บทที่356 ซุ่มโจมตี

ฉีเติ่งเสียนดื่มเหล้ากับเซี่ยงตงฉิงไปไม่น้อยเลย

อาการเมาค้างนี้ ไม่มากก็น้อยทำให้เซี่ยงตงฉิงปลดปล่อยความกดดันในใจเธอได้ไม่มากก็น้อย

เป็นเหล้าดี แม้ว่าคุณจะเมามาก แต่เมื่อตื่นมาในวันรุ่งขึ้นก็จะเหมือนกับไม่มีอะไรเกิดขึ้นและคุณจะไม่ปวดหัว

ดังนั้นอาการของเซี่ยงตงฉิงจึงค่อนข้างดี

“ลุงฝู คุณพักผ่อนที่บ้านดีๆ ฉันไปฝังกระดูกของเซี่ยงตงเหลย”เซี่ยงตงฉิงใส่ชุดสูทสีดำแล้วพูดอย่างนิ่งๆ

“ครับ คุณหนู”อาฝูตอบอย่างนิ่งๆ

เซี่ยงตงเหลยพยักหน้ากับฉีเติ่งเสียนจากนั้นก็ออกจากประตูไป

ฉีเติ่งเสียนเดินตามเขา ขี่รถคันเดียวกับเขาไปที่สุสาน

โดยพื้นฐานแล้ววันนี้ไม่มีผู้คนอยู่ในสุสาน โดยเฉพาะพ่อแม่ของเซี่ยงตงฉิงฝังอยู่ตรงบริเวณด้านเนินของสุสาน

ผู้ที่สามารถซื้อที่ฝังที่นี่ได้ โดยพื้นฐานแล้วคือคนที่ร่ำรวย และราคาของสุสานก็สูงถึงหลายล้าน

หลายคนคิดว่าการซื้อสุสานราคาแพงเช่นนี้เป็นเพียงการจ่ายภาษี แต่คนรวยก็ใช้เงินนี้เพื่อทำให้คนรุ่นต่อๆไปรู้สึกสบายใจ ดูเหมือนว่าพวกเขาไม่ได้ขาดสิ่งนี้จริงๆ

ในเวลานั้น เมื่อดินแดนสมบัติฮวงจุ้ยบนยอดเขาถูกยึดคืนค้างคาวหลายร้อยตัวก็บินผ่านไป เจ้าหน้าที่จึงเรียกว่า "ว่านฟู่ไหลเฉา" ราคาซื้อขายที่ถูกที่สุดสำหรับสุสานคือแปดแสน

ตามสถานะของเซี่ยงตงฉิงมาพูดแล้ว ที่ที่ฝังศพของเซี่ยงตงเหลยมันยอดเยี่ยมมาก เรายังเชิญคนกลุ่มหนึ่งมาแสดงความเสียใจด้วย

อย่างไรก็ตาม เขาก็เลือกแนวทางที่ไม่ซับซ้อน บางทีอาจเป็นเพราะเธอไม่ต้องการให้ความทรงจำอันเจ็บปวดเหล่านั้นถูกกล่าวถึงอีกครั้ง

มีหลุมศพอีกหลุมหนึ่งถัดจากหลุมศพนี้ เป็นหลุมศพที่ถูกปิดด้วยเทปสีดำ

เซี่ยงตงฉิงฉีกเทปออกและมีชื่อของเซี่ยงตงเหลยเขียนไว้อย่างชัดเจนรวมถึงภาพถ่ายขาวดำ

ที่แท้ เขาได้เตรียมพร้อมสำหรับวันนี้ที่จะมาถึงแล้ว

ฉีเติ่งเสียนนำกระดูกฝังไว้ในหลุดฝังศพ จากนั้นปิดผนึกด้วยแผ่นหินหนาๆ

“ขอสู่สุคติ ไปในภพภูมิที่ดี”

“ต่อจากนี้ฉันจะไม่เกลียดเธออีกแล้ว เจอพ่อแม่แล้วอย่าลืมขอโทษพวกท่านนะ”

เซี่ยงตงฉิงกำดินไว้หนึ่งกำมือ จากนั้นเขาก็หยิบไฟแช็กออกมาจุดธูปเทียน

ฉีเติ่งเสียนเอามือไว้ที่กระเป๋ากางเกงแล้วดูภาพนี้ และทันใดนั้นเขาก็ตื่นตัวอย่างอธิบายไม่ถูก

เขาหรี่ตาตัวเอง ยืนอยู่ข้างๆเซี่ยงตงฉิงอย่างเงียบๆ ทันใดนั้นในใจก็โกรธขึ้นอย่างอธิบายไม่ถูก

แน่นอนว่าเขาเป็นคนค่อนข้างไม่แยแส แต่ท้ายที่สุดแล้ว เขาไม่ได้เฉยเมยจนไม่ใส่ใจอะไรเลย

ดังนั้นเขาโกรธเล็กน้อย เพราะคนพวกนี้ละเลยขอบเขตของตัวเอง

นี่คือสุสานของพ่อแม่ของเซี่ยงตงฉิง และบางทีร่องรอยแห่งสันติภาพสุดท้ายในหัวใจของเซี่ยงตงฉิงอาจถูกฝังอยู่ที่นี่ แต่ตอนนี้มีคนต้องการทำลายมัน

เห็นได้ชัดว่าการซุ่มโจมตีเซี่ยงจงฉิง รู้การตายของเซี่ยงตงเหลย

ในวันแบบนี้ที่แบบนี้ ทำเรื่องแบบนี้ มันค่อนข้างไร้ความเป็นมนุษย์

เซี่ยงตงฉิงยังไม่รู้สึกถึงอันตราย เปิดเหล้าเหมาไถขึ้นแล้วราดไปตรงหน้าสุสานพ่อแม่ สิบนิ้วพนมมือไม่รู้ว่ากำลังไหว้อะไร

“ควรไปแล้ว ถ้ายังไม่ไปเดี๋ยวจะไม่ทัน”ฉีเติ่งเสียนสีหน้าจริงจังแล้วพูดขึ้น ยื่นมือไปดึงเซี่ยงตงฉิงแล้วพูดอย่างอบอุ่น

“หึม?”เซี่ยงตงฉิงขมวดคิ้วมองไปทางเขารู้สึกไม่ค่อยเข้าใจ

“บูม!”

ในเวลานี้ เสียงปืนดังขึ้น!

ก่อนที่เสียงปืนจะดังขึ้น จู่ๆฉีเติ่งเสียนกดหลังของเซี่ยงตงฉิงลง

ลูกกระสุนผ่านไหล่ไป แล้วกระแทกบันไดปูนด้านข้างสุสานอย่างแรงทำให้กรวดปลิวไปทุกที่

สีหน้าเซี่ยงตงฉิงขาวซีดขึ้นในทันที เขาเหมือนไม่อยากเชื่อจะมีคนมาลอบโจมตีในที่แบบนี้ เตรียมจะฆ่าเขาทิ้งที่นี้เลย!