บทที่ 423 เผด็จศึก

“ภรรยาไม่ดีเท่านางสนม นางสนมก็ไม่ดีเท่าหัวขโมย หัวขโมยจะไม่ดีไปกว่าหัวขโมย”

ตอนนี้สถานการณ์ตรงหน้าสามารถยืนยันคำกล่าวนี้จากด้านข้างต้นได้ซึ่งค่อนข้างเป็นอย่างดี หากมองดีๆ จะเห็นเพียงหลังส่วนบนกับไหล่เท่านั้น ซึ่งอาจไม่ทำให้คนอื่นคิดลึกไปมากกว่านี้

แค่ด้วยผ้าม่านโปร่งแสงกับผ้าเช็ดตัวบางๆ บนร่างกายที่มีส่วนเว้าส่วนโค้งนั่น มันทำให้ผู้คนมีจินตนาการต่อไม่รู้จบ

“ฉีเติ่งเสียน พรุ่งนี้เราจะไปไหม? หรือเราควรเลื่อนออกไปอีกสองวันไหม เพื่อรอให้นายได้ฟิ้นตัวอีกสักหน่อย?” เซี่ยงตงฉิงหลับตาขณะกำลังเพลิดเพลินกับการนวด และถามด้วยน้ำเสียงฮึมฮัม

“ไปสิ ทำไมจะไม่ไป!” ฉีเติ่งเสียนเพียงกดหัวของเขาลงบนหมอน ตาไม่มองจิตใจก็ไม่ฟุ้งซ่าน หลีกเลี่ยงการทำตัวหน้าเกลียด

แต่สายตากลับไม่สามารถควบคุมได้ และเหลือบมองดูม่านโปร่งแสงที่อยู่ข้างๆ ตลอดเวลา

“คุณเซี่ยง คุณแค่โดนกด อย่าส่งเสียงร้องได้ไหม?” ฉีเติ่งเสียนหัวเราะอย่างขมขื่น

“แบบนี้ไม่สบายเหรอ?” เซี่ยงตงฉิงพูดด้วยอารมณ์เคลิบเคลิ้ม

ฉีเติ่งเสียนยิ้มอย่างช่วยไม่ได้ หันศีรษะไปอีกด้านหนึ่ง และเริ่มเคลิบเคลิ้มกับฝีมือของหมอนวดอย่างเงียบๆ

ต้องบอกว่านี่เป็นฝีมือการนวดที่ราคาแปดร้อยหยวนต่อชั่วโมง มันดีมากจริงๆ แม้แต่ฉีเติ่งเสียนที่เคยผ่านพิธีบัพติศ (พิธีศีลจุ่มของศาสนาคริสเตียน)มาของชาวต่างชาติก็ยังไม่รู้สึกอะไร

เซี่ยงตงฉิงพูดอีกครั้ง “เรื่องที่ต่างประเทศ ฉันได้ทำไว้เรียบร้อยแล้ว เรื่องที่นี้จบจะย้ายไปซื้อกิจการทางนู้นทันที”

เป็นครั้งแรกที่ฉีเติ่งเสียนรู้สึกว่าเสียงของผู้หญิงนั้นมีเสน่ห์มาก มันเหมือนกับกรงเล็บนับร้อยที่กำลังข่วนหัวใจ!

ฉากที่สลัวๆแบบนี้ แม้ว่าจะเป็นผู้หญิงธรรมดาที่อยู่ฝั่งตรงข้าม ก็อาจทำให้ผู้ชายนึกถึงซู่ต้าจี๋(วรรณกรรมเทพปีศาจแห่งราชวงศ์หมิง) ที่นำภัยพิบัติมาสู่ประเทศและประชาชน

“ผมรู้สึกโล่งใจมากที่คุณสามารถจัดการเรื่องต่าง ๆ ได้ แต่คุณไม่จำเป็นต้องบอกเรื่องพวกนี้กับผมก็ได้” ฉีเติ่งเสียนพูดอย่างเกียจคร้าน

“อืม......ตกลง” เซี่ยงตงฉิงตอบอย่างสบายใจ

ฉีเติ่งเสียนรู้สึกว่าเขาคงจะอยู่ต่อไม่ได้อีกต่อไปแล้ว ยังไม่ครบชั่วโมงเลย เขาจึงโบกมือให้หมอนวดออกไป ใส่เสื้อคลุมอาบน้ำ แล้วบอกลาเซี่ยงตงฉิง

เซี่ยงตงฉิงถามด้วยความประหลาดใจ: “นายไม่สบายหรือ?”

ฉีเติ่งเสียนพูด: “ไม่ ไม่ ไม่ มันสบายเกินไป ฉันสบายใจไม่ได้ ไม่งั้นผมจะเสพติด”

เซี่ยงตงฉิงไม่รู้ว่าการหลบหนีอย่างกะทันหันของฉีเติ่งเสียน นั้นเกี่ยวข้องกับน้ำเสียงของเธอ

หลังจากที่ฉีเติ่งเสียน เดินออกจากห้องส่วนตัว เขาก็หายใจออกยาวแล้วพูดว่า “ใครจะทนได้!”

ทันทีที่เขากลับมาที่สระน้ำ หลี่อว๋นหว่านพูดติดตลกว่า “ทำไมเสร็จแล้วจัง? สิบนาทีเป็นผู้ชายจริงๆไหม?”

ฉีเติ่งเสียนตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็โกรธจัดกัดฟันกรอดๆอย่างโมโห

“ต้องบอกว่าสถานที่ที่เธอเลือกยั่วโมโหนั้นดีมาก ไม่งั้นจะแสดงให้เธอเห็นว่ามันยอดเยี่ยมแค่ไหน” ฉีเติ่งเสียนกัดฟันและพูดอย่างดุดัน

“ฮ่าฮ่าฮ่า!” หลี่อวิ๋นหว่านยิ้มกว้าง เห็นได้ชัดว่าเป็นการดูถูกเหยียดหยามในที

ฉีเติ่งเสียนกลอกตาด้วยความโกรธ หากสถานที่เอื้ออำนวย เขาจะต้องสั่งสอนให้เธอรู้ว่าเขาทรงพลังแค่ไหน

หลังจากแช่ตัวในบ่อน้ำพุร้อนเซี่ยงตงฉิงก็แต่งตัวเสร็จเรียบร้อย พบกับฉีเติ่งเสียนที่ล็อบบี้เธอก็โยนคีย์การ์ดให้เขา

“ฉันได้ยินมาว่าบ้านของนายถูกระเบิดและยังซ่อมแซมไม่เสร็จง่ายๆ ฉันจะให้บ้านพักให้นายอยู่ชั่วคราว” เซี่ยงตงฉิงกล่าวอย่างใจกว้าง

“คุณกำลังพยายามสนับสนุนผมเหรอ?” ฉีเติ่งเสียนตกตะลึงและถามด้วยความประหลาดใจ

เซี่ยงตงฉิงก็ตกตะลึงเช่นกันก่อนจะยิ้มอย่างเย็นชา: “บ้านนายสิ! เจ้าคนโง่!”

หลังจากพูดแบบนี้เธอก็ส่ายหัวแล้วเดินจากไป

“วิมานอวิ๋นติ่ง” ของฉีเติ่งเสียนถูกทำลายครึ่งหนึ่งด้วยแรงระเบิดและกำลังเข้าสู่กระบวนการเรียกประกันแล้ว บริษัทประกันภัยถึงกับร้องไห้ไม่มีน้ำตา ใครจะคิดว่าจะมีเรื่องเลวร้ายนี้เกิดขึ้นในประเทศหัวกั๋ว

การซ่อมแซมวิลล่าครึ่งหลังและเพิ่มการตกแต่งภายใน เกรงว่าค่าซ่อมจะมีมูลค่าหลายร้อยล้าน...