นกลับทําให้ฉีเติ่งเสียนประหลาดใจเล็กน้อย

คาดไม่ถึงว่าจะเป็นหวงชงที่เพิ่งเข้าทํางานที่เทียนไล่แคปปิตอลเมื่อวานนี้

ฉีเติ่งเสียนก็ไม่ลังเล เปิดประตูรถพาเซี่ยงตงฉิงขึ้นรถเลย

หลังจากที่ทั้งสองขึ้นรถ หวงชงก็รีบสตาร์ทรถทันที กระสุนยิงจากด้านหลังรถเหมือนหยาดน้ำฝน กระจกแตกหมดแล้ว

แต่โชคดีที่หวงชงขับเร็ว และทักษะกาาขับรถก็ดีเหมือนกัน และสลัดพวกมือปืนที่ไล่ล่าทิ้งได้

หลังจากพ้นอันตรายแล้ว สีหน้าของเซี่ยงตงฉิงยังคงตึงเครียด

แน่นอนว่าเธอโกรธมาก เพราะเธอไม่ได้คิดว่าฝ่ายตรงข้ามจะทุเรศได้ถึงขนาดนี้ มาซุ่มฆ่าเธอที่หลุมฝังศพของพ่อแม่เธอ และลงมือในขณะที่เธอกำลังฝังศพพี่ชายแท้ๆของเธอ!

สีหน้าของฉีเติ่งเสียนก็ไม่ดีนัก เขาโกรธมากเหมือนกัน เพราะเขารู้สึกว่าวิธีการแบบนี้ไร้ศีลธรรมเกินไป ทั้งล้ำเส้นและไร้ความเป็นคนเกินไป

"นายมาที่นี่ได้ยังไง? ขอเหตุผลที่สมเหตุสมผลหน่อย" ฉีเติ่งเสียนพูดกับหวงชง

หวงชงปรากฏตัวที่เขาสุสาน ได้ช่วยเขากับเซี่ยงตงฉิงหลุดพ้นจากอันตราย นี่มันบังเอิญเหลือเกิน

เมื่อกี้อันตรายมากจริงๆ แม้ว่าฉีเติ่งเสียนจะเก่งกาจถึงขนาดนี้ แต่ก็อาจถูกยิงตายได้

ถ้ามือปืนเหล่านั้นรวมตัวกันขึ้นมา นอกจากว่าเขาจะมีปีก ไม่งั้นเขาและเซี่ยงตงฉิงคงตายที่นี่จริงๆ

หวงชงตอบว่า "การซุ่มฆ่าในวันนี้หวังหู่เป็นคนจัดหามา หลังจากที่ผมได้รับข่าวก็รีบมาหาทันที"

ฉีเติ่งเสียนอึ้งอยู่ครู่หนึ่ง แล้วคิดได้ว่าหวงชงเคยเป็นลูกน้องของสวี่อานมาก่อน และค่อนข้างที่จะให้ความสำคัญกับเขา หู่เหมินกรุ๊ปและสาขาย่อยของหลงเหมินในเมืองตงไห่มีความสัมพันธ์ที่แน่นแฟ้น หวังหู่จะลงมือ ทางฝั่งหลงเหมินต้องรู้ข่าวแน่นอน หวงชงอยู่ในหลงเหมินเป็นเวลาหลายปี จะมีสายสืบบ้างก็เป็นเรื่องปกติ

"หวังหู่เหรอ?"

"ฉันจะฉีกเขาให้เป็นชิ้นๆเลยคอยดู" เซี่ยงตงฉิงพูดอย่างป่าเถื่อน น้ําเสียงโหดร้าย กัดฟันจนเลือดออกแล้ว

ที่นี่เป็นดินแดนบริสุทธิ์แห่งสุดท้ายในใจของเธอ และวันนี้ก็เป็นวันที่เศร้าสำหรับเธออยู่แล้ว

ต้องมาเจอเรื่องแบบนี้ ในสถานที่แบบนี้ วันแบบนี้ อารมณ์ของเธอจะดีได้ยังไง?

ฉีเติ่งเสียนหายใจเข้าลึกๆแล้วพูดว่า "นายแน่ใจเหรอว่าหวังหู่ทํา?"

หวงชงพยักหน้าและพูดว่า "ข่าวนี้น่าจะเชื่อถือได้ และนอกจากเขาแล้ว น้อยคนนักที่จะใช้วิธีการแบบนี้มาจัดการประธานเซี่ยง"

ฉีเติ่งเสียนเงียบ หลังจากฟังเขาพูดจบ

เซี่ยงตงฉิงพูดด้วยความโกรธว่า "ขับรถไปที่หู่เหมินกรุ๊ป ฉันจะไปหาหวังหู่ด้วยตัวเอง!"

หวงชงไม่ได้พูดอะไร และขับรถต่อไป

ฉีเติ่งเสียนพูดติดตลกว่า "คุณไปหาเขานี่ให้โอกาสเขาฆ่าคุณอีกครั้งใช่ไหม?"

หลังจากเซี่ยงตงฉิงได้ยินก็ยิ่งโมโหและพูดว่า "ฉันต้องเรียกร้องความเป็นธรรมให้พ่อแม่ของฉันหน่อยไหม! พวกคุณไม่กล้าไป เดี๋ยวฉันไปเอง!"

"สิ่งที่คุณทำในตอนนี้คือใจเย็นก่อน" ฉีเติ่งเสียนส่ายหัว

"ใจเย็นเหรอ?ใจเย็นยังไง? ใจเย็นแล้วพ่อแม่ของฉันก็จะได้รับความเป็นธรรมแล้วงั้นเหรอ?" เซี่ยงตงฉิงพูดอย่างเสียสติ น้ำเสียงของเธอค่อยๆดังขึ้น

เห็นได้ชัดว่าเรื่องนี้ส่งผลกระทบต่อจิตใจของเธอมาก ทําให้เธอควบคุมอารมณ์ไม่ได้

ถ้าเป็นคนอื่น เอาใจเขามาใส่ใจเรา ก็คงจะควบคุมอารมณ์ไม่ได้เหมือนกัน คงจะถือมีดไปฆ่าทั้งครอบครัวของผู้ที่ก่อเรื่องนี้

ฉีเติ่งเสียนพูดอย่างสงบ "ผมจะเรียกร้องความยุติธรรมให้คุณเอง แต่ไม่ใช่ตอนนี้"

เซี่ยงตงฉิงขมวดคิ้วแล้วพูดว่า "แล้วเมื่อไหร่ล่ะ?"

"คืนนี้" ฉีเติ่งเสียนตอบด้วยสีหน้านิ่ง