บทที่ 39 ไว้หน้าคุณแล้ว

ก่อนที่ซางจวินจะเข้าสู่การต่อสู้ คำพูดดังกล่าวของฉีเติ่งเสียนมันเหมือนทำลายศักดิ์ศรี ซึ่งทำให้เซี่ยงตงฉิงอยากที่จะตบสั่งสอน

แม้แต่เลขาที่อยู่ข้างๆความรู้สึก เต็มไปด้วยความไม่พอใจเช่นกัน และจ้องมองไปที่ฉีเติ่งเสียน ด้วยความโกรธ

“ถึงแม้ว่านายจะไม่มีความสามารถอะไร แต่นายยังมีสายตาที่ดีอยู่นะ! ฮ่าฮ่า.....”หวังเป้ามองไปที่ฉีเติ่งเสียนพูดด้วยท่าทางดูถูกดูแคลน

“คุกเข่าลงเดี๋ยวนี้ คุกเข่าต่อหน้าฉันและยอมรับความผิดพลาดของนาย จากนั้นมาอยู่ใต้หว่างขาของฉันซะ”

“เรื่องเมื่อวาน จะได้ถือว่าแล้วกันไป”

หวังหู่ยังมีรอยยิ้มบนใบหน้าของเขาและมองไปที่เซี่ยงตงฉิง ฉีเติ่งเสียน? ขยะปากเหม็นนี้ไม่คู่ควรแก่ความสนใจของเขาเลย

“รองหัวหน้าฉีหมายความว่าเขาเก่งมากเหรอ?”

“ถ้าคุณเก่งจริง ทำไมคุณถึงรู้สึกหวาดกลัวเมื่อตอนเฉินหยงเหนียนออกมาล่ะครับ?”

“ถ้านายทำได้ ขึ้นไปลองดูสิ!”

ซางจวินโกรธจัด ตะโกนใส่ฉีเติ่งเสียน

ฉีเติ่งเสียนยิ้มและพูดว่า “ช่างมันเถอะ หากคุณไม่เชื่อผม ที่แน่ๆ ไม่ใช่ผมแน่ที่ต้องทนทุกข์ทรมาน!”

หวังเป้าพูดอย่างใจเย็น: “หัวหน้าซาง ขยะพวกนี้มันก็แค่ราคาคุย คุณควรรีบหน่อย ไม่เช่นนั้น ดินแดนแห่งศตวรรษใหม่นี้จะเป็นของเรา!”

ฉีเติ่งเสียนอารมณ์ไม่ดี หากเซี่ยงตงฉิงและซางจวินให้เขาจัดการตั้งแต่แรกเขาคงจะคิดพิจารณาเรื่องนี้ดู

หากพูดสักสองสามคำบ้าง คนในหู่เหมินไม่เชื่อเขาก็ไม่เป็นไร แต่กลายเป็นว่าแม้แต่คนของเขาเองก็ยังเยาะเย้ยเขา แบบนี้หมายความว่ายังไง?

“หลังจากเรื่องวันนี้จบลง กลับไปบริษัทฉันจะชำระบัญชีกับนาย” ดวงตาของซางจวินเย็นชา เขาถอดเสื้อคลุมออกแล้วเดินตรงไปหาเฉินหยงเหนียน

เมื่อเฉินหยงเหนียนเห็นซางจวินบนเวทีและรู้ว่าชายคนนี้เป็นหัวหน้าฝ่ายความปลอดภัยของเซี่ยงกรุ๊ปและเป็นผู้เชี่ยวชาญอันดับต้น ๆ ของเซี่ยงกรุ๊ป เขารู้สึกจริงจังทันที ความรู้สึกไม่สบาย ๆ เหมือนตอนที่เขากำลังต่อสู้กับเสี่ยวเหลยเลย

เขาฟุตเวิร์คไปมา บิดตัวเล็กน้อย ยืนขึ้นด้วยท่าหมดแปดทิศของชี่กงและพูดว่า: “เชิญ คุณหัวหน้าซาง!”

ซางจวินหายใจเข้าลึกๆ ตั้งท่าแล้วพูดด้วยน้ำเสียงเข้ม: “คุณเฉิน เชิญ!”

“หัวหน้าซางสู้เขา!” เลขาตะโกนเบาๆ

ใบหน้าที่ไร้อารมณ์ของเซี่ยงตงฉิงยังแสดงให้เห็นถึงความเคร่งขรึม โดยหวังว่า ซางจวิน จะสามารถเอาชนะคู่ต่อสู้ได้

เฉินหยงเหยียนเป็นคนเริ่มโจมตีซางจวิน โดยเดินเป็นเส้นโค้ง ก้าวแรกเป็นเรื่องปกติ แต่ก้าวต่อไปมีขั้นตอนการเปลี่ยนแปลงแปดอย่างที่ซับซ้อน

นี่คือจุดที่ท่าหมัดแปดทิศที่จัดการได้ยาก!

ฝีเท้านั้นแปลกและเปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลา ทักษะฝ่ามือนั้นได้มาจากฝึกทักษะดาบ พวกเขาเชี่ยวชาญในการพุ่งไปด้านข้าง โจมตีจุดสำคัญของผู้คู่ต่อสู้ พวกเขาดูดุร้ายและมีไหวพริบมาก

ทักษะของซางจวินนั้นแข็งแกร่ง สามารถต่อสู้กับเฉินหยงเหนียนกลับไปกลับมาได้ในสองสามรอบแรก

“ถึงเวลาที่จากตรงนี้ในอีกสามกระบวนท่าก็จบงาน แม้ว่าการฝึกศิลปะการต่อสู้ทางทหารของคุณซางจวินจะดี แต่ทักษะของเฉินหยงเหนียนอยู่นอกเหนือการเข้าถึงการโจมตี” ฉีเติ่งเสียนส่ายหัวและพูด

หลังจากได้ยินสิ่งนี้ ใบหน้าของเซี่ยงตงฉิงก็มืดมน

เลขาไม่พอใจและพูดว่า: “รองหัวหน้าฉี ฉันคิดว่าคุณมากเกินไป! แม้ว่าวันนี้หัวหน้าซางจะเล็งไปที่คุณ คุณไม่สมควรพูดแบบนี้ไม่ใช่เหรอ?”

ทันทีที่เขาพูดจบเฉินหยงเหยียนก็หลบหมัดของซางจวิน จากนั้นเฉินหยงเหยียนหันร่างของเขาและมาที่ด้านซ้ายของซางจวิน

ซางจวินถอยกลับอย่างเร่งรีบ แต่ในขณะนี้ ฝีเท้าของเฉินหยงเหนียนก็ขยับอีกครั้ง และด้วยเสียงหวืด ชั่วพริบตา เขาก็กลับมาที่ยืนประจันหน้ากับซางจวิน

“ไสหัวไป!” ซางจวินรู้สึกหนักใจกับเทคนิคการต่อสู้ที่พันกันยุ่งเหยิงของเฉินหยงเหนียน เขาคำรามก่อนจะต่อยหมัดออกไป

เฉินหยงเหนียนยิ้ม แยกหมัดด้วยมือซ้าย ปาดคอของซางจวินด้วยฝ่ามือขวา ในเวลาเดียวกัน เขาก็ยกเท้าขวาขึ้นและกระแทกเข่าของซางจวินล้มลงราวกับเป็นผู้พิพากษาให้จำเลยยอมจำนน!

การเคลื่อนไหวนี้เกินความคาดหมายของซางจวินฝ่ามือของคู่ต่อสู้เป็นการเคลื่อนไหวที่แปลกประหลาดและท่าสังหารที่แท้จริงถูกซ่อนอยู่ในลูกเตะเมื่อกี้