บทที่ 463 หญิงสาวเพอร์เฟค

ในที่สุดสวีเอ้าเสวี่ยก็มาถึงสถานที่นัดหมายอย่างหดหู่ใจ เธอนั่งรอ จากนั้นเขาก็มาถึงเขามาสายมาก

สิ่งนี้ทำให้สวีเอ้าเสวี่ยโกรธเคืองมาก เมื่อตัวเองมักจะนัดหมายกับคนอื่นๆ แต่ทำไมเขาถึงให้คนอื่นรอ มีเพียงฉีเติ่งเสียนเท่านั้นที่สามารถอวดสิ่งนี้ได้

แต่ว่าเธอสามารถทำอะไรได้บ้างล่ะ?

วันนี้สวีเอ้าเสวี่ยดูมีเสน่ห์ขึ้นมาก เธอได้ใช้ผลิตภัณฑ์ดูแลผิวที่เธอซื้อ นอกจากนี้เธอยังสวมชุด Chanel ซึ่งทำให้เธอดูทันสมัยมากขึ้นอีก

หลังจากที่ฉีเติ่งเสียนเห็นเธอ เขาก็อดไม่ได้ที่จะแสดงความพอใจและพูดว่า “ใช่แล้ว นี่เหมือนผู้หญิงจากเมืองหลวงเลย สองสามวันก่อนยังเป็นหญิงชราอยู่เลยนี่”

สวีเอ้าเสวี่ยพูดด้วยใบหน้าที่มืดมน “คุณจะพาฉันไปไหน รีบตัดสินใจเร็ว!”

ฉีเติ่งเสียนตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่งและพูดว่า “คุณไม่กลัวว่าจะมีอะไรผิดพลาดเหรอถ้าตัดสินใจเร็ว บ่อยแค่ไหนที่ผมใช้เวลาไม่เกินหนึ่งชั่วโมง?”

สวีเอ้าเสวี่ยต้องการให้พระเจ้าลืมตาและสังหารฉีเติ่งเสียนด้วยสายฟ้า!

ใกล้จะสิ้นปีแล้วและสงครามธุรกิจก็สิ้นสุดลงฉีเติ่งเสียนไม่มีอะไรทำเขาจึงพาสวีเอ้าเสวี่ยออกไปสนุกสนาน

เดินในคืนที่มืดมิดสวมเสื้อผ้าชั้นดี ไม่ใช่สิ่งที่เขาจะทำ ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยที่เขาก็โค่นสวีเอ้าเสวี่ยลูกสาวผู้ภาคภูมิใจแห่งสวรรค์ลงได้ แล้วเขาจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับเรื่องนี้ได้อย่างไร?

ตอนที่ฉีเติ่งเสียนออกมาจากเรือนจำโยวตูเป็นครั้งแรก เขาดูถ่อมตัวและต่ำต้อย แม้ว่าเขาจะบูดบึ้งเป็นครั้งคราว แต่ก็หาได้ยาก

ตอนนี้เขาคุ้นเคยกับการใช้ชีวิตในเมืองแล้ว เขารู้สึกว่าไม่มีฮีโร่ในโลกนี้ และนิสัยที่ผ่อนคลายและหยิ่งผยองของเขาก็ชัดเจนมากขึ้นเรื่อยๆ

ฉีเติ่งเสียนชอบไปช้อปปิ้งกับสวีเอ้าเสวี่ยในห้างสรรพสินค้า เขาคงคิดว่ามันน่าสนใจที่ผู้หญิงที่เคยรวยมาก แต่ตอนนี้ต้องพึ่งพาการสนับสนุนทางการเงินของเขาเพื่อมีชีวิตที่เจริญรุ่งเรือง

“ตรุษจีนใกล้จะมาถึงแล้ว และฉันจะไม่กลับมาที่จงไห่เพื่อทนทุกข์ทรมานจากความอัปยศอดสูของคุณ!” สวีเอ้าเสวี่ยพูดอย่างเย็นชากับฉีเติ่งเสียน หลังจากลองเสื้อผ้าชิ้นหนึ่ง

ชุดนี้ไม่ใช่สไตล์ของเธอเลย แต่ว่าตอนนี้ไม่ว่าฉีเติ่งเสียนจะพูดอะไรเธอก็ต้องทำ แม้ว่าเธอจะถูกขอให้ใส่บิกินี่เธอก็ต้องใส่

ฉีเติ่งสัยนพูดอย่างใจเย็น “มันขึ้นอยู่กับคุณ ผมบอกว่าผมจะปล่อยคุณไปหลังตรุษจีน ผมจะรักษาคำพูด”

เขาไม่สนใจอีกต่อไปว่าสวีเอ้าเสวี่ยต้องการทำอะไรหลังจากกลับไปยังเมืองหลวงหรือจะกลับตงซานอย่างไร

แต่ว่าเขามีลางสังหรณ์ว่าไม่ช้าก็เร็วทั้งสองจะต้องเผชิญหน้ากันอีกครั้ง และเมื่อถึงเวลา เขาก็จะยังคงอยู่ฝั่งผู้ชนะ

หลังจากที่ทั้งสองออกมาจากห้างสรรพสินค้าก็ชนเข้ากับหญิงสาวเพอร์เฟค เธอสะดุ้งและเอกสารในมือก็กระจัดกระจายไปทั่วพื้น

“ขอโทษครับ” ฉีเติ่งเสียนยิ้มอย่างช่วยไม่ได้ เขาก้มศีรษะลงแล้วก้มลงช่วยเธอหยิบเอกสาร

เขาและสวีเอ้าเสวี่ยเพิ่งออกมาจากมุม คนคนนั้นเดินบนทางตรง ๆ และเกือบจะชนกันซึ่งทำให้พวกเขาตกใจ

หญิงสาวเพอร์เฟคกล่าว “ไม่เป็นไรค่ะ......”

สวีเอ้าเสวี่ยเฝ้าดูจากด้านข้างอย่างเย็นชา เธอไม่รู้ว่าจะก้มลงหยิบของให้คนอื่นอย่างไร

ตอนที่หญิงสาวเพอร์เฟคหยิบเอกสารกองหนึ่ง ทันใดนั้นมือขวาของเธอก็ขยับเล็กน้อยและมีกริชซ่อนอยู่ใต้เอกสาร

ทันใดนั้นเธอก็โจมตี และใช้มีดแทงฉีเติ่งเสียนเข้าไปที่หัวใจโดยตรง!

มีดเล่มนี้รวดเร็ว แม่นยำ และโหดร้าย จึงไม่มีโอกาสป้องกัน!

แม้แต่สวีเอ้าเสวี่ยที่กำลังเฝ้าดูอยู่ข้างๆ ก็ยังรู้สึกทึ่งกับผู้เห็นเหตุการณ์นี้ โดยเธอคิดว่าหญิงสาวเพอร์เฟคคนนี้กำลังจะโยนตัวเองเข้าไปในอ้อมแขนของฉีเติ่งเสียน

ไม่มีใครจะระวังหญิงสาวเพอร์เฟคเช่นนี้นับประสาอะไรกับผู้ชาย

แม้แต่ฉีเติ่งเสียนก็ไม่ได้คาดคิดว่าหญิงสาวเพอร์เฟคคนนี้จะเป็นนักฆ่าจริงๆ และทักษะของเธอก็ไม่ได้อ่อนแอเลย