บทที่ 452 การลงโทษจากสวรรค์

ฉีเติ่งเสียนตกตะลึงและยืนอยู่กับที่ หมายถึงอะไร? เจตนาร้าย? มีคำสาปด้วยเหรอ!

สวีเอ้าเสวี่ยอดไม่ได้ที่จะมีรอยยิ้มเยาะเย้ยบนใบหน้าของเธอเมื่อเธอเห็นฉีเต่งเสียนถูกบีบให้รับความพ่ายแพ้ ผู้หญิงแปลกๆอย่างจ้าวหงหนีจะติดต่อได้ง่ายขนาดนี้ได้อย่างไร?

ดูเหมือนเธอจะเป็นผู้หญิงที่เยอะกว่าอวี้เสี่ยวหลงเสียอีก

ส่วนพี่สาวของจ้าวหงหนี นั่นคือจ้าวหงซิ่วซึ่งถูกตระกูลจ้าวเรียกว่า “การลงโทษจากสวรรค์” อาศัยอยู่อย่างสันโดษและไม่ค่อยมีใครเห็น เธอเป็นคนลึกลับมาก

ครั้งเดียวที่เธอลงมือคือเมื่อสามปีที่แล้ว เธอสังหารหัวหน้าระดับสูงในโลกใต้ดินที่คุกคามความปลอดภัยของตระกูลจ้าว!

“หัวเราะเยาะน้องสาวของคุณ!” ฉีเติ่งเสียนกลับมามีสติอีกครั้ง และเห็นว่าเยี่ยเฟิง กำลังหัวเราะเยาะเขาอยู่ ใบหน้าของเขาก็เปลี่ยนเป็นเคร่งขรึม

การพูดคุยในครั้งนี้ถือเป็นความล้มเหลว และเขายังปล่อยให้ใครบางคนซื้อไวน์หนึ่งแก้วให้เขาฟรีๆ ซึ่งเป็นการสูญเสียครั้งใหญ่

ฉีเติ่งเสียนส่ายหัวแล้วพูดว่า “เหมาะสมที่จะเป็นผู้หญิงของตระกูลจ้าวจริงๆ มีกลิ่นเหม็นมากและไม่สวยเอามากๆ กระมิดกระเมี้ยนอย่างกับนางสนมหยางกุ้ยเฟย”

สวีเอ้าเสวี่ยพูดด้วยความดูถูก “คำพูดเหล่านี้หยาบคายมากเลยนะ ซึ่งทำให้ผู้คนรู้สึกขยะแขยง! ไม่ประสบความสำเร็จ แล้วใส่ร้ายผู้อื่นลับหลัง ถือเป็นการดูถูกเหยียดหยามจริงๆ”

ฉีเติ่งเสียนกล่าว “ลองคิดดูสิเฉินหยูผิงเข้าถึงง่ายกว่ามาก จุ๊ๆ ผมต้องไปพบเธอเมื่อผมมีเวลา น่าเสียดายที่หนานหยางร้อนเกินไป ผมเดาว่าเธอจะไม่สวมถุงน่องสีดำ......”

มุมปากของสวีเอ้าเสวี่ยกระตุก ไม่รู้จริงๆ ว่าในใจของฉีเติ่งเสียนมีตรรกะขยะแบบไหน

อาหารมื้อนี้สนุกสนานมาก แต่ด้วยความเสียใจของสาวลูกครึ่งทั้งสอง ฉีเติ่งเสียนจึงไม่ไปส่งพวกเธอ

หม่าหงจุนให้กำลังใจพวกเธออย่าท้อแท้และอดทน ไม่ช้าก็เร็วโอกาสก็จะตามมา

แน่นอนว่าเด็กผู้หญิงทั้งสองรู้ดีว่าการดูแลเป็นพิเศษในปัจจุบันของพวกเธอมาจากฉีเติ่งเสียน ดังนั้นพวกเธอจึงอยากจะไปต่อเพื่อที่พวกเธอจะไม่ต้องกังวลเรื่องอาหารและเสื้อผ้าในอนาคต

ไม่มีใครเต็มใจทำสิ่งที่ไม่ต้องการทำ แต่ว่าทั้งหมดล้วนถูกบังคับด้วยชีวิต

ก่อนหน้านี้ฉีเติ่งเสียนมีความฉลาดทางอารมณ์ต่ำและไม่เข้าใจโลกมากนัก แต่เขาได้ยินเรื่องความยากลำบากในคุกมาก ดังนั้นเขาจึงไม่ดูถูกใครง่ายๆ

ชีวิตก็ลำบากพอแล้ว ทำไมไม่ให้กำลังใจแทนที่จะประชดล่ะ?

“คุณจะพาฉันไปไหน?!” ใบหน้าของสวีเติ่งเสวี่ยมืดมนและกลิ่นแอลกอฮอล์ก็โชยมาจากปากของเธอ วันนี้เธอดื่มหนักมาก เธอมีความคิดที่จะเมาเพื่อแก้ไขความกังวลทั้งหมดของเธอ

จากนั้นเธอก็พบว่าฉีเติ่งเสียนพาเธอไปที่ประตูวิลล่าของเธอ

สิ่งนี้ทำให้เธอประหลาดใจเพราะเธอขายวิลล่าหลังนี้ไปแล้ว

ดังนั้นเธอจึงพูดอย่างเย็นชา “ฉันขายบ้านหลังนี้ไปแล้ว คุณมาทำอะไรที่นี่ ระวังจะโดนกล่าวหาว่าบุกรุกบ้านนะ!”

ฉีเติ่งเสียนหยิบคีย์การ์ดออกมาแล้วพูดอย่างใจเย็น “ผมซื้อบ้านหลังนี้ คุณสามารถมาอยู่ได้ตลอดเวลา”

หลังจากพูดจบ เขาก็โยนการ์ดประตูไปที่สวีเอ้าเสวี่ย

ใบหน้าของสวีเอ้าเสวี่ยตกต่ำมากยิ่งขึ้น เธอนึกไม่ถึงว่าฉีเติ่งเสียนจะสังเกตเห็นว่าเธอแอบขายวิลล่า และเขาก็ซื้อมันจากเธอโดยไม่พูดอะไรสักคำ

สวีเอ้าเสวี่ยใช้เงินจากการขายเพื่ออุดรู การขาดทุนนั้นค่อนข้างอุกอาจมาก ดังนั้นจึงเป็นสิ่งดีที่จะสามารถรวบรวมเงินได้ในระยะแรกๆ

บ้านยังว่างเปล่า ฉีเติ่งเสียนซื้อบ้านโดยไม่ได้เพิ่มเฟอร์นิเจอร์ใดๆ

ด้วยตัวนิสัยของสวีเอ้าเสวี่ย เธอมีความสามารถมาก และคาดว่าจะขายให้เธอทันทีที่ชดเชย

ตนไม่ใช่คนที่ถูกเอาเปรียบ ดังนั้นจึงใช้เงินของตัวเองเพื่ออุดรูของสวีเอ้าเสวี่ยเหรอ?

“เข้าไป!” ฉีเติ่งเสียนไม่อนุญาตให้สวีเอ้าเสวี่ยมึนงง เขาผลักเธออย่างแรงที่หน้าประตูห้องนอนแล้วปิดประตูเสียงปัง

นี่เป็นคืนที่ยากลำบากอีกคืนสำหรับสวีเอ้าเสวี่ย แต่โชคดีที่อีกไม่นานก็จะถึงตรุษจีนแล้ว

ฉีเติ่งเสียนบอกว่าเขาจะปล่อยเธอไปในช่วงตรุษจีน

เมื่อถึงเวลานั้นสวีกรุ๊ปก็เกือบจะมั่นคงแล้ว และภารกิจของเธอจะถือว่าเสร็จสิ้น