บทที่ 451 จ้าวหงหนี

เป็นธรรมชาติที่สองลูกครึ่งทั้งสองจะรู้ชัดเจน ตัวเองอยู่ในตำแหน่งลูกน้องคนพิเศษของหม่าหงจุน ทั้งหมดก็เป็นเพราะว่าฉีเติ่งเสียน

ดังนั้น หลังจากที่ทั้งสองคนมองเห็นฉีเติ่งเสียน ก็แสดงออกอย่างกระตือรือร้นมาก รีบเข้ามาดื่มเหล้าคารวะ

“ท่านเป็นคนประเทศเสวี่ย?ว้าว ถ้าอย่างนั้นพวกเราคนบ้านเดียวกัน!”

หลังจากได้ยินสำเนียงประเทศเสวี่ยของวิโนกราดอฟ สาวลูกครึ่งนั่งดริ้งก็ดีใจขึ้นมา ก็ดื่มเหล้ากับเขาสองแก้ว

เหล่าผูเถามีชื่อเสียงในประเทศเสวี่ยของพวกเธอ ได้ดื่มเหล้ากับเขา เขาก็ดีใจมาก ไม่แน่พรุ่งเธออยากจะร่ำรวย จนกระทั่งเป็นดาราดัง

วิโนกราดอฟอยากจะประจบผู้หญิงคนหนึ่ง นั่นเป็นเรื่องแค่ไม่กี่นาที ต่อให้เธอเสียงไม่ไพเราะ ก็สามารถกลายเป็นนักร้องที่มีอำนาจยิ่งใหญ่ของประเทศเสวี่ย

ความสามารถทางการเมืองของคนกลุ่มน้อยของประเทศเสวี่ย พวกเขาอยู่ในประเทศนี้ สามารถพูดได้ว่าควบคุมธรรมชาติได้

หม่าหงจุนชนแก้วกับฉีเติ่งเสียน ยิ้มและพูด“ประธานฉี สองสาวนี้เหมือนจะคิดถึงแต่คุณ ฉันดูแลพวกเธอแทนคุณมาโดยตลอด ไม่ได้ให้พวกเธอไปทำงาน”

ฉีเติ่งเสียนยิ้ม เรื่องแบบนี้ เขาขี้เกียจจะพูดตอบ หลีกเลี่ยงจะทำให้เกิดความเข้าใจผิด

สวีเอ้าเสวี่ยที่อยู่ด้านข้างดูถูกเหยียดหยาม ในใจก็รู้สึกขยะแขยงมาก ฉีเติ่งเสียนเคยสัมผัสผู้หญิงเหล่านี้ แล้วยังมาสัมผัสตัวเอง คิดไปคิดมาก็อยากจะอาเจียน!

“ตอนนี้ฉันมีของรักใหม่แล้ว ประธานสวี เข้ามาดื่มเหล้าคารวะทุกคน!”ฉีเติ่งเสียนหรี่ตาพลางพูด

สวีเอ้าเสวี่ยก็ไม่ขยับ

ฉีเติ่งเสียนก็พูด“เรื่องของสวีกรุ๊ป…”

สวีเอ้าเสวี่ยก็ยกแก้วเหล้าขึ้นอย่างเชื่อฟัง พลางพูดเสียงเย็นชา“ฉันดื่มคารวะทุกคน!”

ทุกคนที่นั่งอยู่ก็รู้ว่าสวีเอ้าเสวี่ยมีฐานะอะไร เห็นเธอยกแก้วขึ้นดื่มคารวะ ก็ไม่ได้ถือสา

ถึงยังไง ผู้หญิงที่สูงส่งต้องกลายมาเป็นนักโทษของฉีเติ่งเสียน ในใจก็คงจะรับไม่ได้

“ประธานฉี คุณก็มาเล่นกับพวกเราบ่อยๆ พวกเราเบื่อมาก!”สาวลูกครึ่งที่นั่งด้านซ้ายของเขาก็พูดออดอ้อนขึ้นมา

“ใช่ พวกเราคิดถึงประธานฉีทุกวัน ไม่เห็นคุณจะติดต่อหาพวกเรา วันนี้ประธานหม่าให้พวกเรามา ทำให้ฉันดีใจแทบตาย!”สาวลูกครึ่งที่นั่งอยู่ด้านขวาพูดขึ้นมาด้วย

สวีเอ้าเสวี่ยหัวเราะพลางพูด“ก็ไม่เห็นว่าพวกเธอจะตายเถอะ?”

สีหน้าของสองสาวก็แย่ลงทันที สาวขายาวพูดอย่างไม่พอใจ“เธอทำหน้าขี้เหร่ทำไม?ถ้าหากไม่ใช่ทุกคนเห็นว่าประธานฉีพาเธอมา คงจะถูกขับไล่ออกไปนานแล้ว!”

สาวลูกครึ่งอีกคนก็พูด“ใช่ คิดว่าตัวเองเป็นใคร?เธอมีอะไรที่ดูถูกไม่ได้ ลองพูดมาสิ!”

ฉับพลันสวีเอ้าเสวี่ยก็โกรธเป็นฟืนเป็นไฟ ตัวเองไม่ใช่แค่ตกอับจนถูกคนอื่นรังแกแล้ว แต่ถูกคนเหยียบให้จมดิน แม้แต่สาวนั่งดริ้งก็ดูถูกตัวเองได้!

“ชีวิตของประธานสวีถึงแม้ว่าจะถูกเหยียบให้จมดิน แต่ก็สามารถเป็นสุนัขที่กระดิกหางได้ พวกเธออย่าดูถูกประธานสวี เมื่อก่อนเธอก็เป็นบุคคลที่มีชื่อเสียง”ฉีเติ่งเสียนยิ้มพลางพูด

วิโนกราดอฟหัวเราะพลางมองดูทุกอย่าง ก็พูดประสมโรงหยอกล้อกับสองสาวที่ดื่มเหล้าเป็นเพื่อนของ ตัวเอง แต่สายตากลับตกลงบนตัวของสวีเอ้าเสวี่ย

หลังจากนั้น เขาก็พูดกับฉีเติ่งเสียน“รองหัวหน้าใหญ่ ในประเทศเสวี่ยของพวกเรา คนมีชื่อเสียงมากมายล้วนพลิกคว่ำเพราะว่าผู้หญิงที่อยู่ข้างกาย”

“ต่อให้เป็นคนกลุ่มน้อย ก็เป็นเพราะว่าถูกผู้หญิงลักขโมยความลับ หลังจากนั้นก็ทำให้พ่ายแพ้เหมือนภูเขาที่พังทลาย”

“เรื่องแบบนี้ ฉันไม่อยากจะให้เกิดขึ้นบนตัวของคุณ!”

เห็นได้ชัดเจนว่า วิโนกราดอฟกำลังเอ่ยเตือนฉีเติ่งเสียน สวีเอ้าเสวี่ยอันตรายมาก ต้องระมัดระวังเธอให้ดี

ฉีเติ่งเสียนก็พูด“ฉันรู้ๆ นายวางใจเถอะ!”

ทันใดนั้น ในบาร์ก็เสียงพิณจีนโบราณดังขึ้นมา

ฉีเติ่งเสียนอดไม่ได้ที่จะแปลกใจ ก็มองเห็นผู้หญิงคนหนึ่งอยู่บนเวที ใส่ชุดสบายๆ กำลังเล่นพิณจีนโบราณ

“อ้อ…เสี่ยวจิ้งรับคนมา มีฝีมือในการดีดพิณจีนโบราณ”

“บาร์ของพวกเราไม่เหมาะกับบรรยากาศการเต้นดิสโก้ ดังนั้นจึงให้เธอมาดีดพินจีนโบราณทุกวัน จ่ายเงินตามเวลาทำงาน”

เยี่ยเฟิงเห็นฉีเติ่งเสียนแปลกใจ ก็อดไม่ได้ที่จะพูดอธิบาย