ตอนที่ 400
บทที่ 400 ตระกูลจ้าว
October 21, 2026
ฉีหยุนเฟิงอยู่ไม่นาน หลังจากพูดคุยธุระแล้ว เขาย้ำกับฉีเติ่งเสียนว่าให้ระวังตัวเวลาออกจากอาคารบริษัทเทียนไล่แคปปิตอล
หลังจากมาด้านนอก เขาก็หยิบโทรศัพท์มือถือออกมาแล้วโทรหาสวีเอ้าเสวี่ย แล้วพูดอย่างเย็นชา: “คุณสวี คุณหาวิธีการเอาเองแล้วกัน ผู้ชายคนนี้ไม่ไว้ฉันเลย!”
สวีเอ้าเสวี่ยตกตะลึงพูดอย่างไม่พอใจ: “เขาไม่ได้ให้เกียรติคุณ ในฐานะพี่ชายคนโตเลยเหรอ?”
ฉีหยุนเฟิงยิ้มเย็นก่อนจะพูดว่า: “ตอนนั้นเขาถูกไล่ออกจากเมืองหลวง คงจะเก็บงำความขุ่นเคืองเอาไว้มากพอดู แล้วเขาจะจำว่าผมเป็นพี่ชายของเขาได้ยังไง? เขาเกือบจะทำร้ายผมจริงๆเข้าให้แล้ว!”
“คุณสวี จัดการตามที่เห็นสมควร เราต้องลดการสูญเสียของเราให้น้อยที่สุด!”
“ผมพยายามอย่างดีที่สุดแล้ว”
สวีเอ้าเสวี่ยกล่าวว่า: “ตกลง นี่คุณฉี ฉันเข้าใจแล้ว”
ฉีหยุนเฟิงวางสายโทรศัพท์ จากนั้นหันไปมองอาคารบริษัทเทียนไล่แคปปิตอลอย่างครุ่นคิด
เขายังคงรู้สึกกังวลเล็กน้อยเกี่ยวกับฉีเติ่งเสียน เพราะเขาไม่รู้ว่าฉีเติ่งเสียนเติบโตมาอย่างไรในช่วงหลายปีที่ผ่านมา
คราวนี้สวีเอ้าเสวี่ยกลับมาจากเมืองหลวงที่เตรียมพร้อมมาอย่างดี
ไม่นานหลังจากนั้นฉีหยุนเฟิงก็ได้รับสายอีกครั้ง ซึ่งทำให้สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปทันที
“สวีเอ้าเสวี่ยเชิญคนจากตระกูลจ้าวมาจริง ๆ เหรอ?” ฉีหยุนเฟิงถามด้วยใบหน้าที่มืดมน
ตระกูลจ้าวเป็นครอบครัวของแม่ของฉีเติ่งเสียน พวกเขาเกือบจะห่างจากโลกภายนอก เป็นคนไร้ตัวตน แต่ไม่มีใครกล้ายั่วยุพวกเขาเพราะทุกคนรู้ว่าพวกเขามีพลังอำนาจสูงมาก
บุคคลที่รับโทรศัพท์กล่าวว่า: “คนที่มาเป็นเพียงวงนอก เขามีความเกี่ยวข้องกับตระกูลจ้าวห่างมากพอสมควร แต่นามสกุลของเขาเป็นจ้าวเหมือนกัน”
ฉีหยุนเฟิงถอนหายใจด้วยความโล่งอกและพูดอย่างเย็นชา: “ตราบใดที่เขาไม่ได้มาจากตระกูลจ้าวก็พอ”
“แต่... คุณฉี แม้แต่คนๆ นี้ก็จัดการได้ยาก!”
“บุคคลนี้ชื่อจ้าวเหิงหยู่ และปรมาจารย์ที่เขานับถือคือจ้าวหางเปียจากตระกูลจ้าว.....”
หลังจากที่ฉีหยุนเฟิงได้ยินสิ่งนี้ ม่านตาของเขาก็หดตัวลงและเขาก็พูดอย่างเย็นชา: “ศิษย์ของจ้าวหางเปีย?!”
“ครับ” อีกฝ่ายตอบรับด้วยความยากลำบาก
ฉีหยุนเฟิงหายใจเข้าลึกๆ แล้วพูดว่า “ฉันจะติดต่อลุงใหญ่และรอดูว่าเขาพูดอะไร!”
จ้าวเหิงหยู่เป็นชายหนุ่มที่มีชื่อไม่เด่นชัด แต่หัวหน้าของเขาคือจ้าวหางเปียที่มีชื่อเสียงของตระกูลจ้าว!
ปัจจุบันจ้าวหางเปีย นี้มีอายุมากกว่าร้อยปีแล้ว เขามักจะเล่นเป็นนักบุญอุปถัมภ์ในตระกูลจ้าวมาโดยตลอด วิชากังฟูของเขาก็น่าทึ่งมากเช่นกัน
สาวกที่เขาสอนได้ไม่อ่อนแอ หรืออาจจะเรียกได้ว่าค่อนข้าง... แข็งแกร่งมาก แข็งแกร่งที่สุดเลยก็ว่าได้!
ลุงของฉีหยุนเฟิงจริงๆ แล้วคือฉีปู้อวี่พ่อของฉีเติ่งเสียน
ฉีปู้อวี่หายตัวไปสองหรือสามปีแล้ว เขามักจะเป็นคนติดต่อผู้อื่นก่อน และเป็นเรื่องยากที่ผู้อื่นจะติดต่อเขากลับ
ด้วยเหตุนี้ ข้อความที่ฉีหยุนเฟิงได้รับก็คือให้รอดูว่าจะเกิดอะไรขึ้น
สิ่งนี้ทำให้ฉีหยุนเฟิงตกตะลึง เห็นได้ชัดว่าฉีปู้อวี่เชื่อในฉีเติ่งเสียนลูกชายของเขาเป็นอย่างมากและเชื่อว่าไม่ว่าจ้าวเหิงหยู่จะดำเนินการ จะไม่ส่งผลกระทบร้ายแรงต่อสถานการณ์หลักทั่วไปอย่างแน่นอน
“ในช่วงสิบปีที่ผ่านมา การเติบโตของน้องชายฉันแย่มากขนาดนั้นเลยหรือ? แม้แต่ลูกศิษย์และลุงของจ้าวหางเปียยังทำอะไรเขาไม่ได้?” ฉีหยุนเฟิงถือโทรศัพท์ไว้ในมือรู้สึกสับสนเล็กน้อย
เมื่อเขารู้ว่าจ้าวเหิงหยู่ก็ได้รับเชิญจากสวีเอ้าเสวี่ย เขาเพียงต้องการช่วยฉีเติ่งเสียนไม่ว่าจะด้วยวิธีใดก็ตาม แต่ถ้าเขาทำอย่างนั้นตรงๆ งานหนักทั้งหมดที่เขาทำตลอดหลายปีที่ผ่านมาจะกลายเป็นเรื่องตลกทันที
ดังนั้นเขาจึงต้องพยายามอดทนกับมัน
นอกจากนี้ฉีปู้อวี่ยังเคยพูดไว้ก่อนแล้ว ดังนั้นเขาจึงระงับความคิดในการคิดจะช่วยเหลือฉีเติ่งเสียนไป
“ธิดาแห่งสงครามหญิงอวี้เสี่ยวหลง, จ้าวเหิงหยู่, จ้าวหางเปีย, และซู่หยู่เจี๋ยซึ่งตระกูลสวีนับถือ...... ฉันจะทนต่อผู้เล่นตัวจริงพวกนี้ได้ไหมเนี่ย?” ฉีหยุนเฟิงยังคงไม่สบายใจเล็กน้อย